به دنبال روی کار آمدن علی سعیدلو به عنوان رئیس سازمان تربیت بدنی، باز هم این موضوع نمود عینی پیدا کرد بویژه این که در نشستهای بررسی عملکرد فدراسیونهای ورزشی که به ریاست سعیدلو برگزار میشد، خبری از علیآبادی نبود و نیست و حتی در چند جلسه اول افشارزاده، دبیرکل کمیته المپیک به این جلسات دعوت نمیشد. این گونه مسائل در کنار اظهارنظر انتقادآمیز سعیدلو درباره عملکرد علیآبادی مبنی بر این که سیاست تکمحوری توسعه زیرساختهای ورزشی را به حساب دولت نهم نگذارید! باعث شد تا این شبهه بیش از پیش تقویت شود که سعیدلو هم سودای تصدی همزمان سازمان ورزش و کمیته المپیک را دارد.
جلال یحییزاده، رئیس کمیته تربیت بدنی مجلس شورای اسلامی درباره جلسه اخیر مسوولان ورزش به ایسنا، گفت: در جلسه اخیر، افشارزاده تنگناها و مشکلات موجود در این کمیته برای ادامه فعالیت، از جمله بودجه مورد نیاز کمیته ملی المپیک را بیان کرد و سعیدلو هم درباره چگونگی همکاریهای مشترک سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک توضیحاتی را ارائه کرد.
علیآبادی در این نشست خطاب به سعیدلو گفت: زمانی که در سازمان تربیت بدنی حضور داشتم، معتقد بودم که رئیس سازمان تربیت بدنی و رئیس کمیته ملی المپیک باید یک نفر باشد، بنابراین برای اینکه در ورزش کشور تنش و چالش ایجاد نشود، امروز که رئیس کمیته ملی المپیک هستم و در راس سازمان تربیت بدنی حضور ندارم، پیشنهاد میکنم شرایطی فراهم کنیم تا شما به صورت همزمان رئیس کمیته ملی المپیک نیز باشید. سعیدلو هم در پاسخ گفت: من شما را فرد صالحی برای ریاست کمیته ملی المپیک میدانم و میخواهم در کنار یکدیگر ورزش را رو به جلو پیش ببریم.
حال باید دید این دیدگاه تا چه زمانی حاکم خواهد بود و در ادامه مسیر و بویژه در پیش بودن بازیهای آسیایی گوانگجو باز هم دو رئیس ورزش اینچنین یکدیگر را شایسته ریاستی همزمان میدانند یا این تعارف علیآبادی نیز سرنوشتی همچون تعارف رضا قراخانلو رئیس پیشین کمیته ملی المپیک خواهد داشت و همان داستان قدیمی تکرار خواهد شد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم