حکایت یوزپلنگ ایرانی

دیروز مهدی کامیاب رئیس مرکز انرژی، محیط زیست و مدیریت بحران دفتر سازمان ملل در تهران که از فعالان پروژه یوزپلنگ ایرانی نیز هست بصراحت اعلام کرد مطالعات نشان می‌دهد، طعمه‌های یوز که مورد حمایت سازمان ملل قرار دارد بشدت آسیب دیده و نگرانی بسیاری ایجاد کرده است.

این گفته‌های کامیاب با نگرانی کارشناسان پروژه یوز ایرانی همسوست که تاکنون بارها اعلام کرده‌اند طعمه‌های این حیوان و در نتیجه، حیات آن به طور جدی در حال تهدید است.

این مطلب را اگر کنار این خبرهای تایید نشده قرار دهیم که سازمان حفاظت محیط زیست به شکارچیان خارجی، مجوز شکار در مناطق حفاظت شده و پارک‌های ملی را می‌دهد و این شکارچیان بخشی از طعمه‌های یوز را شکار می‌کنند معادله‌ای چند مجهولی شکل می‌گیرد.

البته مدیر پروژه یوزپلنگ ایرانی بر این باور است که در زیستگاه‌های این حیوان مجوز شکار ممنوع است، مگر در شرایطی که جمعیت طعمه رشدی فزاینده داشته باشد اما وقتی اظهارنظرها درباره این که یوزپلنگ‌ها چه طعمه‌هایی را شکار می‌کنند، متناقض است، آن وقت کدام حرف‌ را باید بپذیریم؟ محمدباقر صدوق، معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست که دادن مجوز به شکارچیان خارجی در پارک‌های ملی را رد می‌کند معتقد است، ورود این شکارچی‌ها به مناطق حفاظت شده لطمه‌ای به طعمه‌های یوز ایرانی نمی‌زند چراکه یوز، جبیر و آهو شکار می‌کند.

جالب اینجاست که رئیس مرکز مدیریت بحران دفتر سازمان ملل در تهران با ور دیگری دارد و می‌گوید، حالا دیگر یوز تغییر ذائقه داده و میل به خوردن قوچ، میش و کل و بز پیدا کرده است.

پس حالا که دقیقا مشخص نیست یوزپلنگ ایرانی چه حیواناتی را شکار می‌کند، این گفته مسوولان که مجوز شکار را تنها پس از سرشماری طعمه‌ها و چنانچه گونه‌ای از آنها در حال رشد فزاینده باشد صادر می‌کنند، جای تامل دارد.

البته اگر هشدارهای فعالان محیط زیست را جدی بگیریم که اتباع دیگر کشورها با پرداخت 10 هزار دلار مجوز شکار می‌گیرند و برخی از‌ آنان با شهامت در مناطق حفاظت شده و پارک‌های ملی اقدام به شکار غیرمجاز نیز می‌کنند، این سوال پیش می‌آید که صرف هزینه‌های زیاد برای احیای یوزپلنگ در شرایطی که طعمه‌های آنان براحتی شکار می‌شوند چه معنایی دارد؟ البته این نگرانی هنوز پا برجاست که اگر روزی طعمه‌ها آنقدر کم شوند که دیگر یوز برای خوردن چیزی پیدا نکند، آن وقت چطور می‌توانیم برای آنها غذا تهیه کنیم؟ شاید کسانی که مجوز شکار می‌دهند، به این موضوع نیز اندیشیده‌اند که روزی به جای احیای یوزپلنگ ایرانی پروژه احیای طعمه‌های یوز را کلید بزنند!

مریم خباز