وی با برشمردن اهمیت مرکز حفظ و اشاعه موسیقی و فعالیتهای آن در دهههای 50 و 60 خورشیدی تصریح کرد: در سالهای اخیر همواره این سوال مطرح شده است که چرا آن اتفاق دیگر تکرار نشد و چرا هنرمندان برجستهای که آن سالها در این مرکز کار میکردند دیگر در عرصه موسیقی تربیت نمیشوند؟
این پژوهشگر ادامه داد: وضعیت امروز به هیچوجه قابل تصور و مقایسه با آن سالها نیست، درحالیکه تعداد کسانی که موسیقی یاد میگیرند و تعداد مراکزی که موسیقی را آموزش میدهند چندین برابر زمان ماست؛ اما این سوال مطرح است که چرا با اینهمه دانشجوی موسیقی و این تعداد آموزشگاه و دانشگاه، چهرههای بزرگ تازهای به این عرصه معرفی نمیشوند. در ادامه این مراسم پس از آن که پورعطایی و پسرش قطعاتی بهیادماندنی از موسیقی خراسانی را با نوای دوتار نواختند، فاضل جمشیدی با اشاره به همکاریهای زندهیادان مشکاتیان و بسطامی افزود: این دو هنرمند در سالهای همکاری پیوندی جانانه، لطیف و دقیق میان ساز و آواز خود داشتند و پرویز با شناخت مخاطب و هوشمندی لازم از قابلیتها و تواناییهای صدای بسطامی استفاده میکرد و کارهای آنها آثاری کمعیب میشد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم