جنگ پشت دوربین

این فیلم‌ها در حالی ساخته می‌شود که در طول سال‌های تجاوز آمریکا به ویتنام، هیچ فیلمی (به جز مستندهای تبلیغاتی) درباره آن ساخته نشد و کلیه آثاری که امروزه به نام فیلم‌های جنگ ویتنام می‌شناسیم، در واقع در دوران پس از شکست و خروج نیروهای آمریکایی تولید شدند. اما گویا جریان عراق و افغانستان، از نوع دیگری است که پیش از پایان آن، فیلم‌های واقعگرایانه انتقادی ساخته می‌شود.

پیام‌آور

فیلم روایت 2 سرباز آمریکایی است که وظیفه دارند خبر مرگ سربازان کشته شده در جنگ را به خانواده‌های آنها برسانند. دلدادگی یکی از این سربازان به همسر یکی از کشته‌های جنگ فیلم درامی متفاوت از فیلم ساخته است.

«ژاک آئودیار»، کارگردان فرانسوی «یک پیام‌آور» که در بخش بهترین فیلم خارجی نامزد اسکار شده است، در واکنش به انتخاب فیلمش در فهرست نهایی جایزه اسکار گفته: «اولین واکنش من این بود که مطمئن شوم آیا آنها درباره فیلم من صحبت می‌کنند. واقعا شگفت‌زده شدم. در یک لحظه به همه بازیگران و فیلمسازانی که در این شرایط مشابه قرار داشتند، فکر کردم؛ آنهایی که زندگی را برای من معنا بخشیدند.»

زندگی ادامه دارد

جیم شرایدن کارگردان کهنه کار ایرلندی را شاید هواداران سینما با فیلم «پای چپ من» به یاد داشته باشند، او امسال دست به بازسازی فیلمی از کارگردان جوان دانمارکی زده است که در سال 2005 ساخته شده بود. روایت شرایدن در فیلم «برادرها» روایتی سرراست و تلخ است از آثار جنگ افغانستان در زندگی یک سرباز آمریکایی. فیلم داستان محور است و با شخصیت‌پردازی‌های درست مخاطب را درگیر قصه می‌کند.

نکته: ناتالی پورتمن برای این که بخوبی از عهده نقشش برآید مدت زیادی را با همسران سربازان اعزامی به جنگ عراق و افغانستان سر کرده است. همچنین انتخاب توبی مگوایر (بازیگر مرد عنکبوتی) برای یک سرباز آمریکایی که از مشکلات روحی رنج می‌برد با توجه به سابقه ذهنی مخاطبان از او به واسطه فیلم مرد عنکبوتی، انتخابی پر خطر اما هوشمندانه بود. البته مگوایر هم به خوبی از این فرصت استفاده کرد و توانسته به خوبی از عهده این نقش برآید.

داستان: برادران کاهیل با آن که در گذشته بسیار صمیمی بوده‌اند اما اکنون راه خود را از یکدیگر جدا کرده‌اند. سام که برادر کوچکتر است به ارتش پیوسته و تامی یک زندگی معمولی را می‌گذراند تا این‌که سام در یک عملیات نظامی در افغانستان گرفتار طالبان می‌شود. پس از رهایی از دست طالبان او برای درمان به آمریکا برمی‌گردد. اما با توجه به اتفاقاتی که در زمان حضورش در افغانستان افتاده او نمی‌تواند زندگی پیشین خود را به صورت معمولی طی کند.

جوایز: شرایدن و همکارانش چشم امید زیادی به این فیلم دارند و معتقدند جدا از فروش بالا در گیشه، این فیلم می‌تواند جوایز سینمایی بسیاری را هم از آن خود کند.

کمپانی لاین گیتس 70 میلیون دلار بودجه برای ساخت این فیلم هزینه کرده است.