بیشتر محوطه‌های باستانی خوزستان در معرض خطرند

 علیرضا سرداری در گفتگو با ایسنا ضمن بیان این مطب گفت: کاوش‌ها در سطح کشور و از جمله در خوزستان، به‌صورت بسیار فاجعه‌باری در حال پیش‌روی هستند و از نظر اعتباری و دیگر مسائل، هیچ برنامه‌ای وجود ندارد. اگر هرچه سریع‌تر اقدامی برای این محوطه‌ها انجام نشود، ضرر می‌کنیم.

وی ادامه داد: وضعیت محوطه‌های باستانی در خوزستان با وجود اهمیت آنها از نظر کاوش‌های باستان‌شناسی، اصلا رضایت‌بخش نیست. با توجه به تخریب‌های صورت‌گرفته در محوطه‌ها و آثار تاریخی، در صورت رسیدگی نکردن به آنها متضرر خواهیم شد. البته می‌توان برای ساماندهی وضع کاوش‌های این محوطه‌ها، از دانشجویان باستان‌شناسی 3 دانشگاه موجود در استان که به خوبی تربیت شده‌اند، استفاده کرد. احساس می‌کنم سازمان میراث فرهنگی خوزستان در ساماندهی نیروی انسانی بسیار ضعیف است.

او اظهار کرد: اکنون با اختصاص این اعتبارات اندک به محوطه‌های باستانی جهت کاوش آنها، بهتر است کار خاصی درباره آنها انجام ندهیم، چون با اعتبارات کم نمی‌توان کاری انجام داد، بویژه درخصوص محوطه‌هایی که به‌دلیل وسعت زیاد از پروژه‌های جامع و بزرگ در سطح ملی با پیش‌زمینه و پرسش‌های مختلف محسوب می‌شوند. این در شرایطی است که نیمه‌کاره رها شدن کاوش در محوطه‌های تاریخی زیانبارتر است.

سرداری در توضیح این مطلب گفت: برخی کاوش‌ها مانند کاوش تپه سنجر در حوزه اندیمشک به‌دلیل کمبود اعتبار فقط در یک فصل انجام می‌شوند و کار با به‌دست آوردن اطلاعات ناقص، نیمه‌کاره رها می‌شود. این امر، علاوه بر کامل نبودن اطلاعات تاریخی به‌دست آمده، سبب شناخته شدن مناطق باستانی و یکی از عوامل فعالیت برای حفاران غیرمجاز می‌شود؛ به‌طوری که اکنون در اطراف تپه باستانی سنجر 3 چاه عمیق حفر شده‌ است.

عضو هیأت علمی پژوهشکده باستان‌شناسی بیان کرد: ما می‌توانیم از گروه‌های بین‌المللی در کاوش محوطه‌های باستانی استفاده کنیم. اکنون محوطه‌های باستانی خوزستان که پیش از انقلاب فعالیت‌هایی در آنها انجام شده بود، می‌توانستند در زمینه همکاری‌های بین‌المللی و اطلاعات باستان‌شناسی به ما خیلی کمک کنند. این در حالی است که انجام فقط یک فصل کاوش باستان‌شناسی در یک منطقه و رها کردن آن، خطرناک است.