ضرب‌الاجل‌های آمریکا به نفع ایران است

اخیرا شاهد ایجاد یک ادبیات اولتیماتومی میان ایران و آمریکا هستیم و طرفین در مقابل یکدیگر زمانی را برای عمل به خواسته‌های خود تعیین می‌کنند. شما رایج شدن این ادبیات را ناشی از چه امری می‌دانید؟

ما در فعالیت‌های هسته‌ای کشورمان به 3 دستاورد اصلی دستیابی پیدا کرده‌ایم که عبارتند از: 1 غنی‌سازی 2 تبدیل اورانیوم غنی ‌شده به قرص سوخت 3 لوله‌گذاری و بارگیری لوله‌های سوختی در رآکتور و استفاده از آن.

از طرف دیگر ما در فرآیند تاسیسات هسته‌ای به جایی رسیده‌ایم که می‌توانیم رآکتور را طراحی کنیم، بسازیم و احیانا در آینده به بهره‌برداری برسانیم. نکته دیگر این است که بعد از این‌که سوخت تاسیسات هسته‌ای آماده شد و این تاسیسات راه‌اندازی شد، طبیعتا باید یک جایی مسوولیت آن را برعهده بگیرد و بتواند بر سلامتی و ایمنی تاسیسات هسته‌ای مهر تاییدی بزند. ما در جمهوری اسلامی ایران این توانایی را هم داریم و در کل ما قادریم اورانیوم را غنی‌سازی کنیم، رآکتور بسازیم و می‌توانیم خودمان تاییدیه ایمنی را برای تاسیسات هسته‌ای صادر کنیم. منتها این فرآیندها همه باید در قالب سازمان بین‌المللی انرژی اتمی صورت بگیرد و به نوعی آنها باید این کارها را تایید کنند و به همین دلیل ما باید در قالب مقررات جهانی عمل کنیم، زمانی که ما غنی‌سازی را آغاز کردیم، آنها با ما مخالفت کردند و ما در نهایت تا حدود 4 درصد،‌ اورانیوم را غنی کردیم. رآکتوری که در تهران وجود دارد نیازمند سوخت غنی‌سازی شده با غنای حدود 20درصد است و ما باید این اورانیوم 20درصد را بعد از این‌که آماده کردیم به شکل قرص درآورده و سپس لوله‌گذاری کنیم تا در رآکتور قابل بارگذاری باشد. ما به تمام این فرآیندها دسترسی داریم و قادریم با دانش بومی در داخل کشور تمامی این مراحل را انجام دهیم. زمانی که ما می‌خواستیم این کار را انجام دهیم به سازمان بین‌المللی انرژی اتمی و مبادی ذی ربط اعلام و تاکید کردیم که ما توانایی تولید سوخت مورد نیاز را داریم منتها ترجیح اولیه ما این است که ما اورانیوم 20درصد را به صورت لوله‌گذاری شده و آماده بارگذاری در رآکتور تهران بخریم. آنها به ما اعلام کردند که نمی‌فروشند و در ادامه شرط و شروطی گذاشتند که ما باید پنج شش برابر اورانیومی که برای رآکتور تهران نیاز داریم، به‌‌آنها سوخت 4درصد داخلی را بدهیم. ما در پاسخ اعلام کردیم که ما آمادگی معاوضه سوخت را داریم اما درخصوص مقداری که ما باید به آنها سوخت تحویل دهیم و چگونگی آن، شرط داشتیم. آنها دست به کار شدند و ترکیه، روسیه و فرانسه را واسطه کردند تا ما اورانیوم خود را به روسیه یا ترکیه تحویل دهیم و آنها در کشوری مانند روسیه غنی‌سازی کنند و در فرانسه آن را به شکل میله سوخت در آورده و سپس به ما تحویل دهند. زمانی که آنها خواستند سوخت داخلی را از ما بگیرند برای جمهوری اسلامی ایران این شبهه بود که با توجه به سوابق سوءکشورهای غربی در عمل به تعهداتشان این امکان وجود دارد که آنها سوخت را به ما ندهند.

ضمن این که بحث مبادله سوخت یک بحث اقتصادی است و قیمتی که آنها در زمینه فروش و یا مبادله سوخت تعیین می‌کنند باید مطابق با قیمت‌های متعارف جهانی باشد و ما به آنها اعلام کردیم که باید قراردادی عادلانه بسته شود. مذاکرات به اینجا که رسید آنها ما را به تحریم تهدید کردند. جمهوری اسلامی ایران در آخرین موضعگیری‌هایی که در مقابل تهدیدات کشورهای غربی انجام داده است، ضمن تاکید مجدد بر توانایی تولید سوخت در داخل اعلام کرده است که مبادله سوخت در جزیره کیش انجام شود.

آیا این پیشنهاد، تنها راه حل مورد نظر ایران برای معاوضه سوخت است؟

جمهوری اسلامی ایران هنوز هم آمادگی دارد که آنها هر پیشنهادی دارند بدهند و ما پس از بررسی آن در داخل به آنها پاسخ دهیم. من به عنوان یک نماینده مجلس معتقدم که ما به غرب اعتماد نداریم و بر همین اساس از دولت می‌خواهیم که به صورت جدی به گونه‌ای عمل کند که بعدا مساله‌ای پیش نیاید که مایه افسوس باشد.

به خاطر چنین نگرانی‌هایی، من به عنوان یک نماینده از دولت می‌خواهم که در این قضایا هوشیارانه و به صورت جدی حرکت کند.

در مورد تهدیداتی هم که بعد از این قضایا وجود داشت و آنها اعلام کردند که قصد دارند ما را تهدید کنند باید گفت که ملت ایران نشان داده است که از چنین مسائلی نمی‌ترسد و پای همه آنها ایستاده است. به قول امام راحل، زمانی که ما را تهدید کردند ما مجبور شدیم به دنبال صنایع و پیشرفت برویم و اگر به تاریخ انقلاب اسلامی نگاه کنیم می‌بینیم که این تحریم‌ها نتایج خوبی برای ما داشته است.

آن چیزی که آنها به عنوان ضرب‌الاجل برای ما تعیین می‌کنند هیچ تاثیری در ادامه راه جمهوری اسلامی ایران ندارد و ما علی‌القاعده، تعیین ضرب‌الاجل را یک منفعت می‌دانیم و مطمئنیم که از این بابت آسیبی نمی‌بینیم.

براساس گفتگوهای اخیر وزیر امورخارجه آمریکا به نظر می‌رسد که ظاهرا آنها یک عقب‌نشینی از مواضع قبلی خود داشته‌اند و به نوعی ضرب‌الاجل قبلی خود را پس گرفته‌اند؟ این عقب‌نشینی را چگونه تحلیل می‌کنید.

به طور طبیعی این اقدام دولت آمریکا یک عقب‌نشینی است چرا که آنها به صورت رسمی برای ما ضرب‌الاجل تعیین کرده بودند. زمانی که ما به آنها پاسخ دادیم آنها متوجه شدند که ایران جدی است و بر روی مواضع خود پابرجاست. به اعتقاد من آنها متوجه شدند که راهکارهای تحریمی و با زبان زور صحبت کردن با ملت ایران، موثر نیست و به همین دلیل دست به یک عقب‌نشینی زدند.

آمریکا به هر حال به دنبال توقف فعالیت‌های هسته‌ای ایران است و در این راه به جلب نظر سایر کشورهای عضو 1 + 5 از جمله چین و روسیه نیاز دارد. آیا در این راه موفق خواهد شد؟

به نظر من، جمهوری اسلامی ایران بخشی از بازار جهانی است و در بعضی حوزه‌ها تولیدکننده و در بعضی از حوزه‌ها مصرف‌کننده است. روسیه و چین هم در همین بازار جهانی هستند و براساس منافع خود تصمیم می‌گیرند. به نظر من آمریکا خواهد توانست در نهایت این دو کشور را هم با خود همراه کند منتها وزارت خارجه و دولت جمهوری اسلامی ایران باید تصمیماتی را بگیرد که بتواند در صورت وقوع چنین مساله‌ای، اقدامات متقابلی را انجام دهد که در عین تاثیرگذار بودن، آسیب‌پذیری را کم کند.

به اعتقاد من بهترین راهکار این است که ما حرکتمان را به سوی کشورهای جهان اسلام سوق دهیم و فعالیتمان را با همکاری آنها پیش ببریم.