عامرخان از بازی در فیلم کمدی جدیدش می‌گوید

سعی نکردم کسی را بخندانم

عامرخان در کنار شاهرخ‌‌خان، 2 خان بزرگ سینمای هند هستند که سال‌هاست لقب مطرح‌ترین بازیگران جوان بالیوود را برای خود حفظ کرده‌اند. عامرخان بازیگری را از سال 1988 با فیلم «قیامت سه قیامت تک» شروع کرد و تا به حال در حدود 38 فیلم سینمایی ظاهر شده است. بیشتر فیلم‌های او جزو کارهای بسیار پرفروش سینمای هند هستند. خلاف دیگر بازیگران هندی، او معمولا هر سال فقط یک فیلم سینمایی را روانه پرده سینماها می‌کند. حالا، یک سال پس از موفقیت کلان «گاجینی» در جدول گیشه نمایش که لقب پرفروش‌ترین فیلم سال 2008 سینمای هند را گرفت او با کمدی جوان‌پسند «3 احمق» در 25 دسامبر به دیدار تماشاگران می‌آید.
کد خبر: ۲۹۶۶۲۸

 فیلمی که براساس کتاب پرخواننده، چتان باگات ساخته ‌شده، سفر هیجان‌انگیز و سرگرم‌کننده 3 دوست صمیمی را تعریف می‌کند که به دنبال کسب تجربه‌‌های تازه در زندگی خود هستند. عامرخان در نقش رانچور سعی دارد 2 دوست دیگر خود (با بازی مادهاوان و شارمان جوشی)‌ را با نوع دیگری از زندگی آشنا و به آنها کمک کند تا با نگاه تازه‌ای، محیط پیرامون خود و دنیا را تماشا کنند. بر اثر یک اتفاق، آنها به دوران گذشته سفر می‌کنند و سر از روزهای دانشگاه در می‌آورند. رانچور با همکلاسی خود پیا (با بازی کارینا کاپور)‌ روبه‌رو می‌شود و مثل ایام قدیم با معلم مورد علاقه‌اش (با بازی بومان ایرانی)‌ به بحث و جدل می‌پردازد. عامرخان همان‌طور که کم فیلم بازی می‌کند، خیلی هم کم تن به مصاحبه می‌دهد. گفتگوی زیر یکی از مصاحبه‌های نادری است که او قبل از اکران عمومی «3 احمق» با یکی از سایت‌های اینترنتی هندی انجام داده است.

چه عاملی باعث شد بازی در یک فیلم کمدی را قبول کنید؟

من یک بازیگرم و باید انواع و اقسام نقش‌ها را بازی کنم. ژانر فیلمی که قرار است بازی کنم برایم اهمیت زیادی ندارد. مهم‌ترین نکته هنگام قبول بازی در یک فیلم، قوت و جذابیت فیلمنامه آن است. اگر فیلمنامه داستانی منطقی داشته باشد، بلافاصله آن را قبول می‌کنم؛ حالا می‌خواهد این یک فیلم کمدی باشد یا دلهره‌آور و یا رمانتیک. وقتی فیلمنامه «3 احمق» به من پیشنهاد شد، دیدم هم قصه خوب و جذابی دارد و هم خیلی خوب نوشته شده است.

من هم که تا قبل از این تجربه بازی در یک فیلم کمدی خالص را نداشتم به خودم گفتم این فیلم می‌تواند شروع خوبی برای حضورم در این ژانر باشد. وقتی فهمیدم راجکومار هیرانی، سازنده فیلم موفق دو قسمتی «ونامهای» کارگردانی فیلم را به عهده دارد خیالم راحت شد. کمدی‌های شاد و مقبول قبلی او را دیده بودم و به همین دلیل اطمینان داشتم که کارش را خیلی خوب بلد است و می‌داند دارد چه کار می‌کند.

قصه کتاب چتان باگات را خوانده بودید؟

خیر. به دلیل مشغله ‌کاری‌ام، فرصت زیادی برای مطالعه طولانی ندارم و نمی‌توانم خواندن یک کتاب حجیم را شروع کنم، ولی وقتی فهمیدم فیلمنامه براساس قصه کتاب باگات نوشته شده، خیلی کنجکاو شدم که آن را بخوانم. کتاب خیلی خوبی است و باید بگویم باگات سبک خیلی خوبی هم در کار نگارش قصه‌اش دارد. البته قصه فیلمنامه ماجراهای این کتاب را خلاصه و حتی بخش‌هایی از آن را حذف کرده است، اما احساس می‌کنم فیلمنامه، چکیده خوبی از کتاب است.

قبل از شروع فیلمبرداری به راجکومار هیوانی پیشنهاد نکردید که مثلا بخش‌هایی از قصه کتاب را به فیلمنامه اضافه کند؟

احتیاجی به این کار نبود. او بهترین قسمت‌های کتاب را در فیلمنامه قرار داده بود و بنابراین ضرورتی وجود نداشت که من بخواهم تغییری در آن اعمال کنم.

بازی در نقش رانچو راحت بود؟

راجکومار (هیرانی)‌ قبل از شروع فیلمبرداری نکته‌ای را به من گوشزد کرد که خیلی جالب بود و در طول ساخت فیلم به کمک من آمد. او گفت اصلا سعی نکن کمدی بازی کنی و طوری رفتار کنی و حرف بزنی که انگار می‌دانی قرار است این کارها و حرف‌ها باعث خنده تماشاچی شود. او از من خواست خیلی طبیعی بازی کنم و حتی بعضی جاها می‌گفت جلوی دوربین خیلی جدی باشم. به همین دلیل، نقش را آن‌گونه بازی کردم که او می‌خواست؛ یعنی خیلی ساده و راحت بدون این‌که فکر کنم دارم نقش کمدی بازی می‌کنم، جلوی دوربین رفتم. این نکته که از آن به عنوان یک حیله بامزه اسم می‌برم، خیی کارساز بود. وقتی فیلم را در اتاق تدوین دیدم، متوجه شدم راجکومار چقدر درست می‌گفت. حالا وقتی بازی مرا نگاه می‌کنید، حس می‌کنید که چقدر خوب یک نقش کمدی را بازی کرده‌ام!

می‌گویند این روزها وقتی بازی در فیلمی را قبول می‌کنید، می‌خواهید که یکی از تهیه‌کنندگان آن هم باشید.

اصلا این‌طور نیست. نمونه زنده‌اش همین «3احمق» است که هیچ ارتباطی با بخش تولید آن ندارم. اگر تهیه‌کنندگان فیلم‌هایم مرا دعوت به سرمایه‌گذاری هم بکنند، این کار را انجام می‌دهم، در غیر این ‌صورت، هیچ وقت اصرار نمی‌کنم که در تولید آن فیلم مشارکت مالی هم داشته باشم. «لگان( »2001)‌ را تهیه کردم، چون کارگردانش نتوانست تهیه‌کننده‌ای برایش پیدا کند. «ستاره‌های روی زمین( »2007)‌ را به عنوان دومین فیلم خود تهیه کردم، چون کارگردانش بودم و نمی‌خواستم هنگام ساخت آن با دردسر و دغدغه خاصی روبه‌رو شوم و مجبور باشم با تهیه‌کننده سر و کله بزنم. «جان من یا جان تو( »2008)‌ را تهیه کردم، چون می‌خواستم با آن پسرعمویم عمران‌خان را به دنیای سینما معرفی کنم و خودم در آن بازی نداشتم. پس می‌بینید که خلاف گفته برخی، هیچ‌وقت خودم را به عنوان تهیه‌کننده به سازندگان فیلم‌هایم تحمیل نمی‌کنم.

برای «3 احمق» وزن هم کم کردید؟

بله. نقش طوری بود که ایجاب می‌کرد چنین کاری را انجام دهم. برای مدتی غذایم را خیلی کم کردم و بیشتر میوه و سبزی و شیر می‌خوردم. زمان بازی در فیلم، در مراسم جشن تولدم از کیک تولد نخوردم و همین مساله باعث حرف و حدیث زیادی شد!

فکر می‌کنید «3 احمق» موفقیت عظیم مالی «گاجینی» را تکرار کند؟

هیچ‌کس نمی‌تواند فروش فیلم‌ها و نوع برخورد تماشاگران با آنها را پیش‌بینی کند، اما امید همه ما این است که فیلم از سوی تماشاگران با استقبال روبه‌رو شود. «3 احمق» یک کمدی شاد و سالم و خوش‌ساخت جوان‌پسند است و تمام عناصر جذب تماشاچی را در خودش دارد. به هر حال همه ما منتظر 25 دسامبر و اکران عمومی فیلم هستیم.

«گاجینی» با فروش سرسام‌‌آور خود در آخرین روزهای پایانی سال قبل، پایان بازی دارد. آیا بحث تولید قسمت دوم آن مطرح نشده است؟

تا این لحظه که داریم با هم حرف می‌زنیم، هیچ صحبتی در این رابطه نداشته‌ایم. وقتی فیلم ساخته می‌شد، قرار نبود به عنوان یک مجموعه فیلم مطرح شود. الان که شما این صحبت را پیش کشیدید، احساس می‌کنم بد نباشد به این موضوع هم فکر کنم! البته نمی‌دانم این قصه می‌تواند ظرفیت تبدیل شدن به قسمت دوم را داشته باشد یا خیر. این چیزی است که فیلمنامه‌نویس و کارگردان باید درباره‌اش اظهارنظر کنند. اگر فیلمنامه خوبی در این ارتباط باشد، من هم خوشحال می‌شوم با این پروژه همکاری کنم.

مترجم: مهبد آستانی
منبع: ایندیا اف‌لم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰
فرزند زمانه خود باش

گفت‌وگوی «جام‌جم» با میثم عبدی، کارگردان نمایش رومئو و ژولیت و چند کاراکتر دیگر

فرزند زمانه خود باش

نیازمندی ها