رئیس سازمان صدا و سیما برای یافتن سوژههای جدید مثالی زد که جالب بود. ضرغامی به ترور دادستان خوی اشاره کرد و گفت: دادستان خوی با زمینخواران زیادی مبارزه کرد. بنابراین پرسوجو درباره زندگی او میتواند برای فیلمنامهنویسان سوژههای خوبی را به همراه بیاورد.
از این گفته میتوان چنین استنباط کرد که تلویزیون برای ساخت موضوعات سیاسی و اجتماعی فضایی را پیشبینی کرده است و اگر سوژهها با استناد و تحقیق همراه باشند و فیلمنامه آنها محکم و خوب باشد زمینه ساخته شدن آنها نیز فراهم خواهد شد. از طرفی مهندس ضرغامی به بالا بردن دستمزد فیلمنامهنویسان هم اشاره کرد و گفت برای نوشتن فیلمنامه خوب باید دستمزد مناسب هم پرداخت شود. این موضعگیری رئیس سازمان صداوسیما را میتوان هشداری برای تهیهکنندگانی دانست که تولید تلهفیلم را یک جور کاسبی پررونق میدانند؛ آنهایی که با کمترین هزینه فیلمی سطحی تولید میکنند و به وسیله واسطههایی که دارند به شبکههای تلویزیونی میفروشند و سود خوبی به جیب میزنند. وقتی شبکههای تلویزیونی روی فیلمنامه حساس باشند و هر فیلمنامهای را تصویب نکنند یا هر فیلمی را که با فیلمنامه سطحی ساخته شده باشد برای خرید انتخاب نکنند، تهیهکنندگان هم دکان پررونق سود را میبندند و روی کیفیت آثار خود متمرکز میشوند. اگر تلویزیون برای مناسبتهای مختلف از ماهها پیش تلهفیلم سفارش بدهد، سطح آثار تلویزیونی پایین نمیآید.
سخنان رئیس سازمان صدا و سیما درخصوص تولید تلهفیلم را میتوان مهمترین دستاورد نخستین جشنواره فیلمهای تلویزیونی دانست. دستاوردی که با اجرایی شدن میتواند پربینندهترین بخش تلویزیون را از نمایش آثار کم محتوا نجات دهد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم