نسل فعلی والیبال ایران، پتانسیل بالایی دارد

تیم داماش نتایج خوبی کسب کرده است. امسال برنامه‌ریزی فدراسیون از تمامی سال‌ها بهتر بود و وقفه‌ای در کار ایجاد نشد، ضمن این‌که من علاقه خاصی به پلی‌آف دارم، چون حق هیچ تیمی ضایع نمی‌شود. یعنی هر تیمی که قوی‌تر باشد و بر حسب اتفاق به تیم ضعیفی باخته باشد در پلی‌آف می‌تواند موجودیتش را ثابت کند.

لیگ 12 تیمی است و 8 تیم اول جدول به پلی‌آف می‌روند. تیم اول جدول با تیم هشتم، دوم با هفتم و... بازی می‌کنند تا سرانجام قهرمان مشخص شود.

درست است. سال‌های قبل جدال قهرمانی بین تیم‌های پیکان و سایپا بود و دیگر تیم‌ها آنچنان شانسی نداشتند. در حال حاضر رقابت برای کسب عنوان نخست بین پیکان و سایپا به اضافه داماش و کاله آمل است.

امسال بازیکنان قوی و درجه یک به صورت عادلانه و مساوی میان تیم‌ها تقسیم شده‌اند، ولی پیش از این بیشتر بازیکنان ملی‌پوش در پیکان و سایپا حضور داشتند.

ما در نیم‌فصل اول بازی‌های خوبی انجام دادیم و فقط یک بازی را به خاطر مصدومیت بازیکنانمان به تیم کاله باختیم. به نظر من تا اینجای کار هم با بازیکنانی که در اختیار داریم فراتر از حد انتظار ظاهر شده‌ایم.

اوایل فصل چون از تیم ملی آمده بودم بدنم فوق‌العاده آماده بود و خیلی راحت‌تر بازی می‌کردم؛ ولی وقتی به نیم‌فصل رسیدیم بدنم دچار افت شد، الان شکر خدا دوباره به آمادگی نسبی رسیده‌ام.

امسال واقعا لیگ خوبی داریم. همان‌طور که قبلاً اشاره کردم چون قهرمان در پلی‌آف تعیین می‌شود حساسیت کار بالا رفته است. الان تیم‌هایی که قوی‌تر هستند با بدنسازی خودشان را برای پلی‌آف آماده می‌کنند و آنها که ضعیف‌ترند، تلاش می‌کنند جزو 8 تیم پلی‌آف باشند.

در مجموع حضور آنها مثبت است. در حال حاضر سه‌چهارم بازیکن خارجی خوب در لیگ والیبال حضور دارند که سطح لیگ را بالا برده‌اند؛ مثلا بازیکن خارجی تیم پتروشیمی واقعا بازیکن خوبی است که حتی در تیم ملی بلغارستان هم بازی کرده یا بازیکن خارجی سایپا که او هم در تیم ملی بلغارستان بوده است؛ ولی بعضی بازیکنان خارجی هم هستند که واقعاً از بازیکنان ایرانی ضعیف‌ترند.

در همه بازی‌ها عده زیادی از تماشاگران در رشت به علت کوچک بودن سالن مجال آمدن به داخل سالن و تشویق تیم را پیدا نمی‌کنند، ولی تا آخر بازی چه ببریم و چه ببازیم ما را با تمام وجود تشویق می‌کنند. البته تا الان که فقط یک بازی خانگی را باخته‌ایم. حضور آنها علاوه بر این‌که باعث دلگرمی است روحیه تیمی را بسیار بالا می‌برد. تماشاگران در واقع یار هفتم ما هستند.

چهارپنج بازیکن گیلانی داریم و گاهی اوقات یکی دو نفرشان هم در ارنج اصلی حضور می‌یابند.

نظر لطف شماست. من 25سال دارم. آن هم واقعی نه صغر سنی. آن اوایل که به تیم ملی آمده بودم نیاز بود که تجربه کسب کنم و خدا را شکر به من اعتماد شد و توانستم جواب این اعتماد را بدهم. تا آنجا که بتوانم برای موفقیت تیم ملی تلاش می‌کنم.حضور در تیم ملی آرزوی هر بازیکنی است و من ادعا می‌کنم که فراتر از جان و دل برای تیم ملی مایه می‌گذارم. به هر حال توقع مردم از والیبال بالا رفته است و باید نتایج خوبی کسب کنیم.

