انتقال پایتخت به خارج از تهران

حسن سوءاستفاده: کفاف کی دهد این مایه‌ها به خرجی ما؟

خدا را صدهزار مرتبه شکر که به جبران اشتباهات گذشته در تاریخ ایران، در حال حاضر صحبت از انتقال پایتخت به خارج از تهران کبیره است. کم‌کم باید به فکر اسباب‌‌کشی باشیم. طبق مصوبه اخیر مجمع تشخیص مصلحت مبنی بر انتقال پایتخت تا پایان برنامه چشم انداز 20 ساله و مطرح شدن نام سمنان به عنوان پایتخت جدید، در حالی که هنوز میان نمایندگان شاهرود و سمنان، مختصر اختلافاتی درباره مرکزیت این استان وجود دارد؛ گرمساری‌های عزیز نیز وسط معرکه نرخ تعیین کرده و خواستار پایتخت شدن گرمسار شده‌اند. به دو یا سه علت مهم:

1- نزدیکی این شهر به تهران

2- گرمساری بودن رئیس‌جمهور

3- شناخت دقیق ایشان از ظرفیت‌های این منطقه

بیخود که حضرت مولانا نفرموده است: «دلایل قوی باید و معنوی»؛ یعنی کارشناسی‌شده که اسنادش هم موجود باشد. به هر حال، روی هوا نمی‌شود پایتخت را منتقل کرد. هاورکرافت که نیست! جالب این که به محض شنیده شدن این زمزمه، دلال‌های زمین و مسکن این منطقه نیز به جنب و جوش درآمده‌اند و همین امر باعث افزایش قیمت در این خصوص شده است.

تغاری بشکند ماستی بریزد، جهان گردد به کام کاسه‌‌لیسان؛ یعنی همین دیگر. شما معنی و مصداق بهتری دارید، رو بفرمایید تا از رو برویم.

بسته پیشنهادی: ضمن تأیید اصل مطلب که انتقال پایتخت به خارج از تهران بزرگ باشد؛ به جهت باز بودن دست مسوولان مملکتی در این زمینه، چند نقطه دیگر از کشور را نیز به عنوان گزینه مناسب برای پایتخت شدن پیشنهاد می‌کنیم. ملاحظه بفرمایید:

1- شهر بزرگ گرمسار: به همان دلایلی که در بالا آمد. البته گرمسار، خربزه‌اش هم مشهور است. زمین شورش خربزه‌های شیرینی می‌دهد. از این حیث نیز خربزه پایتخت تأمین است، و این یعنی که با یک تیر، دو نشان را زدن.

2- کن سولقون: این منطقه از گرمسار به تهران نزدیک‌تر است و از سوی دیگر، جنبه‌ها و جلوه‌های هنری هم دارد. هرسال می‌شود یک «جشنواره کن» درست و حسابی در آنجا برگزار کرد.