در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
ماجرای ساخته شدن یک فیلم
کامرون فکر ساختن آواتار را از سال 1999 در سر داشت. او بلافاصله پس موفقیت تایتانیک قصد داشت ساخت این فیلم را آغاز کند. فیلمی که در آن زمان پیشبینی میشد 400 میلیون دلار هزینه داشته باشد.
البته تکنولوژی آن زمان کامرون را کاملا راضی نمیکرد. سالها گذشت و با درخشش فوقالعاده فیلمهای ارباب حلقهها و کینگکنگ ساخته پیتر جکسون، کامرون متوجه شد که هماکنون میتواند آواتار را همانطور که میخواهد بسازد. ظرافت و درجه واقعیت کاراکتر گولوم (اسمیگل) در ارباب حلقهها، کامرون را قانع کرد که سراغ پیتر جکسون برود و از استودیو فیلمسازی او استفاده کند. کامرون با شرکت Weta Digital واقع در نیوزیلند، قرارداد ساخت فیلم را بست و کار ساخت فیلم در سال 2006 آغاز شد. شرکت وتا دیجیتال از معتبرترین شرکتهای جلوههای ویژه در جهان است و وقتی این شرکت برای کامل کردن خواستههای دیجیتالی کامرون 3 سال وقت بخواهد، معلوم است که خواستههای این کارگردان چقدر سنگین است.
البته این غول دنیای دیجیتال در مدت سه سال نتوانست کار را کامل کند و همین اواخر کار، شرکت ILM هم به کمک آنها شتافت و سکانسهای عمدهای از فیلم را باهم ساختند. از جمله جنگ انتهایی فیلم که اتفاقا بسیار شگفتانگیز از کار در آمدهاست.ماجرای فیلم بسیار ساده است. آواتار، داستانی را روایت میکند که در سال 2148 رخ میدهد.
زمینیها مواد ارزشمندی را در قمر سیارهای دیگر (پاندورا) می یابند. پاندورا مملو از این ماده است و بومیان این جزیره (ناویها) برای دفاع از سیاره خود با زمینیهای وارد جنگ میشوند. بخش عظیمی از دنیای ناویها ساخته کامپیوتر است. البته این دنیا کاملا ساخته ذهن سازندگان نیست، بلکه آنها برای ساخت این فیلم به خلیج مکزیکو رفتند و از طبیعت بکر و مناظر بسیار زیادی تصویربرداری کردند که این تصاویر پایه ساخت دنیای ناوی است.
تکنولوژی برداشت حرکات
برداشت حرکات 1 رکن اصلی فیلمهایی است که کاراکترهای تمام کامپیوتری دارند. برداشت حرکت به عملی میگویند که با قرار دادن سنسورهایی در سراسر بدن بازیگر پشت صحنه، حرکات تمامی اعضای بدن برداشته میشود و سپس نقطه به نقطه به مدل کامپیوتری نظیر میشود و در پایان کلیه حرکات بازیگر به کاراکتر کامپیوتری انتقال پیدا میکند. در تکنولوژیهای گذشته، برداشت حرکات از بازیگر، جدا از سکانس اصلی صورت میگرفت.
بهاین معنی که در مرحله اول سکانس اولیه بدون حضور شخصیت کامپیوتری در صحنه، فیلمبرداری میشد و از طرفی دیگر حرکات بازیگر نیز برداشت میشد و به کاراکتر کامپیوتری انتقال پیدا میکرد و در مرحله دوم، این دو تصویر به طرز دقیق و ظریفی ترکیب میشدند و سکانس نهایی ساخته میشد.
ولی کامرون از تکنولوژی جدیدی استفاده کرده است. این تکنولوژی کارگردان را قادر میسازد که کاراکتر کامپیوتری را به صورت بلافصل در هنگام فیلمبرداری در سکانس اولیه ببیند. درواقع عملیات رندر مدل کامپیوتری بلافصل انجام میشود. شاید بگویید که تنها یک ابررایانه میتواند همچین کاری را انجام دهد، حق کاملا با شماست. شرکت وتا دیجیتال ابررایانهای مبتنی بر تکنولوژی HP BladeSystem دارد، که در لیست Top500 نیز قرار گرفته است و این رندرهای سنگین را با آن انجام میدهد.
عمل برداشت تصاویر نیز با تکنولوژی جدید بهنام The Volume صورت گرفته است که روشی 6 مرحلهای است و با استفاده از آن برداشتها کامل و با جزئیات بسیار بالا انجام میشود. این امور باعث شده که کار برداشت حرکات بسیار انعطافپذیرتر شود و نهایتا کارگردان به رضایت کاملی برسد.
بسیاری معتقدند که آواتار آغازگر نسل جدید فیلمها نیست، بلکه نسل جدید فیلمسازی را معرفی میکند. نکته قابل توجه آن است که کامرون دوستان قدیمی خود اسپیلبرگ و پیتر جکسون را به صحنه فیلمبرداری برد تا این تکنولوژی جدید را امتحان کنند.
عینک سهبعدی
آواتار ویژه عینکهای و نمایشگرهای سهبعدی ساخته شده است. عینکهای سهبعدی به این صورت کار میکنند که روی هر شیشه عینک تصویری قرار میگیرد که با دیگری اندکی تفاوت دارد و ذهن را فریب میدهد به نحوی که گویا تصویری سهبعدی میبیند.اختلاف بین دو تصویر باید بسیار دقیق و مصون از خطا باشد. به نحوی حتی اگر اندکی ناهماهنگی بین دو تصویر رخدهد باعث میشود که کاربر تصاویری غیرقابل درک ببیند. ساخت فیلم سهبعدی یعنی ساخت دو تصویر برای نمایش روی دو شیشه عینک و این حجم کار ساخت فیلم را دو برابر میکند. کامرون این سختی را پذیرفته و در خصوص هدف خود از ساخت آواتار میگوید: میخواهم برای نسل امروز، حسی را تداعی کنم که نسل من هنگام دیدن
2001:A Space Odyssey و نسلهای بعدی هنگام دیدن Star Wars داشتند. به جرات میتوان گفت که کامرون با به کاربردن تکنولوژیهای روز (از جمله عینک سهبعدی) در رسیدن به هدف خود موفق شدهاست. فیلمبرداری این فیلم سهبعدی با دوربینی انجام شدهاست که توسط کمپانی خود جمیز کامرون تولید شده است و مخصوص فیلمهای سهبعدی است.
سخن پایانی
جیمز کامرون به ساختن پرخرجترین فیلمهای جهان معروف است. ترمیناتور و تایتانیک در زمان خود پرخرجترین فیلم جهان بودهاند و آواتار نیز حدود 300 میلیون دلار خرج برداشته است. عوامل زیادی سبب شده که این فیلم اینقدر پرخرج شود. برای مقایسه باید گفت: اگر فیلمهای پرخرج کینگکنک و ارباب حلقهها و دزدان دریای کارائیب یک کاراکتر تمام کامپیوتری داشتند، آواتار 12 کاراکتر تمام کامپیوتری دارد.
گرد آوری و ترجمه : احمد لشگر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: