با همگان به سر شود

جام جم:همت؛ منبع پایان‌ناپذیر

«همت؛ منبع پایان‌ناپذیر»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی جام جم به قلم دکتر علی دارابی است که در آن می‌خوانید؛در اوج فضای سیاست‌زده و هیجانی سال‌های 82 و 83 که به نام توسعه سیاسی و اصلاحات بسیاری از ارزش‌های بنیادین انقلاب اسلامی به چالش کشیده شده بود، با نامگذاری سال 83 به عنوان «نهضت خدمت‌رسانی» از سوی مقام رهبری، فضای کار و تلاش آنچنان در کشور اشاعه داده شد که کمتر کسی گمان می‌کرد این نامگذاری نمادین می‌تواند در برون‌رفت از آن فضای التهابی نقش اساسی داشته باشد.

سال 89 که از سوی مقام رهبری به نام «همت مضاعف، کار مضاعف» نامگذاری شده است، هم در ساحت‌هایی اشتراکاتی با آن سال‌ها دارد که مهم‌ترین آن خروج از فضای التهاب‌زده پس از انتخابات 22 خرداد 88 است.

این نامگذاری افزون بر این هدف، بیانگر مخاطب قرار دادن مسوولان در خدمت بی‌شائبه به مردم است که همواره در خط مقدم در عرصه‌های مختلف بوده‌اند. رهبری در اهداف و محورهای مهم نامگذاری سال بر 10 فرمان و نکته کلیدی تاکید کرده‌اند: «نزدیک شدن به هدف‌های بزرگ، طی کردن راه‌های نرفته، استفاده بهینه از منابع و امکانات موجود، توجه بایسته به امر علم و تحقیق، کیفیت بخشیدن به تولیدات داخلی، توجه به سلامت مردم، اهمیت یافتن ورزش همگانی، سرمایه‌گذاری و کارآفرینی، تولید فکر کتابخوانی و افزایش معلومات عمومی و بالاخره مبارزه با فقر، فساد و بی‌عدالتی» اصلی‌ترین محورهای این نامگذاری محسوب می‌شود.

درخصوص سال «همت مضاعف، کار مضاعف» آنچه باید در اولویت کاری مسوولان به مثابه تابلوی راهنمای کار قرار گیرد، عبارت است از کم حرف زدن مسوولان، به حاشیه راندن شعارها و سرلوحه قرار دادن کار و تلاش مضاعف، قانونگرایی و فصل‌الخطاب دانستن آن و پرهیز از استبداد رای و یکه‌سالاری، رونق اقتصادی، افزایش تولید، ایجاد اشتغال، سرعت بخشیدن به پیشرفت و آبادانی کشور، تبدیل تهدیدها به فرصت‌ها، کاهش دشمنی‌ها و افزایش دوستی‌ها، کاهش تعطیلات در کشور بخصوص خاتمه دادن به رویه‌ای که در سال‌های اخیر باب شده است و ایام کاری بین تعطیلات را تعطیل می‌کنیم.

برای آن که نامگذاری سال‌ها به اهداف خود برسد، آسیب‌شناسی نامگذاری‌های گذشته و بررسی رابطه معنادار سال‌ها با یکدیگر یک ضرورت است. همچنین طراحی سازوکاری برای نظارت، پایش و مدیریت سال، ضرورتی جدی است.بنا نیست به خاطر نامگذاری سال، همایش‌ها و سمینارها برگزار و هزینه‌های فراوانی از بیت‌المال صرف شود تا درباره اهمیت کار و همت صحبت کنیم؛ چرا که در فرهنگ فارسی و آموزه‌های دینی ما، کار و همت معادل واژه‌هایی چون «تلاش و کوشش جدی، رستگاری، ثبات داشتن، اعتدال، به‌روز بودن و به فردا موکول نکردن، نیت پاک و روشن، تدبیر داشتن، رسیدن به هر آنچه خواستن و بالاخره به سرانجام رساندن» است.

مردم ژاپن که در سختکوشی و همت بلند، پیشینه روشن دارند، امروزه برای سایر ملل الگو شده‌اند. توشیوو دوکو، یکی از بنیانگذاران ژاپن امروز می‌گوید: «ما نه منابع طبیعی، نه قدرت نظامی در اختیار داریم. بزرگ‌ترین و گرانبهاترین ثروت ما که منبعی پایان‌ناپذیر است، ظرفیت ابداع مغزهایمان است که باید آن را بسط داد.»

ما ایرانیان همواره در عرصه‌های مختلف همت‌های بلند داشته‌ایم و در ادبیات ایران‌زمین، سخن از اهتمام فراوان است:

همت بلند دار که نزد خدا و خلق /// باشد به قدر همت‌تو اعتبار تو

همت بلند دار که مردان روزگار /// از همت بلند به جایی رسیده‌اند

امید آن که سال 89 کارنامه دولتمردان و مسوولان مملو از ارائه خدمات درخشان به مردم و اهتمام بایسته مردم در تحقق عملی سال همت و کار مضاعف باشد.

مر دم سالاری:اصلاحات ایستایی ندارد

«اصلاحات ایستایی ندارد»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی مردم سالاری به قلم محسن دقت دوست است که در آن می‌خوانید؛سال 88 سپری شد و سال جدید آغاز شد. سال 1388 سالی بود که با همه فرازها و فرودهایش به انتها  رسید وسال 1389 با  احساس توامان دلواپسی و امیدواری; و چه معجون سحرانگیزی از این آمیزش حاصل می شود. ترکیبی که یادمان می آورد ضرورت "حرکت" رو به جلو را، گوشزدمان می کند که هنوز تا دستیابی اهداف متعالی فاصله داریم و توقف و مسخ شدن جایز نیست. قضاوت تاریخ را باید منتظر ماند و دید. اما از جایگاه حال نیز می توان به کرده ها امتیاز داد و داشته ها را سنجید، سپس کارنامه ای برای رویه ها فراهم ساخت. گر چه باید دید گرایش ارزیابی چیست و زاویه نگاه، چه وزن و ضریبی برای هر بخش قائل است.

ریشه اصلاحات را باید در اعماق تاریخ جستجو کرد. دین مبین اسلام نیز پیامبری مصلح و جانشینانی اصلاحگر داشته و دارد. ما شیعیان مفتخر به پیروی از آن سیدالشهدا حضرت امام  حسین (ع) هستیم که در وصایای خود به برادرش (محمد حنفیه) یکی از ارکان نهضت عاشورا را "اصلاح در امت جدش" معرفی می کند. بنابراین هجمه و دشواری، با سرشت و سرنوشت اصلاحات عجین است. تا زمانی که جامعه برای خود هدفی را متصور است، خطر لغزش نیز وجود دارد و ضرورت وجودی اصلاحات اجتماعی از همین جا نشات می گیرد. چنین حضور و تعهدی گواه ایمان به هدف و متضمن انتخاب مسیر صحیح و تداوم بالندگی حول محور قانون است. لیکن اصلاحات نیز همچون سایر پدیده های متاثر، ادعای مطلق بودن و مصونیت از ضعف و کاستی ندارد.

در سال گذشته، هر چند بنا به دلا یلیآستانه تحمل پایین آمد، انتحار سیاسی جایگزین رقابت شد; اما هویت فترت ناپذیر اصلاحات، قامتش را استوارتر و عزمش را برای ساختن ایرانی آباد و سرفراز جزم تر ساخت. تنها کافیست مروری شود بر گذشته و برنامه ریزی حساب شده ای  جهت آینده برقرار گردد.  از روزگار اوج نمی گویم، چنین ایامی را در سال 84 به خاطر آورید. یخبندان سرخوردگی که به دست آمده از سرگردانی بین فهر و تحریم و ناکامی های سیاسی بود. مقایسه کنید با امروز تا معلومتان شود از اصلاحات چه چیزی کاسته شده  و برایش چه چیزی حاصلآمده است.  ایجاد روح خودآگاهی و همدلی و دوری از خمودگی و بی تفاوتی در جامعه چشم نوازترین دستاورد اصلاحات در سال گذشته قلمداد می شود.

خوشایندمان باشد یا نباشد، مشارکت سیاسی عظیم 85 درصدی که حتی قابلیت پیشروی تا مرز 90 درصد را نیز داشت ناشی از گرمای طلوع دوم خرداد بود. مسلم شد که در شرایط حاضر منش اصلاحات بالفعل ترین نیرویی است که توانایی پیوند دادن بین نخبگان اجتماعی و مسوولین را دارد. اینها در حالی بود که به برکت حضور اصلا ح طلبان در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ظرفیت های بزرگی برای اصلاحات ایجاد شد. فضای جامعه تلطیف گردید و افکار خبطی که اصلاح طلبان را ساختارشکن و قدرت طلب تجسم می کردند به حاشیه رفت. چنین بود که اصلاح طلبان پایبندی به اصل و جوهره انقلاب و پیروی از مکتب درخشان خمینی کبیر(ره) را به رقبایشان یاد دادند. تفاوت نگاه اصلاحی را با براندازی و کارگردانی بیگانه را آشکار کردند تا دیگر کورسویی برای انکار و شبهه افکنی باقی نباشد. دستاورد قابل ذکر دیگر برای اصلاحات، نمایش چهره شفاف از عناصر خودسر و معتقدان به خشونت گرایی که تا چه حد اعتمادزدا و فرصت سوز هستند.

گزاره اساسی قرائت اصلاحات جستجو و دنباله روی سیر تعالی نظام اسلامی است و مطالبات آن هیچ نیست جز تحقق متوازن خواسته مردم ایران از انقلاب یعنی "استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی". اینک اصلاحات قدرتمندتر و آماده تر از گذشته آماده مصاف با حریفان سیاسی خویش است، به شرط آن که رویارویی، در داخل محوطه اخلاق و قانون و نه خارج از آن باشد. سلب محدودیت از رسانه ها و ابزار اطلاع رسانی و مهیا شدن زمینه فعالیت عادی احزاب از جمله این شروط است.

چاره اندیشی برای فقدان راهکار برای اعتراض در چارچوب قوانین نیز دیگر چالش پیش روست. به هر حال کارهای بزرگ زمانی به انجام خواهد رسید که در راه سربلندی ایران و جمهوری اسلامی باشد، ذره ای احساس پشیمانی از آنها نیست و کارهای بزرگتری باقیست. مهمترین و اولویت دارترین آنها گسترش و تقویت سرمایه اجتماعی اصلاحات است.

رسالت:همت و کار مضاعف به مثابه یک گفتمان

«همت و کار مضاعف به مثابه یک گفتمان»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی رسالت به قلم محمدکاظم انبارلویی است که در آن می‌خوانید؛دهه پیشرفت و عدالت با گفتمان پیشرفت و خدمت توسط دولت نهم کلید زده شد. چهره کشور به سرعت تغییر پیدا کرد، سازندگی کشور شتاب گرفت و افق های جدیدی پیش روی ملت گشوده شد.

دشمنان نظام برای توقف این روند با بهره گیری از رقابت های دهمین دوره ریاست جمهوری تخم نفاق و اختلاف را در کشور پاشیدند و با بسترسازی ای که انقلابیون پشیمان و فرسوده مهیا کردند برخی را در لندن و واشنگتن تحریک کردند که جلوی روند گفتمان پیشرفت و خدمت را بگیرند.

مقام معظم رهبری سال89  را سال همت و کار مضاعف نامیدند این نامگذاری بدون شک گفتمان پیشرفت، خدمت و عدالت را تقویت خواهد کرد وصف کسانی را که برای پیشرفت کشور دل می سوزانند و به دنبال خدمت بیشتر به مردم هستند با کسانی که می خواهند چوب لای چرخ توسعه و ترقی مملکت بگذارند جدا می کند.

کشور ایران یک پیشینه تاریخی حداقل سه هزار ساله را دارد. منابع عظیم روی زمینی و زیرزمینی و نیز جنگل ها، دریاها و رودخانه ها و از همه مهمتر نیروی کار ماهر و متخصص در ایران همه زمینه ها برای یک جهش اقتصادی بی نظیر را فراهم کرده است. دشمن سعی می کند ملت را در وادی سیاست و فرهنگ مشغول و زمینگیر کند و نخبگان را در اتاق جنگ سیاسی و فرهنگی نگه دارد.

دشمن سعی می کند نخبگان اقتصادی از تشکیل اتاق جنگ اقتصادی دوری جویند و دولت از امور حاکمیتی دور و به امور تصدی گری مشغول شود عزم ملت و دولت برای تولید ثروت و ایجاد رفاه جدی است.

عزم دشمنان ملت نیز برای عقب نگه داشتن کشور از قافله تمدن و توسعه و اصرار بر ماندن در وادی فقر و فساد و تبعیض برای اثبات ناکارآمدی دین در عرصه اداره کشور هم جدی است. آنها از پدیده «فرقه سبز» برای عملیاتی کردن عزم خود در سال88  بهره ها برده اند و در سال89  هم بر همین سبیل باقی خواهند ماند.

فرقه سبز در سال88  بنا را بر وطن فروشی و مردم فروشی نهاد و از احساسات پاک و بی شائبه مردم سوء استفاده کرد و با عبور از خط التزام عملی به اسلام و قانون اساسی پای در وادی براندازی نظام گذاشت اما هوشمندی و بصیرت مردم نقاب از چهره آنها بر گرفت و این دستاوردی بزرگ و کاری ماندنی در تاریخ سیاسی ایران شد. قیام مردم در9  دی و راهپیمایی عظیم و بی نظیر22  بهمن پاسخی دندان شکن به دشمن بود و نشان داد مردم در طی طریق گفتمان پیشرفت، خدمت و بسط عدالت هیچ تردیدی ندارند.

تصویری که جهان از اتحاد و یکپارچگی ملت ایران در سال88  ملاحظه کرد، یک تصویر حقیقی و خنثی کننده همه تبلیغات دروغین آمریکا، انگلیس و رژیم صهیونیستی بود اکنون ملت با کوله باری از تجربیات گرانسنگ سیاسی در اوج همگرایی، آماده است گام های بلندی برای پیشرفت اقتصادی کشور با دولت منتخب خود بردارد.

کیهان:با همگان به سر شود

«با همگان به سر شود»عنوان یادداشت روز روزنامه‌ی کیهان به قلم حسام الدین برومند است که در آن می‌خوانید؛نگاهی گذرا از سال 1369که رهبر معظم انقلاب آن را سال «تحول درونی و اصلاح امور» نام نهادند تا سال 1389که سال «همت مضاعف و کار مضاعف» نام گرفت؛ نشان می دهد که ناخدای خبیر و جهت شناس انقلاب به شایستگی و به هنگام با تشخیص موانع و سدهای پیش رو نقشه راهی راهگشا برای هر سال تعیین نموده اند و کشتی انقلاب امروز پس از گذشت از امواج پرتلاطم و عبور از گرداب های فتنه و نفاق مسیر پیشرفت و تعالی مضاعف را- که درگرو کار و همت مضاعف است- سوگیری کرده است.

رهبر انقلاب با بیاناتی حکیمانه در حرم رضوی در تشریح ابعاد شعار «همت مضاعف و کار مضاعف» به دو مقوله مهم «زمینه ها» و «عرصه ها»ی مختلف در این باره پرداختند.
ایشان در تبیین «زمینه ها»ی کار مضاعف و همت مضاعف به شاخص های مهمی چون «اصلاح الگوی مصرف»، «سلامت عمومی» و «کیفیت بخشیدن به تولیدات داخلی» اشاره کردند و از سوی دیگر «عرصه ها»ی «علم و تحقیق»، «سرمایه گذاری و کارآفرینی»، «تولید فکر،کتابخوانی و افزایش معلومات عمومی» و «مبارزه با فقر و فساد و بی عدالتی» را مهم ترین عرصه های همت مضاعف و کار مضاعف برشمردند.

اکنون با توجه به اینکه به تعبیر مقام معظم رهبری «شعارهای هر سال نمایشی و تشریفاتی نیست و طبعاً همه مشکلات را هم حل نمی کند بلکه انگشت اشاره ای است که راه و روش را نشان می دهد» این پرسش اصلی در طلیعه سال جدید قابل طرح است که راهکار عملیاتی شدن همت مضاعف و کار مضاعف چیست و چگونه می توان «زمینه ها»ی آن را عینیت بخشید تا در «عرصه ها»ی مختلف مورد تاکید رهبر معظم انقلاب همت و کار مضاعف متحقق و متجلی بشود؟

بی شک پاسخ به این پرسش کلیدی و پراهمیت نیازمند همفکری حلقه ای از کارشناسان زبده و متعهد در حوزه های مختلف اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، دفاعی و... است تا به صورت جزیی و مصداقی راهکارهای عملیاتی شدن همت مضاعف و کار مضاعف را شناسایی و کشف کنند اما این نوشته درصدد است به ذکر برخی از سرنخ های عملیاتی شدن شعار امسال در قالبی کلی و کلان اشاره نماید.

1- قانون گرایی: بدون تردید حرکت در مسیر قانون ضامن پیشرفت و تعالی کشور است و به بیان روشنگرانه رهبر انقلاب «قانون» نرم افزار حرکت عظیم هر کشور است و برای نظام جمهوری اسلامی ایران که راه نوینی را در مقابل بشر گشوده است از اهمیتی بسیار فراوان تر برخوردار می باشد.

اینک که سال جدید سال همت مضاعف و کار مضاعف نام گرفته است توجه روزافزون به اجرای قانون در کشور ضرورتی دوچندان دارد؛ چرا که اگر همت وکار مضاعف در جهت و دالان قانون نباشد نه تنها کار و همتی مضاعف به ثمر ننشسته است بلکه انحرافی مضاعف ایجاد می کند.

سال 89 آغاز اجرای قانون پنج ساله پنجم است و از همین رهگذر مسئولان و دست اندرکاران باید با اهتمام بیشتر و شتاب چند برابر برای رسیدن به سند چشم انداز 1404تلاش کنند. در اجرای قانون و پایبندی به آن تمام دستگاه ها و نهادها باید بدون هیچ گونه توجیهی همتی مضاعف بگمارند که بالطبع نتیجه قانونمندی و عمل به مر قانون از سوی مسئولان و تک تک آحاد ملت ارتباطی درهم تنیده و گره خورده با مقوله همت و کار مضاعف خواهد داشت.

اگر قانون به هر دلیلی توسط نهادها و ارگان های مختلف کشور در هر یک از حوزه های مختلف اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و ... بطور کامل اجرا نشود قطعاً آفتی جدی بر درخت همت و کار مضاعف خواهد داشت. متأسفانه در سال گذشته که سال «اصلاح الگوی مصرف» نام گرفته بود بی قانونی و قانون گریزی جماعتی باعث گردید که بسیاری از انرژی ها و ظرفیت ها که می توانست صرف «اصلاح الگوی مصرف» شود آنچنان که انتظار می رفت تحقق پیدا نکند و علی رغم پاره ای از اقدامات و تحقیقات مسئولان در سال گذشته همچنان که رهبر انقلاب تاکید فرمودند، تا تحقق اصلاح الگوی مصرف فاصله فراوانی داشته باشیم.

اما امسال که سال همت و کار مضاعف نام گرفته است به وضوح بیانگر این واقعیت است، فتنه ای که از سوی دشمنان بیرونی نظام مدیریت و هدایت می شد اکنون عقیم و ابتر گشته است و ملت بزرگ و انقلابی ایران همچنانکه در سال 88 نمایشگاهی از عزت، اقتدار و بصیرت را در منظر چشم جهانیان به نمایش گذاشتند امسال با همت و کار مضاعف و با قطب نمای قانون، پیشرفت های پی در پی و مستمری را به منصه ظهور خواهند گذاشت.

2-تعامل مضاعف سه قوه با یکدیگر: حرکت انفرادی و جزیره ای قوای سه گانه یا تعامل نامناسب آنها با یکدیگر نتیجه ای جز نابسامانی امور را در پی نخواهد داشت و به تعبیر دیگر تعامل منطقی و مناسب قوای مجریه، مقننه و قضایی با هم می تواند یک خروجی خارق العاده داشته باشد: «اصلاح امور»
از سوی دیگر؛ تا این اصلاح امور متحقق نشود همت و کار مضاعف معنا نمی یابد.
اجازه بدهید برای اینکه بحث کمی ملموس تر و منطبق با شرایط روز باشد به مقوله «هدفمند کردن یارانه ها» اشاره ای کوتاه داشته باشیم.

امسال علاوه بر اینکه آغاز برنامه پنج ساله پنجم در کشور است آغاز اجرای قانون هدفمند کردن یارانه ها نیز هست. خب؛ اگر درباره هدفمند کردن یارانه ها مجلس و دولت با یکدیگر همکاری و تعامل مناسبی نداشته باشند آنچه در صحنه عمل اتفاق خواهد افتاد اوضاع بلبشو و درهم و برهمی است که قطعاً با گزاره هدفمندکردن سنخیتی نخواهد داشت و در واقع یک نقض غرض صورت می گیرد چرا که اگر هدف از هدفمند کردن یارانه ها بهبود اوضاع معیشتی طبقات محروم و مستضعف باشد در صورت تعامل نامناسب و عدم همکاری دولت و مجلس بیشترین فشار از اجرای هدفمند کردن یارانه ها بر دوش طبقات مستضعف و پایین دست جامعه خواهد بود.

در همین شرایط فرض کنید قوه قضاییه هم در برخورد با مفاسد اقتصادی و محاکمه دانه درشت ها تنها به وعده و وعید بسنده کند آن وقت معلوم نیست سرنوشت هدفمند کردن یارانه ها چه می شود؟

اما اگر مجلس به دولت در اجرای قانون هدفمند کردن یارانه ها کمک نماید و دستگاه قضایی هم از سوی دیگر مفسدان و رانت خواران اقتصادی را که خون اقشار مستضعف را در شیشه کرده اند در چنگ قانون گرفتار نماید به معنی واقعی کلمه کار و همتی در خور تحسین صورت گرفته است.

بنابراین به اقتضای کار و همت مضاعف، قوای قضایی، اجرایی و تقنینی کشور نیز باید تعامل و همکاری مضاعف در قالب یک پیکر واحد را سرلوحه برنامه های کاری خود قرار بدهند.

3-نهادینه شدن فرهنگ همت و کار مضاعف: رهبر معظم انقلاب امسال را در حالی سال همت و کار مضاعف نام نهادند که سال گذشته را سال اصلاح الگوی مصرف نام نهاده بودند و در دو دهه گذشته نیز سال هایی را تحت عناوینی چون؛ «وجدان کاری و انضباط اجتماعی»، «پرهیز از اسراف کاری و حفظ ثروت و منابع عمومی کشور»، «رعایت صرفه جویی»، «اقتدار ملی و اشتغال آفرینی» و نام گذاری کرده بودند؛ و این نام گذاری ها نشان می دهد که «آقا» بر فرهنگ سازی مقوله کار و تلاش، پرهیز از اسراف و اصلاح الگوی مصرف توجه ویژه و شایانی داشته و دارند و امسال را به یکباره سال همت مضاعف و کار مضاعف نام ننهاده اند بلکه در یک فرآیند زمانی این فرهنگ سازی را انجام داده اند و اکنون باید این فرهنگ با برنامه ریزی های مسئولان و همت آحاد ملت نهادینه شود.

ناگفته پیداست که اگر فرهنگ کار و تلاش مضاعف در جامعه نهادینه شود ملت بزرگ ایران می تواند عقب افتادگی دوران طولانی استبداد و دخالت خارجی را جبران نماید.

امروز در صحنه بین المللی مشاهده می شود کشوری چون چین یا ژاپن توانسته اند با کار و تلاش روزافزون بسیاری از فرصت ها و موقعیت های بازارهای کار را در مقیاس جهانی بدست آورند و کشورهای قدرتمند غربی و اروپایی را در مضیقه اقتصادی و تجاری قرار دهند.

کشور چین با نهادینه کردن فرهنگ کار و تلاش روزافزون به همراه برنامه ریزی توانسته است پیشرفت های اقتصادی بزرگی را نصیب خود کند تا آنجا که بسیاری از کارشناسان اعتقاد دارند روند رو به رشد پیشرفت های اقتصادی چین به گونه ای است که این کشور در سال 2025 به بزرگ ترین قطب اقتصادی دنیا تبدیل خواهد شد.

نظام جمهوری اسلامی در سه دهه گذشته ثابت کرده است که به سمت قله های پیشرفت در حرکت است و موفقیت های پی در پی در عرصه های مختلف علمی، فناوری، دفاعی و سیاسی مرهون ایستادگی و تلاش مسئولان و مردم بوده است.

اینک در سال همت و کار مضاعف و در دهه پیشرفت و عدالت جا دارد آحاد ملت که در نظامی اسلامی زندگی می کنند این حدیث پرمعنای امام مجتبی(ع) را نصب العین نمایند که در تلاش و کار و همت به گونه ای باش که انگار تا ابد در دنیا هستی و در وارستگی و دل نبستن به دنیا آنگونه باش که گویی همین فردا از دنیا خواهی رفت.

ابتکار:همت مضاعف در کار مفید

«همت مضاعف در کار مفید»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی ابتکار به قلم محمدعلی وکیلی است که در آن می‌خوانید؛چندسالی است که به همت رهبر انقلاب سنت حسنه، نامگذاری سال در ابتدای هر سال شمسی رواج یافته است و رهبری با جایگاه تعیین راهبردهای مهم کشور به این مهم اقدام می‌کند. امسال نیز با تحلیلی که معظم له از مسائل کشور داشته اند؛سال جاری را به نام "همت مضاعف و کار مضاعف" نام گذاری کردند .بنابراین راهبرد اصلی کشور کار،کار و کار می‌باشد. اهمیت راهبرد فوق زمانی روشن می‌شود که بدانیم معضل اصلی توسعه نایافتگی کشورها، تنبلی،کم کاری و اراده ضعیف است .

مطالعه وضعیت کشورهای توسعه یافته نشان می‌دهد، نقطه عطف تحول و توسعه،در کار مضاعف و همت عالی نهفته است .اگر بنا باشد یک کشور نمونه برای الگوبرداری ذکر شود ژاپن مثال بارزی است در فاصله سال‌های 1850تا1880 میلادی مردان بزرگی از خانواده‌های سامورایی در ژاپن پا به عرصه هستی نهادند و منشا تغییرات و تحولات مهمی در این کشور شدند .آنها تصمیم گرفتند حداکثر کوشش خود را برای صنعتی کردن ژاپن بکار گیرند.

روشنفکران این کشور در بیداری و آگاهی مردم و رهبری تحولات اقتصادی و اجتماعی دوران میجی،نقش درجه اول ایفا کردند. آنان دریافتند که با تکیه بر فرهنگ کهن خود می‌توان جنبش کار راه انداخت.

تجربه کشور موفق ژاپن، نشان می‌دهد که رشد توسعه اقتصادی آنها در درجه اول در تاثیر بالا بودن فوق العاده مردم عملی شده است.

گزارش یک موسسه تحقیقاتی در آمریکا نشان می‌دهد،نگرانی کمپانیهای آمریکایی فقدان مغزهای متفکر نیست، بلکه کمبود مدیرانی است که بتواند این قوه خلاق را به گونه‌ای موثر به کار گیرد.

در سنگاپور گزارش شده است که در فاصله سالهای 1983 تا 1986 نیمی از افزایش تولید ناخالص ملی این کشور به دلیل بهره وری کار بوده است.

در کشور ما ایران هم حجم کار پایین است و هم مقدار سرانه کار مفید بسیار پایین می‌باشد و اکنون کشورها با شاخص کار مفید سنجش می‌شوند و بر این اساس در مدل توسعه یافته و عقب مانده تعریف می‌شوند.

ژاپنی‌ها که اوایل دهه 1950 تصمیم به رشد گرفتند، کار و تلاش روزانه خود را بیش از پیش افزایش دادند به طوری که ساعات کار در صنایع و شرکت‌های مختلف به طور متوسط در هفته حدود 50تا60 ساعت گزارش شده است اکنون بیشتر ژاپن شناسان بر این باورند که معجزه اقتصادی این کشور در طول دهه‌های 60و 1950 در درجه اول در سایه ساعات کار طولانی،صرفه جویی و کم مصرفی مردم آن حاصل شده است.

کره جنوبی و تایوان هم که حدود سی سال پیش از الگو قرار دادن ژاپن، تصمیم به رشد اقتصادی خود گرفته و خواهان رقابت با تولیدات ژاپن در بازارهای بین المللی شدند؛ به خوبی واقف بودند که برای موفقیت خود لازم است بیش از ژاپنیها کارکنند و کمتر از آنها مصرف کنند .

کارگران کره‌ای که بزرگترین آرزوی شان رقابت با تولیدات ژاپن بوده است در هفته 5تا 10 ساعت بیش از کارگران ژاپن کار می‌کنند و دستمزدی معادل کمتر از نصف کارگران ژاپن دریافت می‌دارند.

به همین جهت اکنون موفق شده اند در بسیاری از بازارهای صادراتی ژاپن نفوذ کنند و با آن کشور به رقابت بپردازند.

در سفری که چندی پیش به چین داشتیم وقتی از یک مسئول چینی در خصوص علت ساعات کار طولانی خانم‌ها در آن کشور پرسیدیم با کمال تعجب گفتند که ما طبق برنامه می‌بایست در پایان برنامه پنج ساله، مقام اول اقتصادی دنیا باشیم بر همین اساس هم آحاد مردم چین برای این هدف عالی متحد می‌باشند .درژاپن برای گزینش مدیران سطح بالا اداری افزون بر ملاک‌های تحصیلات،ارشدیت و تجربه طولانی نظر موافق و تائید همکاران نیز از شروط اصلی برای تصدی مشاغل مهم محسوب می‌شود و چون این دسته از مدیران اختیارات خود را ناشی از مردم می‌دانند،ارتباطشان با ارباب رجوع برپایه اصل مسئولیت اداری، قرار دارد و خود را موظف و ملزم می‌دانند که با تمام توان خویش در خدمت مراجعین باشند.

و اکنون ما با آن همه آموزه دینی در خصوص ارزش کار و اعراض از کار لغو و ترغیب به کار مفید در جایگاه غیر متناسب با شأن تاریخی،فرهنگی خود قرار داریم،امید است که این نامگذاری به تغییر نگرش منتهی شود و در حد چند همایش و بیل بُرد خلاصه نشود.
 
جمهوری اسلامی:سقوط سرنوشت محتوم رژیم صهیونیستی

«سقوط سرنوشت محتوم رژیم صهیونیستی»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی جمهوری اسلامی است که در آن می‌خوانید؛رژیم صهیونیستی پس از چند دور حمله هوایی به غزه روز گذشته تهدید کرد بزودی نوار غزه را هدف حمله گسترده ای قرار خواهد داد.

جنگنده های رژیم صهیونیستی روز جمعه مناطق خان یونس رفح و شمال غزه را هدف هشت حمله هوایی قرار دادند که در این حملات شماری از فلسطینی ها مجروح و چندین خانه نیز ویران شد. در پی این حملات سیلوان شالوم معاون نتانیاهو تهدید کرد عملیات گسترده ای علیه نوار غزه در راه است.

گرچه جنگ افروزی و جنایت جز لاینفک ماهیت و استراتژی رژیم صهیونیستی از بدو شکل گیری موجودیت این رژیم شرور و جعلی بوده است ولی طرح دوباره تهدیدات برای جنگ افروزی از زبان مقامات این رژیم در مقطع کنونی ناشی از شرایط ویژه ای است که بر این رژیم منطقه خاورمیانه و همچنین جهان حاکم می باشد.

واقعیت این است که رژیم صهیونیستی برخلاف تبلیغات موجود و تلاش هایی که سردمداران این رژیم برای عادی نشان دادن شرایط آن بعمل میاورند در ضعیف ترین موقعیت و وخیم ترین وضعیت قرار دارد و توسل به زبان تهدید و جنگ در واقع تلاشی به منظور سرپوش نهادن بر معضلات و بحران هایی است که این رژیم دچار آن می باشد. اکنون پس از گذشت شش دهه از اعلام موجودیت رژیم صهیونیستی این رژیم نه تنها هیچگونه مشروعیت و مقبولیتی در جهان ندارد بلکه از لحاظ نظامی نیز کاملا در ضعف قرار گرفته است . اگر رژیم صهیونیستی تا چندی قبل توانسته بود با تفوق در چند جنگ با اعراب برای خود هیمنه ای ایجاد کند طی چند سال اخیر و بخصوص پس از جنگ 33 روزه لبنان و جنگ غزه این هیمنه کاملا فرو ریخته است . اکنون دیگر کسی در جهان برای تهدیدات نظامی این رژیم اهمیتی قائل نیست . ارتش این رژیم که تا چندی قبل توسط رسانه های صهیونیستی ارتش برتر منطقه معرفی می شد در جریان این جنگ ها مشخص شد که ببری کاغذی بیش نیست.

طی دو جنگ 33 روزه لبنان و جنگ 22 روزه در غزه جهانیان دیدند ارتش تابن دندان مسلح رژیم صهیونیستی که از حمایت های همه جانبه اطلاعاتی و لجستیکی غرب نیز برخوردار می باشد در برابر رزمندگانی که شمار آنها از چند هزار تجاوز نمی کند و تنها به سلاح های ابتدایی دسترسی دارند شکست خورد و مفتضحانه عقب نشینی را پذیرفت . با قاطعیت باید گفت که پس از تحولات سالهای اخیر به خصوص پس از دو جنگ لبنان و غزه شرایط ویژه ای بر منطقه حاکم شده است و معادلات سیاسی و نظامی منطقه نیز متاثر از آن شکل جدیدی پیدا کرده است.

در شرایط جدید رژیم صهیونیستی کاملا به موضعی انفعالی دچار است و روز به روز در ابعاد سیاسی و نظامی ضعیف تر و زبون تر می شود. این واقعیتی است که آثار آنرا می توان از بحران های دامنه دار داخلی در صحنه سیاسی رژیم صهیونیستی به روشنی مشاهده کرد. صحنه سیاسی فلسطین اشغالی امروز کاملا متشنج و بی ثبات است و از لحاظ اجتماعی نیز جامعه صهیونیست ها دچار سرخوردگی و یاس بی سابقه ای است.

بازتاب وخامت اوضاع رژیم صهیونیستی در میان متحدان غربی این رژیم مخصوصا آمریکا به وضوح آشکار است . اکنون آمریکایی ها نیز دریافته اند که این رژیم عاقبتی جز فروپاشی و اضمحلال ندارد و علیرغم تلاش ها و تحرکات گسترده مستمر لابی صهیونیستی برای حفظ انسجام در حمایت از تل آویو تفرقه و تشتت در میان آمریکایی ها درباره ادامه حمایت ها از این رژیم فتنه انگیز شدیدا بالا گرفته است.

اکنون در محافل سیاسی و مطبوعاتی آمریکا تردیدهای جدی در تداوم حمایت های کورکورانه از این رژیم مطرح شده است که تاکنون این حجم از انتقادها در مورد سیاست های آمریکا در قبال اسرائیل سابقه نداشته است.

اگرچه درباره اختلافات اخیر دولت باراک اوباما با رژیم صهیونیستی نباید دچار ساده اندیشی شد و نباید این اختلافات را مبنایی برای بروز تغییرات در استراتژی خاورمیانه ای آمریکا تلقی کرد ولی قطعا نمی توان چالش داخلی جاری میان آمریکایی ها در قبال حمایت های بی چون وچرا از تل آویو را نادیده گرفت . با درنظرگرفتن این واقعیت است که انگیزه های سردمداران رژیم صهیونیستی از اظهارات جنگ افروزانه اخیر آشکارتر و روشن تر می شود.

سران حاکم بر رژیم صهیونیستی اکنون می کوشند با تحریک گروههای فلسطینی و به دست آوردن مستمسک برای روشن کردن آتش جنگی جدید به زعم خود هم شرایط روحی به شدت متزلزل نظامیان و جامعه این رژیم را ارتقا دهند و هم شرایطی را ایجاد کنند که آمریکا و متحدان غربی آن رژیم تحت فشار محافل صهیونیستی وادار به ادامه حمایت های همه جانبه از این رژیم شوند.

آنچه در این میان موجب تاسف است مواضع کاملا منفعلانه و ذلیلانه سران جهان عرب است که دامنه انفعال و بی تفاوتی آنها نسبت به شرایط جاری واقعیت های موجود تا مرز خیانت و همسویی کامل با رژیم صهیونیستی امتداد یافته است . سران حکومت های عرب به جای اینکه از فرصت موجود در مقطع کنونی و شرایط تاریخی حاکم بر منطقه و ضعف بی سابقه رژیم صهیونیستی برای تقویت جبهه ضدصهیونیستی استفاده نمایند به سیاست های منفعلانه و سازش کارانه گذشته ادامه می دهند و هیچگونه تحرکی از آنان مشاهده نمی شود که نمونه این بی عملی و بی خاصیتی را جهانیان اخیرا از سران عرب در لیبی مشاهده کرده اند.

ملت فلسطین و دیگر ملتهای منطقه برخلاف حاکمان وابسته مسیر خود را انتخاب نموده و به این نکته یقین پیدا کرده اند که تنها راه احقاق حق از رژیمی که هیچ زبانی به جز زور نمی فهمد مبارزه و مقاومت است . این مسیری است که تا اینجا نیز دستاوردهای بسیار ارزشمند برای آرمان مردم فلسطین و عزتمندی مسلمانان جهان به ارمغان آورده و پیروزی نهایی را نیز به دنبال خواهد داشت.

تاریخ دو دهه بحران خاورمیانه نشان داده است که صهیونیست ها از راه سازش و مذاکره امتیازی به اعراب نمی دهند بلکه آنها از این فرصت برای تحکیم پایه های موجودیت رژیم اشغالگر بهره می جویند. بنابراین تنها راه باقیمانده مقاومت مردم در برابر این رژیم جنایتکار است مقاومتی که قطعا به زوال کیان صهیونیستی خواهد انجامید.

آفرینش:همت مضاعف و کار مضاعف و الزامات

«همت مضاعف و کار مضاعف و الزامات»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی آفرینش است که در آن می‌خوانید؛نام گذاری سال جدید توسط رهبر معظم انقلاب اسلامی به نام سال«همت مضاعف و کار مضاعف»بیش از هر امر دیگری مسئولیت تمام ارکان و ساختارهای قوای سه گانه را برای حرکت در این مسیر روشن کرد.در واقع در نام گذاری هر سال اصولا بیشترین توجه و نگاه از سوی مسئولان قوای سه گانه به این نام گذاری انجام می شود.

اما باید دانست که در شرایط سال جدید به سال همت مضاعف و کار مضاعف نامگذاری شده است که کشور در یک سال آینده نیازمند چالش ها و مشکلات اقتصادی بزرگی همچون طرح هدفمند کردن یارانه هاست.به هر حال نیازمندی به همت و کار دوچندان هر چند نشان دهنده عدم انجام کار در سال های گذشته نیست اما باید دانست که این الزامات به کار و همت مضاعف با توجه به واقعیت های ملموس که از انجام آنها غافل بوده ایم و به عنوان کاستی در کشورمان رخ نموده  تلا ش کنیم.

در حقیقت تلاش و حرکت در راستای کار مضاعف نیازمند شناخت واقع بینانه از چالش ها و توانایی های کشور،حرکت درست در راستای استراتژی های تدوین شده علمی است این حرکت گذشته از اقدامات صرف نمایشی و شعاری و تشریفاتی  می باید گام هایی بزرگ در راستای تحول و کار و تلاش باشد.

یعنی صرف برگزاری همایش های چندگانه،چاپ پوسترها،بنرها و اقدامات نمایشی همچون انجام مصاحبه و ارائه آمارهای مضاعف نمی توان به هدف کار و همت مضاعف دست یافت بلکه نیازمند نگاهی آسیب شناسانه به چالش مدیریتی و مشکلات متعدد اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی و کشور است.در واقع حرکت در این راستا می باید از تمام سطوح مدیریتی خود یعنی ادارات دولتی آغاز شود فرهنگ کار دولتی و پاسخ گویی و تلاش مدیران و کارمندان ادارات و بهره وری آنها به عنوان اصل مهم کار افزایش یابد و این حرکت از سطوح خرد به کلا ن می تواند الگوی مدیریتی کار آمد ،بهینه و بهره ور را همراه داشته باشد.

گذشته از این کار و تلاش مضاعف بی گمان به معنای تلاش و کار تابع برنامه و اهداف و آرمان های چندگانه کشور نیست بلکه هرگونه تلاش و همتی جامع به ویژه از سوی دولت می باید در چارچوب سندهای علمی همچون برنامه های پنج ساله توسعه و سند چشم انداز باشد به علاوه دوباره کاری ها و مدیریت های چندگانه،غیر علمی و شخصی حذف شود و اصلاح مدیریت بیشتر برمبنای تجربیات علمی باشد نه صرف نگاه شخصی.

آنچه مشخص است دولت و مجلس مهمترین و اساسی ترین نهادهای مسئول و حرکت در راستای همت و کار مضاعف هستند این دو قوه اساسی هر چند می توانند با تشکیل کار گروه هایی همانند کار گروه همت مضاعف و کار مضاعف توجه به نام گذاری انجام شده توسط رهبرمعظم  انقلاب را مد نظر قرار دهند اما باید دانست این حرکت زمانی می تواند ثمره و نتایج مد نظر را در پی داشته باشد که پیش از آنکه شعار محور باشد عملگرا باشد.

در این حال دولت به عنوان مسئول ترین نهاد سیاسی حرکت در راستای تلاش مضاعف می تواند با توجه به حرکت در راستای اسناد بالادستی نظام از الگوی مدیریتی جامع و علمی پیروی و در کنار آن افزایش بهروری در تمام بخش های مختلف خود جدا از آنکه در راستای تمرکز زدایی و کاهش اختیارات خود و واگذاری آنها به بخش های خصوصی عمل کند عملا الگویی برای سایر بخش ها بویژه شهروندان کشور برای داشتن گام های محکم و مضاعف کاری و تلاش شود.  

آرمان:آثار ناامیدی آمریکا در فشارهای بیشتر علیه ایران

«آثار ناامیدی آمریکا در فشارهای بیشتر علیه ایران»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی آرمان به قلم جاوید قربان اوغلی است که در آن می‌خوانید؛ واقعیت این است که نوعی احساس سرخوردگی و یاس در مجموعه تصمیم گیری سیاسی آمریکا و در میان مقامات کاخ سفید نسبت به احتمال توافق و مذاکره با تهران پس از یک سال تلاش در این زمینه ایجاد شد و بر این اساس واشنگتن درصدد تشکیل اجماع گسترده‌تر بین المللی برای افزایش فشارها بر ایران در راستای اهدافی که 1+5 در مورد ایران مدنظر داشت، است.

به نظر می‌رسد که دسترسی به این اجماع علیه ایران چندان دشوار نباشد؛ هنوز مشخص نیست که از محتوای این اجماع یا قطعنامه‌ای که در نشست شورای امنیت در مورد ایران به بحث گذاشته خواهد شد چه نتایجی حاصل می‌شود اما در هر حال این شرایط فضای سیاسی را برای ایران سنگین‌تر از گذشته کرده است.

سنگینی این فضا را می‌توان در ادبیات کشورهای مختلف، کنفرانس مشترک روسای جمهور فرانسه و آمریکا، صراحت بیان مقام‌های آلمانی در مورد ایران، خروج شرکت روسی لوک اویل از بخش نفت و گاز ایران و اعلام این مطلب که اقدام مذکور به واسطه تحریم‌های وضع شده از سوی دولت ایالات متحده علیه ایران بوده و کاهش خرید چین از نفت ایران که به میزان 40 درصد اعلام شده است، مشاهده کرد. این نشانه‌ها مثبت نیست و می‌تواند حاکی از افزایش فشارها علیه ایران و تصمیم جدی غرب برای مقابله سیاسی با ایران و انزوای بیشتر کشور به دلیل برنامه هسته‌ای باشد.

تغییر این چشم انداز بستگی به رویکرد ایران دارد و مذاکرات آقای جلیلی با چینی‌ها می‌تواند در این شرایط تاثیر گذار باشد؛ به این معنا که چنانچه این مذاکرات توانسته باشد راه حل روشنی را برای مساله هسته‌ای ایران از طریق چین به غرب برساند، می‌توان انتظار داشت که تشکیل اجماع بین المللی علیه ایران برای آمریکا و هم پیمانان غربی این کشور سخت‌تر شود اما چنانچه چینی‌ها پیش از این مذاکرات با آمریکا و غرب به تفاهم رسیده باشند که نشانه‌های روشنی ازاین اتفاق وجود دارد، باید گفت که در این صورت احتمالا ایران تحت شرایط سخت‌تروفشارهای بیشتر قرار خواهد گرفت.

جهان صنعت:منافعی که قربانی می‌شود

«منافعی که قربانی می‌شود»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی جهان صنعت است که در آن می‌خوانید؛سال 89 را ظاهرا باید سالی برای کشمکش برای یارانه‌ها پیش‌بینی کنیم. از رفراندوم محمود احمدی‌نژاد در نخستین دقایق سال جدید گرفته تا نامه‌نگاری معاون پارلمانی رییس‌جمهور، پاسخ مصباحی‌مقدم، اظهارات محمدرضا باهنر و واکنش‌هایی که همچنان ادامه دارد. مجلس امروز اولین نشست خود را در سال جدید برگزار می‌کند در حالی که خبرهای رسیده حاکی است که اولین طرح برای اصلاح قانون هدفمند کردن یارانه‌ها در راه صحن است.

چنین تصویری از اقتصاد ایران در سال 89 بیانگر این نکته است که قانون هدفمند کردن یارانه‌ها با وجود ادعای دولت که ساعت‌ها کار کارشناسی برای تدوین آن صورت گرفته، هنوز نیاز به کار کارشناسی بیشتر دارد. از آن مهم‌تر اینکه وقتی اراده‌ای برای اجرای هدفمند کردن یارانه‌ها در قوه مجریه وجود ندارد چرا این همه وقت و هزینه از مردم صرف می‌شود؟

نگاهی به استدلال‌های محمدرضا میرتاج‌الدینی این واقعیت را نشان می‌دهد که آنچه تحت عنوان مخالفت با ماده 3 قانون برنامه چهارم در مجلس هفتم رقم خورد، حاصل مقاومت سه اقتصاددان موردنظر رییس‌جمهور نبود. مقایسه این دو رویداد یعنی حذف ماده 3 و نحوه تصویب قانون هدفمند کردن یارانه‌ها و گذاشتن این دو در یک ظرف قیاسی مع‌الفارق است.

چه آنکه حذف ماده 3 از قانون برنامه چهارم که به آزادسازی حامل‌های انرژی منجر می‌شد، برنامه‌ای تدریجی بود اما در گروکشی‌ها و تسویه‌حساب‌های سیاسی مجلس هفتم با دولت اصلاحات عقیم ماند. حال آنکه موضوع قانون هدفمند کردن یارانه‌ها امروز هیچ نسبتی با تسویه‌حساب‌های اواخر سال 83 ندارد. مجلس و دولت به حمدالله یک دست و از یک جناح سیاسی‌اند، تنها اشکال موجود شاید تمامیت‌خواهی گروهی بر دیگری باشد، والا آنچه این میان متضرر می‌شود شاید منافع مردم باشد، چه دولت قانون را اجرا کند و چه اجرا نکند.

دنیای اقتصاد:پیام شاخص 13 هزار واحدی

«پیام شاخص 13 هزار واحدی»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی دنیای اقتصاد به قلم علیرضا کدیور است که در آن می‌خوانید؛بورس تهران تنها پس از گذشت 6 روز کاری از معاملات خود در سال 89، بازدهی خیره‌کننده 8/4 درصدی را برای سرمایه‌گذاران رقم زده؛ بازدهی که تحت تاثیر رشد دسته جمعی قیمت سهام شرکت‌ها در صنایع مختلف شکل گرفته است.

اما نکته قابل توجه در خصوص بازدهی 6 روزه بورس در سال جاری، وقوع آن پس از رشد چشمگیر قیمت‌ها در زمستان و به ویژه اسفندماه 88 است. هرچند بورس در سال 88 به واسطه عواملی چند از جمله رشد قیمت‌های جهانی و رکود بازارهای رقیب داخلی به خصوص بازار پول شاهد ثبت میانگین بازدهی 4/57 درصدی بود، اما جهش قیمت‌ها در روزهای ابتدایی امسال به دلیل ثبات شرایط داخلی و خارجی چندان توجیه‌پذیر نیست. حال در این شرایط و پس از ثبت بازدهی‌های 2/11 درصدی در زمستان و 5/6 درصدی در اسفندماه سال گذشته، نه‌تنها بورس تهران شاهد ثبات قیمت سهام نیست، بلکه با هیجانی بیش از روزهای پایانی سال 88، جهش قیمت‌ها را نظاره‌گر است. از سوی دیگر چند عامل تاثیرگذار کلان بر بورس از جمله نحوه اجرای طرح تحول و بسته سیاستی- نظارتی بانک مرکزی هنوز قطعی نشده‌اند که این دو عامل می‌تواند تاثیر بسزایی بر روند حرکت شاخص بورس در سطح کلان و روند حرکت قیمت سهام در سطح خرد داشته باشند.

اما به نظر می‌رسد در شرایطی که از دید کارشناسان(با توجه به پیش‌بینی ثبات قیمت‌های جهانی) دلیل قابل قبولی برای رشد قیمت سهام وجود ندارد، انگشت اتهام در پرونده رشد هیجانی قیمت‌ها یک بار دیگر متوجه محدودیت‌های حاکم بر معاملات سهام در بورس تهران است. در واقع محدودیت ناچیز نوسان روزانه قیمت، حجم مبنا، دستورالعمل رفع گره معاملاتی و... سرمایه‌گذاران را به جای تصمیم‌گیری بر مبنای ارزندگی قیمت به سمت تحلیل سهام بر مبنای صف و سوء استفاده از محدودیت‌های فوق‌الذکر سوق می‌دهد. این شرایط سبب می‌شود پس از چند روز رشد متوالی قیمت سهام و به دلیل رکود بازارهای رقیب از جمله بازار مسکن و پول، نقدینگی به سمت بازار سهام سوق پیدا کند. شرایطی که بیش از پیش تنور صف‌های خرید را داغ‌تر می‌کند و در نهایت قیمت سهام پس از رشد حبابی با زیان سهامداران خرد و خریداران دیرهنگام پایان می‌یابد.

حال در این شرایط سازمان بورس می‌تواند برای تداوم حرکت بازار سهام و حفظ سطح نقدشوندگی فعلی، با آزادسازی و رفع محدودیت‌های حاکم، فشار هیجانی فعلی را تخلیه کرده و مانع رشد حبابی قیمت سهام شود. شرایطی که پیش از این در سال 82 و 83 گریبانگیر بورس تهران شد و شاخص بورس اکنون پس از گذشت بیش از نیم دهه و با وجود دستکاری نحوه محاسبه شاخص، در حال تجربه سطوح قبلی خود شده است. شرایطی که در آن سال‌ها زمینه‌ساز قهر طولانی مدت سهامداران خرد و ثبت خاطراتی ناخوشایند برای این دسته از سهامداران شد و اکنون یک بار دیگر در صورت تغییر عوامل تاثیرگذار سیاسی و اقتصادی می‌تواند زمینه‌ساز فرار درازمدت سهامداران حقیقی از بازار سرمایه شود.