اکنون بیایید به سالهای گذشته یعنی 6 تا 7 سال پیش نگاه کنیم و این نکته را بررسی کنیم که چه پیشرفتهایی در این فرآیند صورت گرفته است؟ به نظر میرسد پیشرفت چندان خوب و راضیکننده نبوده باشد. شاید یکی از مهمترین عوامل در این زمینه به مشکلات مالی و سپس بحران مالی باز میگردد که بیش از یک سال است دنیا را به خود مشغول کرده است. با این حال اگر به سالهای آتی نگاه کنیم امیدواریها پررنگتر از گذشته میشود. قرار است تا سال 2014 حدود 40 پرواز سرنشین دار و بدون سرنشین در قالب توریسم فضایی به مدارهای مختلف زمین صورت گیرد. البته در زمینه توسعه توریسم فضایی توفیق اجباری نیز روی داده است. ناسا تنها چند ماه دیگر از شاتلهای فضایی استفاده خواهد کرد و مجبور است تا به مرحله بهرهبرداری رسیدن نسل جدید فضاپیماها از سایر جایگزینها استفاده کند. یکی از بهترین گزینهها روی آوردن به شرکتهای خصوصی است که از سالها پیش فعالیت در زمینه توریسم فضایی را آغاز کردهاند. به نظر میرسد برخی از این شرکتها برای چنین موقعیتی لحظه شماری کردهاند. ناسا برای این منظور 5/3میلیارددلار بودجه تخصیص داده است تا نگرانی چندانی درخصوص استفاده از سیستمهای حمل و نقل فضایی خصوصی برای تکمیل ایستگاه فضایی بینالمللی نداشته باشد. نکته جالب توجه این است که برخی از کارشناسان علوم فضایی معتقدند باید فکر رفتن به نقاط دور دست فضایی را از ذهن خارج کرد و به فکر توسعه توریسم فضایی در مدارهای پایین و نه چندان دور زمین بود، صنعتی که بدون شک با توجه به وضعیت نه چندان مناسب اقتصادی جهان که احتمالا تا سالها بعد نیز همچنان ادامه خواهد داشت، رونق زیادی به چرخه اقتصاد میدهد. شاید در گذشته یعنی زمانی در حدود 20 سال پیش توریسم فضایی بیشتر به یک ایده جذاب و نهچندان عملی شباهت داشت اما اکنون اوضاع متفاوت از گذشته شده است. توریسم فضایی یک صنعت پر رونق خواهد بود که نخستین جرقههای آن در اعزام فضانوردان آن هم با بلیتهایی به قیمت 20میلیون دلار به ایستگاه فضایی بینالمللی دیده شده است.
مارک جانت
سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم