پلهام را بکش!

نقش اول بازی روبی نام دارد، یک قاتل بالفطره مونث که همانند قهرمان فیلم «بیل را بکش»، می‌تواند یک‌تنه با لشکر آدم‌بدها مبارزه کند و از سلاح‌های گرم و سرد به یک اندازه استفاده کند. شخصیت‌پردازی خاصی در مورد این کاراکتر وجود ندارد و اصلا در طول داستان نمی‌فهمید که روبی کیست، از کجا آمده، هدفش چیست و از این قبیل چیزها. فقط می‌دانیم که پول می‌گیرد و ماموریتش را انجام می‌دهد و در راه انجام این ماموریت، از کشتن هیچ ابایی ندارد. البته می‌دانیم که سازدهنی زدن را دوست دارد و از اپرا بدش می‌آید و البته هدفش در طول بازی، کشتن رئیس یک باند قاچاق به نام پلهام است. همانطور که گفتیم، در Wet خیلی نباید دنبال داستان و این چیزها باشید. اما سازنده‌ها به خوبی ادای فیلم‌نامه‌های آبکی فیلم‌های اکشن درجه 2 را در آورده‌اند. رفتن به هنگ‌کنگ و کشتن تقریبا نیمی از جمعیت این شهر قاچاقچی‌خیز و سکانس‌های کشکی مرحله آخر، واقعا قابل ستایش هستند!

سبک بازی اکشن اول‌شخص و مشابه بازی Stranglehold است. البته دوز اکشنش تا حدودی از مکس‌پین و Stranglehold کم‌ترشده و در عوض سازنده‌ها بخش‌های سکوبازی در Wet طراحی کرده‌اند که شما را یاد شاهزاده فارس و توم ریدر می‌اندازد. اساس بازی بر اکشن در حالت‌های آکروباتیک و سینمایی اختصاص بنا شده است. روبی می‌تواند هنگام راه رفتن روی دیوار، پریدن، سر خوردن، پایین آمدن از نردبان، آویزان شدن از طناب و تقریبا هر حالت دیگری که تصویر کنید تیراندازی کند و آدم بکشد. بازی بر اساس نوع کشتن شما امتیاز می‌دهد و هر بیشتر بتوانید کومبو درست کنید، امتیاز به‌دست‌آمده بیشتر می‌شود. این امتیازها را می‌شود در بین مراحل، خرج خریدن حرکات جدید و قوی‌تر کردن سلاح‌ها کرد.

روند بازی به شدت یکنواخت و تکراری است. هر چند مرحله یک بار، تنوعی در گیم‌پلی ایجاد می‌شود. در بخش‌هایی از بازی ناگهان خون جلوی چشم‌های روبی را می‌گیرد (به معنای واقعی کلمه!) که در این حالت تصویر قرمز می‌شود و چهره آدم‌ها دیگر تشخیص داده نمی‌شود. در این حالت، زنجیر کردن کومبو کار راحتی است و می‌شود امتیاز زیادی به‌دست آورد. سبک گرافیکی بازی در این حالت، مانند بازی‌هایی نظیر کیلر 7 و انیمی‌های ژاپنی می‌شود. به جز این، 2مرحله سواری روی سقف اتوموبیل‌ها در بزرگراه (مانند ماتریکس 2) و یک صحنه سقوط آزاد از یک هواپیما منفجر شده و شلیک به آدم‌بدهای مسلحی که آن‌ها هم مشغول سقوط هستند، جزو مراحل خاص بازی Wet به شمار می‌آیند.

از نظر گرافیکی، Wet چندان خوب نیست. حرکات روبی و دیگر کاراکترها بسیار خشک انجام می‌شود. کنترل هم آن‌قدرها کارآمد نیست که بتوانید همه کارهای آکروباتیکی که بازی از شما می‌خواهد راحت انجام بدهید. در طول بازی، یک نوع افکت سینمایی مخصوص فیلم‌های کهنه سینما دیده می‌شود که اگر اعصاب‌تان خرد شد می‌توانید آن‌ را خاموش کنید. این بازی برای کسانی که عشق مکس‌پین و بازی‌های مشابه هستند، انتخاب خوبی است. فقط به شما اخطار می‌دهم که زیاده‌روی نکنید، چون Wet را می‌شود در یک بعد از ظهر تمام کرد!