به نظر من این پتانسیل در تیم ما وجود دارد، مشروط به این‌که بازی‌های تدارکاتی خوب و اردوهای خوبی داشته باشیم، زیرا این فاکتورهایی که ذکر کردم خیلی در کسب نتیجه موثر است؛ البته فراموش نکنیم تیم‌هایی مثل چین، ژاپن و کره جنوبی واقعا قوی هستند، چه از نظر امکانات و چه از نظر ساختار تیمی. آنها در لیگ جهانی والیبال بازی می‌کنند و همیشه در حال مسابقه دادن با تیم‌های معتبر دنیا هستند.گرچه غیرت ایرانی چیز دیگری است.

بله، البته. ما در مسابقه‌های جام قهرمانان قاره‌ها که در ژاپن برگزار شد با تیم‌های اول و دوم دنیا بازی کردیم. با تیم‌‌هایی چون برزیل و کوبا که صاحب عنوان و اعتبار در والیبال دنیا هستند. در مصاف با این تیم‌ها تصویر ذهنی که از آنها داشتیم شکست. ما تصور می‌کردیم بازیکنان این تیم‌ها استثنایی‌اند، اما بعد که با آنها مسابقه دادیم این تلقی‌مان از میان رفت. ما حتی می‌توانستیم قهرمان اروپا را شکست دهیم، یعنی اگر در مقابل لهستان اعتماد به نفس لازم را داشتیم بازی را به گیم پنجم کشانده و برنده می‌شدیم. گرچه این بار برای کسب تجربه در جام قهرمانان حضور پیدا کرده بودیم، ولی در دفعات بعد اگر بازی‌های تدارکاتی بیشتری داشته باشیم، عملکرد بهتری خواهیم داشت و گوشه چشمی به نتیجه می‌اندازیم.

فرق ما با آنها در امکانات و تعدد بازی‌های تدارکاتی است. ما همین الان در رشت سالن استاندارد نداریم. شاید به همین دلیل باشد که من هر چند وقت یکبار مصدوم می‌شوم! شما اگر به والیبال کشورهای صاحب نام نگاه کنید با چیزی به نام سالن غیر استاندارد برخورد نمی‌کنید. جدا از این مساله، از جهات مختلف به بازیکن می‌رسند و دلگرمی‌ای که بازیکنان آن تیم‌ها دارند، ما نداریم. با وجود این امیدوارم وضعیت والیبال از شرایطی که در آن قرار دارد بهتر شود.

مهم‌ترین کار، پشتوانه سازی است.این تیمی که الان نتیجه گرفته همه جوان هستند. فقط علیرضا نادی، کاپیتان تیم 28سال دارد و بقیه بازیکنان همه در رنج سنی 24-23ساله هستند. این تیم مطمئناً تا چهارپنج سال دیگر کارش را ادامه خواهد داد و اسکلت اصلی تیم همین بازیکنان خواهند بود. مطمئنا باید در والیبال همیشه به دنبال پشتوانه‌سازی بود تا اگر روزی خواستند حمزه زرینی را از تیم ملی کنار بگذارند نفری باشد که جای او را بخوبی پر کند. همان‌طور که قبلی‌ها کنار رفتند و ما جای آنها را گرفتیم.

من به توانایی‌های نسل فعلی والیبال اعتقاد زیادی دارم،چون والیبال را طور دیگری فراگرفته‌اند. خدا را شکر این نسل با والیبال روز دنیا آشناست ونسبت به نسل گذشته اعتماد به نفس بیشتری دارد.

نه! این حرف‌ها را زیاد جدی نگیرید. به هر حال من در هر زمانی با تمام وجود بازی کرده‌ام و شاید از این منظر، ضرباتم به چشم می‌آید.

آنقدر توپ والیبال را دست گرفته و وزنه زده‌ایم که کش آمده است! ولی از شوخی گذشته دستم نسبت به قدم اندازه است، چون قد من 198سانتی‌متر است.