مقایسه گونه‌های متداول شبکه‌های مخابراتی

غوغای امواج

شبکه‌های مختلف بی‌سیم که روزبه‌روز هم تعدادشان بیشتر می‌شود، باعث گیجی و سردرگمی بسیاری از کاربران می‌شود. به‌همین دلیل، نگاهی اجمالی و کلی به انواع شبکه‌های بی‌سیم داده می‌اندازیم:
کد خبر: ۳۱۷۵۸۳

Wifi

بیشتر کاربران حوزه فناوری‌اطلاعات با وای‌فای آشنایی دارند. ارتباط بر اساس رسانه وای‌فای معمولا به‌واسطه مسیریاب‌‌های خانگی یا تجاری-اداری ارائه می‌شود .امروزه تقریبا در تمامی اماکن عمومی کشورهای توسعه یافته شبکه‌های وای‌فای موجود است .در کشور ما هم اماکنی همچون فرودگاه‌ها و هتل‌ها و برخی رستوران‌ها و کافی‌شاپ‌ها خود را مقید به ارائه این‌گونه سرویس‌ها کرده‌اند. شبکه‌های وای‌فای اندکی سریع‌تر از شبکه‌های نسل سوم موبایل (3G) هستند. این قابلیت باعث می‌شود که این شبکه‌ها تا بیش از ده مگابایت در ثانیه توانایی تبادل اطلاعات داشته باشند. علت اصلی این موضوع این است که شبکه‌های وای‌فای روی تجهیزات و رسانه‌های خود تکیه دارند و هم‌زمان هیچ گونه سرویس دیگری را برعکس شبکه‌های تری‌جی ارائه نمی‌دهند .ضعف جدی این شبکه‌ها به موضوع جابه‌جایی برمی‌گردد شما نمی‌توانید در طول مسیر و سفر از این شبکه‌ها استفاده کنید، مگر اینکه در شهری زندگی کنید که در تمام نقاط شهر یک شبکه عظیم وای‌فای طراحی شده باشد و شما در مسیر آنتن آنها باشید که خوب آن شهر واقعا رویایی خواهد بود.

البته فراموش نکنید که چنین آنتن‌هایی در صورتی به‌دردبخور هستند که واقعا نزدیک آن‌ها باشید و سینگال خوبی را دریافت کنید. نکته مهم دیگری که باید ملاحظه شود، مصرف انرژی است. معمولا گوشی‌های موبایلی که از وای‌فای استفاده می‌کنند سریع‌تر باتری مصرف می‌کنند. اما در حالت 3G میزان مصرف به‌شدت کاهش پیدا می‌کند.

3G

شبکه‌های سریع 3G که حداکثر تا ?? مگ در ثانیه خدمت‌رسانی می‌کنند، هنوز اندکی از شبکه‌های وای‌فای کندتر عمل می‌کنند. اما این کندی زیاد چشمگیر نیست. شبکه‌های 3G در اکثر شهرهای کشورهای توسعه یافته و حتی جاده‌ها و بیابان‌های این کشورها همانند شبکه تلفن همراه توسعه یافته و می‌توان در کمتر از چند ثانیه با بیشترین سرعت به اینترنت متصل شد. البته در کشور ما خیلی‌ها مشغول کارند تا شاید اپراتور چندمی بیاید و ما به تکنولوژی‌های حال حاضر دنیا دسترسی داشته باشیم. البته به علت استفاده 3G از پروتکل‌های خاص ارتباطی این رسانه ارتباطی اجازه تبادل فایل‌های حجیم را به ما نمی‌دهد. البته منظور از حجیم مثلا یک فایل چند صد مگابایتی است.

شرکت‌های مخابراتی بزرگ که اقدام به ارائه این سرویس می‌کنند هم زمان با ارائه بستر صوتی و تصویری تلفن همراه و حتی بستر پیام کوتاه، 3G را به عنوان بستر ارتباطی اینترنت کاربران در نظر می‌گیرند. 3G در کشورهای توسعه‌یافته همانند GPRS در کشور خودمان است، و فقط دو تفاوت بسیار کوچک دارد:‌ قیمت آن بسیار ارزان است و سرعت آن بسیار زیاد. امکان استفاده از BTSهای معمولی و مجهزکردن آنها به نسل سوم شبکه‌های مخابراتی سیار و ستون‌فقرات (بکبون) متناسب باعث می‌شود این شبکه‌ها بسیار ارزان و در دسترس باشند.

Edge E - IGPRS

این‌گونه شبکه‌ها بر مبنای پروژه همکاری نسل سوم (پروژه همکاری نسل سوم (3GPP) ایجاد شده‌اند. با این شبکه‌ها امکان استفاده از فایل‌های ویدئویی و یا صوتی کیفیت خوب وجود ندارد، البته در کشور ما این سرعت به عنوان یک سرعت ایده‌آل برای بهره‌گیری از اینترنت شناخته می‌شود. تکنولوژی Edge برای تلفن‌های همراه نسل دوم توسعه یافته است و به عنوان بستر خدماتی برای مشترکانی که هنوز به گوشی‌های نسل جدید مهاجرت نکرده‌اند استفاده می‌شود. در کشور هنوز این تکنولوژی استفاده نمی‌شود و از نسل گذشته این بستر ارتباطی به عنوان دکوراسیون پرهزینه خدمت رسانی به مشتریان اپراطورهای تلفن همراه بهره گرفته می‌شود.

وای‌مکس

وای‌مکس (802.16e) استاندارد جدیدتری است که برای شبکه‌بندی بی‌سیم طراحی شده است. برخی از کاربران به‌اشتباه وای‌مکس را با وای‌فای یکی می‌گیرند، که این مساله اشتباه است. وای‌مکس در شبکه‌های بزرگتر کاربرد بهتری دارد، حال آنکه شبکه‌های وای‌فای بیشتر برای محیط‌های محلی استفاده می‌شود.

پیاده‌سازی زیرساخت وای‌فای از وای‌مکس ارزان‌تر است و یک فرودگاه بزرگ را می‌توان با کمتر از 500میلیون تومان به‌طور کامل تحت پوشش این شبکه قرار داد؛ اما وای‌مکس، برای پیاده‌سازی شبکه‌های (MAN (Metropolitan Area Access طراحی شده است. هر ایستگاه وای‌مکس می‌تواند تا 60 کار تجاری یا صدها کاربر خانگی را پاسخگو باشد، همچنین برد شبکه‌های وای‌مکس روی کاغذ تا 45 کیلومتر است، اما در عمل، این مقدار بین 8 تا 10 کیلومتر برآورد می‌شود. از نظر عملیاتی، وای‌مکس و وای‌فای پیاده‌سازی مشابهی دارند. ایستگاه وای‌مکس سیگنالی را به گیرنده وای‌مکس می‌فرستد (که شبیه به اکسس‌پوینت‌ها در وای‌فای است) و بعد ارتباط برقرار می‌شود. بزرگترین دغدغه وای‌مکس، تعدد کاربران در یک محدوده کوچک است که در این حالت، برخی از کاربران را به نزدیک‌ترین سرویس‌دهنده انتقال می‌دهد. همان‌طور که گفتیم، ضعف شبکه‌های وای‌فای در نقل و انتقال است و زمان برقراری ارتباط (Handshake) با شبکه‌های وای‌فای بسیار طولانی‌تر از شبکه‌های وای‌مکس است. در آینده، شبکه‌های وای‌مکس و 3G را به‌دلیل کاربرد زیادشان در صنعت تلفن‌همراه به‌تفصیل بررسی خواهیم کرد.

محمد کاظمی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها