حل این موضوع نقش مهمی در درک ما از ستارههای اولیه در عالم گیتی دارد. پس از بررسیهای لازم، پژوهشگران به برخی نواقص در روشهایی که تاکنون استفاده شده بود، برخورد کردند که با رفع آنها توانستند ستارههای پنهان را کشف کنند. احتمالا ستارههای اولیه از مواد ابتدایی تشکیلدهنده کیهان و پس از انفجار بزرگ حدود 7/13 میلیارد سال قبل به وجود آمدهاند. این ستارهها به ستارههای اولیه مشهورند و متعلق به یکی از اولین نسلهای ستارگان مجاور کهکشان هستند. چنین ستارههایی بسیار کمیاب بوده و اساسا در کهکشان راهشیری مشاهده میشوند.
کیهانشناسان بر این باورند که کهکشانهای بزرگتر مانند کهکشان راه شیری از ادغام کهکشانهای کوچکتر به وجود آمدهاند. از این رو باید جمعیت ستارههای اولیه در کهکشان راه شیری مربوط به کهکشانهای کوچکی باشد که راه شیری را تشکیل دادهاند.
پژوهشگران معتقدند که جمعیتهای مشابه دیگری باید در دیگر کهکشانهای کوتوله وجود داشته باشند اگر چه تاکنون مدارکی دال بر وجود آنها بسیار کم بوده است.
محققان با ابزارهای پیشرفته طیفهای مربوط به 2000ستاره بزرگ را در 4 همسایه کهکشانی اندازهگیری کردند. این همسایهها عبارت بودند از صورتهای فلکی کور، حجار، حمال و سکستانت. به دلیل این که کهکشانهای کوتوله اساسا 300 هزار سال نوری دورتر از ما هستند، تنها چیزهای آشکار آن قابل اندازهگیری است.
محققان دریافتند هیچ یک از مجموعههای بزرگ طیفی به دست آمده مربوط به ستارههایی نیست که آنها دنبالش میگردند و علت این که در کشف تفاوتها موفق نبودهاند را یافتند. در میان ستارههای اولیه جدیدی که در این کهکشانهای کوتوله کشف شدهاند، 3 ستاره دارای رکورد مقدار نسبی عناصر شیمیایی هستند که تاکنون خارج از کهکشان راه شیری کشف شدهاند.
این کار محققان نهتنها برخی ستارههای جالب اولیه را آشکار ساخت بلکه روش قدرتمندی برای کشف ستارههای بیشتر ارائه کرد.
Physorg / مترجم: آتنا حسنآبادی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم