پیش‌بینی فوران آتشفشان‌ها براساس ویژگی آنها

هر آتشفشان ویژگی‌ خاص خود را دارد. برخی به صورت دائم سروصدا می‌کنند و بعضی دیگر مکث کوتاهی دارند و دوباره سروصدا را از سر می‌گیرند.

بعضی‌ آتشفشان‌ها پس از سروصدا در همان روز فوران می‌کنند و برخی دیگر ماه‌ها پس از آن، فوران دارند و گاهی هم هرگز فورانی مشاهده نمی‌شود.

پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا می‌کوشند تا قانون نهفته در ویژگی آتشفشان‌ها را بیابند، آتشفشان‌ها تقریبا همیشه پیش از فوران سروصدا می‌کند، اما همواره پس از سروصدا نمی‌توان شاهد فوران بود.

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های رصد آتشفشان این است که چطور می‌توان این هشدارهای کاذب را تشخیص داد.

پژوهشگران اطلاعاتی شامل قدرت زلزله‌های قبل از فوران، مدت زمان بین فوران‌ها و مقدار سیلیس موجود در گدازه‌های 54 فوران آتشفشانی طی یک دوره 60 ساله را جمع‌آوری کردند و دریافتند مدت دورخیر آتشفشان (مدت زمان بین شروع زمین لرزه تا فوران) باعث افزایش مدت خواب آتشفشان می‌شود. بعلاوه ماگمای زیرین در آتشفشان‌هایی که زمان دورخیز خوابشان بیشتر است، چسبناک‌ترهستند.

دانشمندان می‌توانند با استفاده از این ارتباط بفهمند که چه مدت پس از سروصدای یک آتشفشان باید آماده‌ باشند.

نوآوری این مطالعه در این است که مشاهدات تجربی با آمیختن قوانین فیزیک، به یک اصل کلی می‌رسد.

زمانی که فشار در دهانه آتشفشان کافی باشد، ماگما راه خود را به سمت بالا باز کرده، فوران می‌کند و سرعت این صعود به میزان چسبناکی ماگما بستگی دارد و مقدار چسبناکی ماگما وابسته به اندازه سیلیس موجود در آن است. سیلیس کمتر یعنی سرعت فوران بیشتر و برون‌ریزی سریع‌تر آتشفشان، فشار ماگما به صخره‌های زیرسطحی جهت باز کردن مسیر باعث ایجاد لرزش‌های قبل از فوران می‌شود.

اگر ماگما خیلی چسبناک باشد، مدت زمان بیشتری برای رسیدن به سطح و باز کردن راهش صرف می‌شود.

ماگما‌های ضخیم عامل اصلی فوران‌های انفجاری هستند، چرا که گازها را به تله می‌اندازند و فشاری شبیه یک بشکه ایجاد می‌کنند. کوه‌های لفتاهلن نمونه‌ای از آتشفشان‌های تغذیه شده با ماگمای چسبناک است.

آتشفشان‌ها سیستم‌هایی آشفته با ساختارهای وحشی و ترکیبات معدنی مختلف هستند. بنابراین پیش‌بینی آنها باید براساس خصوصیات منحصربه‌فرد هر سیستم انجام شود.