سنگین‌ترین خاطره

حمید درخشان، متولد 1337 در تهران، بازیکن پیشین تیم فوتبال پیروزی تهران و مربی کنونی تیم فوتبال پیکان قزوین است. درخشان در 17 سالگی از تیم مزدا به پرسپولیس آمد.14 شهریور سال 1359، برای اولین بار پیراهن تیم ملی را در بازی مقابل امارات بر تن کرد. بازی‌گردان اصلی ایران در جام ملت‌های 1984 بود و سال بعد به عنوان بازیکن سال ایران انتخاب شد. او 14 سال از تیم ملی دور بود و بعدها با حضور پروین به تیم ملی برگشت. درخشان در 35 سالگی از فوتبال خداحافظی کرد. مربی خوش‌برخورد تیم فوتبال کشورمان، خاطرات تلخ و شیرینش را به 2 دسته ورزشی و غیرورزشی تقسیم می‌کند؛ اما همه را از فوتبال می‌گوید.
کد خبر: ۲۹۲۱۲۱

سال 71 وقتی خودم هنوز بازی می‌کردم، در بازی‌های مقدماتی جام جهانی 2 گل به سوریه زدم و به دور بعد رفتیم؛ اما آن دوره، بدترین خاطره‌ام هم شکل گرفت. ما به جامجهانی صعود نکردیم. شایستگی‌اش را داشتیم؛ اما بدشانسی آوردیم. آن زمان واقعا احساس بدی داشتم. باخت در مقابل تیم نیسان در فینال جام باشگاه‌ها هم یکی از تلخ‌ترین حوادثی است که برایم اتفاق افتاده.

در زندگی شخصی‌تان خوش‌ترین خاطرات چیست؟

سفری که همراه تیم پرسپولیس به خانه خدا رفتم. اولین بار بود که به مکه می‌رفتم. قبل از آن باور نداشتم چنین احساسی ممکن است به آدم دست بدهد؛ ولی وقتی وارد صحن شدم، احساس ماورایی و عجیبی به من دست داد که تکرارنشدنی است. این حس و این سفر در زندگی من بسیار تاثیرگذار بود.

شما همه خاطرات خوب و بدتان را از فوتبال گفتید. معلوم است فوتبال بخش مهمی از زندگی‌تان را تشکیل می‌دهد.

همینطور است؛ اما این را هم بگویم که از دست دادن مادرم برایم بسیار سنگین بود. وقتی از دنیا رفت، من بالای سرش نبودم و از دست دادنش برای من بسیار سخت بود.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها