گزارش «جام‌جم» از پشت‌پرده اختلاف‌ها در ورزش باستانی

گود زورخانه را مسلخ نکنیم

فدراسیون بین‌المللی ورزش‌های زورخانه‌ای در مهر ماه 83 با اهتمام کمیته ملی المپیک و سازمان تربیت بدنی جمهوری اسلامی ایران و با حمایت 22 کشور جهان در محل آکادمی ملی المپیک کشورمان تاسیس شد و به خانواده ورزش‌های جهانی پیوست؛ اما با وجود تلاش‌های اثرگذار فدراسیون بین‌المللی ورزش‌های زورخانه‌ای (IZSF) و معرفی این ورزش کاملا ایرانی به بیش از 52 کشور دنیا در این مدت محدود، طی 2 سال اخیر سیاست‌های رئیس سابق سازمان ورزش و رئیس فعلی کمیته ملی المپیک، حرکت رو به رشد این رشته، در کشور و نیز در آن‌سوی مرزها را تحت تاثیر خود قرار داد و امروز در جایی قرار داریم که با انصراف فدراسیون ملی ورزش‌های زورخانه‌ای کشورمان از عضویت در IZSF ، تمامی راه‌های پیشرفت بر ورزشکاران جوان و جویای نام این رشته بسته شده و با حضور نداشتن در میدان‌های آسیایی و بین‌المللی، این میراث معنوی نیاکان ما در زادگاه خود گرفتار رکودی عجیب شده است.
کد خبر: ۲۹۶۷۲۲

«کناره‌گیری و انصراف فدراسیون ملی کشورمان از عضویت در IZSF آن هم به دلیل برآورده نشدن خواسته غیرمنطقی، ضایعه جبران‌ناپذیری برای جوانان ایرانی علاقه‌مند به این رشته است و به یقین در صورت تداوم این وضعیت، ورزش زورخانه‌ای کشورمان با آسیب‌های جدی مواجه خواهد شد.»

محسن مهرعلیزاده، رئیس فدراسیون بین‌المللی ورزش‌های زورخانه‌ای با بیان این مطلب می‌افزاید:به دلیل خودخواهی‌های علی‌آبادی، این رشته سنتی و اصیل ایرانی که ریشه در تاریخی چندهزار ساله دارد و صفحه‌ای از شناسنامه فرهنگی کشور ما محسوب می‌شود اکنون در خاستگاه خود به حالت رکود درآمده و جوانانی که شوق پیشرفت را در دل می‌پرورانند به محض حرکت به دیواری بتونی به نام فدراسیون ملی بر می‌خورند. رئیس سابق از 2‌سال پیش با صراحت تمام اعلام کرد اگر ریاست فدراسیون جهانی به وی واگذار نشود، بودجه مصوب مجلس را به ما نخواهد داد و همین کار را هم انجام داد. حال این سوال پیش می آید که این رفتارها چه همخوانی و مطابقتی با روحیه جوانمردی و انسانیت حاکم بر این ورزش دارد؟

مهرعلیزاده در ادامه می‌گوید: سال قبل در اولین دوره مسابقه‌های قهرمانی ورزش‌های زورخانه‌ای جهان در بوسان کره جنوبی، در حالی که ورزشکاران 34 کشور دنیا حضور داشتند، جوانان عزیز ما که برای رسیدن به بالاترین سطح آمادگی زحمات فراوانی را متحمل شده بودند از حضور در این رقابت‌ها محروم شدند.

رئیس فدراسیون جهانی ورزش‌های زورخانه‌ای با ذکر این نکته که تکیه بر مسند ریاست کار مهمی نیست، تصریح می‌کند: هنر اصلی در ایجاد و آباد کردن و برنامه‌ریزی‌های بلندمدت صحیح و اثرگذار است و اگر من چنین توانمندی را در این آقایان سراغ داشتم به هر شکل ممکن و بدون لحظه‌ای درنگ کرسی ریاست را تقدیم‌شان می‌کردم، اما متاسفانه...

مهرعلیزاده در بخش دیگری از صحبت‌های خود ضمن اشاره به ترویج زبان فارسی و فرهنگ ایرانی اسلامی در اقصا نقاط دنیا، از طریق ورزش زورخانه ‌این مهم را افتخار بزرگی برای ملت و کشور ایران دانسته و می‌گوید: متاسفم که همزمان با رشد و پیشرفت جهانی این رشته در آن‌سوی مرزها و پیوستن هزاران نفر به خانواده این رشته اصیل ایرانی، هر روز شاهد افول بیش از پیش آن در کشور خودمان هستیم، اما با وجود تمام مشکلاتی که به عمد بر سر راه ورزش زورخانه و گسترش روزافزون آن ایجاد شده، این امیدواری وجود دارد که با روی کار آمدن آقای سعیدلو، شاهد چرخش موضع سازمان در قبال این مساله باشیم.

حقیقت یا شانتاژ؟

اما صفارزاده، رئیس فدراسیون ملی ورزش‌های زورخانه‌ای که زمانی کاندیدای احراز پست ریاست کمیته فنیIZSF بوده، موارد اختلاف با فدراسیون جهانی را 3 محور کاملا مشخص می‌داند و در توضیح آن می‌گوید: اساسنامه‌ای که دوستان تهیه کرده و براساس آن کار می‌کنند به نحوی است که منافع جمهوری اسلامی ایران در آن دیده نشده و حتی برخلاف منافع این ورزش در آن کار شده است. از سوی دیگر براساس عرف جهانی، هر کشوری که ورزشی را معرفی می‌کند بحث‌ها و مقررات فنی آن رشته باید در دست همان کشور باشد و این بدان معناست که حداقل جایگاهی که فدراسیون ملی ما باید در آنجا داشته باشد ریاست کمیته فنی مسابقه‌ها است. یعنی ریاست آن یا باید به رئیس فدراسیون ملی ما داده شود یا به فردی که نماینده فدراسیون ملی باشد. وقتی به وی یادآوری کردم که در‌حال حاضر ریاست کمیته فنی IZSF در دست آقای امیرحسینی (از فعالان عرصه ورزش کشورمان ایران) است، صفارزاده تصریح کرد که بین ایران و ایرانی فرق زیادی وجود دارد و منظور من یک مرجع رسمی ایرانی است که دارای مسوولیت باشد.

سومین موردی که رئیس فدراسیون ملی نسبت به آن انتقاد داشت این بود که وجود مقر IZSF در ایران به گونه‌ای مخل اختیارات فدراسیون ملی است و آنها باید اعزام مربی و داور و مرشد را از طریق فدراسیون ملی انجام دهند. حال آن‌که فدراسیون جهانی 33 نفر از این افراد را بدون اجازه فدراسیون ملی به مسابقه‌های جهانی کره برده است.

وی در ادامه و در پاسخ به این‌که در شرایطی که ما از عضویت در IZSF انصراف داده‌ایم آیا مربیان و داوران و مرشدان ما هم باید همانند ورزشکاران این رشته از حضور در رقابت‌های جهانی محروم شوند، می‌گوید: اینها با ما هماهنگ نیستند و با این کار برای خودشان یک جای پا درست کرده‌اند و دلشان به حال ایران و این ورزش نسوخته است. فقط کافی است اساسنامه‌ای را که بسته‌اند ببینید تا متوجه شوید که نه رئیس سازمان ورزش، نه رئیس فدراسیون ملی و نه حتی رئیس‌جمهور کشورمان، هیچ‌یک نمی‌توانند برای ریاست این فدراسیون کاندیدا شوند. صفارزاده معتقد است مسوولان ایرانی فدراسیون جهانی با طرح حرف‌های عوامفریبانه در مطبوعات به دنبال یک شانتاژ رسانه‌ای هستند، اما در عین حال اظهار امیدواری می‌کند که مسائل موجود حل و فصل شود، چرا که او خود معترف است در جریان این اختلافات ورزشکاران ما دچار لطمات فراوان شده‌اند.

المپیکی شدن ورزش زورخانه در ‌هاله‌ای از ابهام

«به دلیل سیاستگذاری‌های طی 2 سال اخیر در زمینه ورزش زورخانه‌ای، ورزشکاران ما موقعیت‌های طلایی درخشش در میدان‌های جهانی و آسیایی را یکی پس از دیگری از دست داده‌اند، ضمن این‌که عدم حمایت و نبود اراده از سوی رئیس کمیته ملی المپیک موجب شده المپیکی شدن این رشته با اصالت ایرانی در‌ هاله‌ای از ابهام باقی بماند.»

مهرعلیزاده: به دلیل خودخواهیهای رئیس سابق سازمان تربیت بدنی این رشته سنتی و اصیل ایرانی اکنون در خاستگاه خود به حالت رکود درآمده است

سیدامیر حسینی، دبیرکل فدراسیون جهانی ورزش‌های زورخانه‌ای ضمن طرح این موضوع می‌افزاید: رویکرد شورای المپیک آسیا، برای توسعه ورزش در قاره کهن و پهناور آسیا توسعه و تنوع بخشیدن به رویداد‌های مختلف ورزشی و به رسمیت شناختن ورزش‌های بومی و سنتی کشورهای عضو شورای المپیک آسیاست. از این رو در دهه‌های اخیر، ورزش‌های بسیاری با حمایت‌ وزرای ورزش کشور‌ متبوع خود توسط شورای المپیک آسیا به رسمیت شناخته شده و به خانواده بزرگ ورزش جهانی پیوسته‌اند؛ اما نبود اراده از سوی رئیس سابق سازمان تربیت بدنی و رئیس فعلی کمیته ملی المپیک و عدم حمایت‌ وی در این زمینه، تلاش‌های بهرام افشارزاده دبیرکل فعلی کمیته ملی المپیک و عضو هیات اجرایی شورای المپیک آسیا که در دوره قبلی هیات اجرایی حمایت رسمی و کتبی 17 کمیته ملی المپیک در حمایت از ورزش‌های زورخانه‌ای را دریافت کرده بود ناکام گذاشت. ضمن این‌که در ادامه این سیاست‌ها بتازگی نیز حضور در سومین دوره بازی‌های آسیایی داخل سالن ویتنام را هم از دست دادیم و مسوولان فدراسیون ملی با وجود ارسال دعوتنامه برای حضور در جشنواره ورزش‌های همگانی که بتازگی در ترکیه برگزار شد با دلایل واهی به این دعوت هم پاسخ رد دادند و معلوم نیست این روند تخریبی ورزش زورخانه در کشور تا چه زمان ادامه خواهد داشت.

دکتر سیدعبدالله سجادی، رئیس کمیته فنی فدراسیون جهانی که 12 سال ریاست فدراسیون ملی ورزش‌های زورخانه‌ای را به عهده داشته بر حفظ اصالت در عین به‌روز شدن این رشته تاکید کرده و می‌گوید ما با حفظ تمام اصول اساسی این رشته و در عین پایبندی به قوانین موجود آن را به روز کرده‌ایم. این ورزش خود یک ارزش است و من نمی‌دانم طبق ادعای آقای صفارزاده ما کدام ارزش را زیر پا گذاشته‌ایم؟

رئیس کمیته فنی IZSF با اشاره به این‌که اکنون شاهرگ فدراسیون جهانی در دست ایرانیان است، می‌گوید: امروز در عمل ایرانیان حاضر در فدراسیون جهانی تصمیم‌گیرنده هستند و اگر تعامل خوبی میان فدراسیون ملی و جهانی ایجاد شود در نهایت برندگان اصلی این تفاهم ورزشکاران جوان و علاقه‌مند به این رشته هستند. وی همچنین حرکت‌های اولیه سعیدلو را بسیار مثبت ارزیابی کرده و امیدوار است مشکلات ایجاد شده در دوره قبل به بهترین شکل ممکن توسط رئیس جدید سازمان ورزش حل و فصل شود.

نمایندگان مجلس چه می‌گویند؟

«ورزش باستانی جزو معدود ورزش‌هایی است که آموزه‌های دینی و فرهنگ ایرانی ما در آن تبلور یافته و تمام خصوصیات یک انسان متعالی به بارزترین شکل ممکن در آن نمود یافته است اما امروز که با تلاش‌های صورت گرفته زمینه جهانی شدن آن فراهم شده، نفسانیات بعضی افراد موجب شده این رشته با اصالت در مسیر توسعه خود با موانع و مشکلات خاصی روبه‌رو شود.»

سیدجواد آرین‌منش، نماینده مردم مشهد در مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون فرهنگی مجلس با تاکید بر این‌که نتیجه اتخاذ چنین سیاست‌های اشتباهی تنها زیر‌سوال بردن شایستگی ما در اداره یک ورزش جهانی خواهد بود، از کسانی که با اعمال محدودیت راه را بر پیشرفت این رشته بسته‌اند، می‌پرسد: وقتی در کشور با رشته‌ای که بخشی از فرهنگ ماست چنین برخورد قهرآمیزی دارید و حتی بودجه مصوب برای فدراسیون جهانی (IZSF) را در اختیارشان قرار نمی‌دهید چگونه می‌خواهید آن را در اقصا نقاط دنیا معرفی کرده و توسعه دهید؟ وی در ادامه می‌گوید: در جایی که ما به منظور ترویج مذهب شیعه و فرهنگ چند هزار ساله خود در کشورهای دیگر اقدام به احداث زورخانه کرده‌ایم در کشور خودمان شاهد عملکرد متفاوتی هستیم و با در پیش گرفتن این روش‌های انفعالی راه به جایی نخواهیم برد.

از سوی دیگر سیدجلال یحیی‌زاده، رئیس کمیته تربیت‌بدنی مجلس شورای اسلامی که طی روزهای اخیر در راس هیات تحقیق و تفحص از سازمان تربیت بدنی فعالیت جدیدی را آغاز کرده است با اشاره به این‌که ورزش زورخانه می‌تواند به زیباترین شکل ممکن مبلغ فرهنگ ایرانی اسلامی ما باشد می‌افزاید: در بحث تحقیق و تفحص از سازمان تربیت بدنی قطعا به این بحث با اهمیت ورود خواهیم داشت و با جدیت کامل برای حل اختلافات موجود میان فدراسیون ملی و فدراسیون جهانی اقدام خواهیم کرد، چرا که به نظر می‌رسد با وجود تصویب بودجه 3 میلیاردی برای فدراسیون جهانی و بودجه 2‌میلیاردی برای فدراسیون ملی، توجه لازم نسبت به ورزش زورخانه‌ای انجام نمی‌گیرد، در حالی که این رشته تنها رشته ورزشی است که فدراسیون ملی آن در کشور ما قرار دارد.

عضو کمیسیون فرهنگی مجلس در ادامه می‌گوید: به عقیده من هر دلیل و منطق و توجیهی که پشت این قضیه باشد اقتضا نمی‌کند که شاهد چنین اتفاقاتی باشیم و با حضور نداشتن در میدان‌های بین‌المللی این رشته را مهجور و محدود کنیم. این‌که ورزش ملی ما در 52 کشور دنیا ورود کرده باشد و ما خود با اتخاذ چنین سیاست‌هایی موانعی را بر سر راه پیشرفت آن قرار دهیم با مبانی ارزشی انقلاب ما کاملا مغایرت دارد و من امیدوارم با نشست‌هایی که طی روزهای آینده خواهیم داشت این قضیه به‌طور کلی حل و فصل شده و راه برای توسعه هرچه بیشتر این رشته گشوده شود.

زهره زیدی فرد

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها