آیت‌الله دوانی در ابرازحقیقت پنهان‌کاری نمی‌کرد

مسجدجامعی ادامه داد: علامه دوانی شخصیتی بسیار خودساخته، منصف و اخلاقی داشت و اخلاق‌نگاری را در حوزه تاریخ‌نگاری‌اش می‌توان دید. آنچه در تاریخ اتفاق افتاده بود، عنوان می‌کرد و فراز و فرود را به عهده مخاطب می‌گذارد و از این حیث تاریخ‌نگاری‌اش، از مابقی تاریخ‌نگاران متفاوت است.

آیت‌الله سیدهادی خسروشاهی، محقق و نویسنده در سخنانی با موضوع «نیم قرن دوستی و همنشینی با شیخ دوانی اظهار کرد: سابقه آشنایی من با علامه دوانی به سال 1331 برمی‌گردد که در تبریز طلبه نوجوانی بودم و با نظرات ایشان در مجله حکمت آشنا شدم. وی تنها کسی بود که در اوضاع سیاسی آن زمان با اسم کامل علی دوانی مقاله می‌نوشت. مرحوم دوانی در سال 1338 مجله مکتب‌اسلام را راه انداخت و در شروع و استمرار این مجله نقش بسیار پررنگی داشت.

حجت‌الاسلام والمسلمین رضا مختاری، سرپرست دایره`‌المعارف شیعه با اشاره با این‌که علامه دوانی به برگزاری چنین جلساتی احتیاج ندارد و آن‌که محتاج است، ما هستیم که باید از زندگی این بزرگان درس بگیریم، اظهار کرد:‌ عمده دلیل وی برای نوشتن زندگینامه علما این بود که از منش، روش و سجایای اخلاقی علمای دین بهر‌ه‌مند شوند.

وی رموز موفقیت استاد را به چند دسته تقسیم بندی‌کرد و ارتباط با شخصیت‌های تراز اول علما، علاقه شدید به ائمه‌اطهار و آثار آنها، خوش ذوقی و خوش سلیقگی در نوشتن را از اسرار موفقیت استاد دوانی دانست.

آیت‌الله محمدجواد حجتی‌کرمانی در باب «دوانی در آینه خاطره‌ها» گفت: صداقتی که در مرحوم دوانی بود، از جمله خصایص وی بود. به حدی که در ابراز حقیقت، هیچ نوع پنهان‌کاری نمی‌کرد. منش و نرمش دوانی هم ستودنی بود. مرحوم دوانی با کتاب‌هایش می‌تواند استاد و الگوی نسل جوان باشد و جوان‌ها را از حیرت و بهت‌زدگی در آورد. اگر جوانان ما مسائلی را می‌بینند و خوششان نمی‌آید، نباید باعث شود که از اسلام و ائمه جدا شوند، زیرا بسیار الگو‌های مناسب در علمای شیعه وجود دارد که می‌توان از آن استفاده کرد که نمونه آن آیت‌الله علی دوانی است.