ملاحظات بازسازی عراق (2) نفت اعراب برای عرب ها

جام جم آنلاین - آیا مردم عراق به این موضوع اهمیت می دهند؛ بیشترشان نه چندان. در سال 1979 هنگامی که صدام به قدرت رسید تولید ناخالص ملی عراق

کد خبر: ۲۸۸۶۴

بیشتر از استرالیا بود.
امروز درآمد مردم کمتر از کنگو است .
بیشتر مردم فقط می خواهند به وضع رقت انگیزشان خاتمه داده شود که این 20 میلیارد دلار می تواند آغازکننده خوبی باشد.
از طرف دیگر عراقی ها مردمی ملی گرا هستند شعاری که روی دیوار وزارت نفت نوشته شده گویای همه چیز است : «نفت اعراب برای عرب ها» اما امریکایی ها به عراقی ها اطمینان می دهند که اتخاذ تصمیم در مورد خصوصی سازی ، اجاره دادن یا رهن چاه های نفت تا بازگشت حاکمیت عراقی ها ، به تعویق انداخته خواهد شد.
تضاد منافع آشکار است وزارت کشاورزی با بودجه ناچیزش - کمتر از یک درصد کل بودجه - نگران تلاش دولت امریکا برای نابود کردن و به شکست کشاندن کوشش عراق برای خودکفایی در کشاورزی است .
سازمان ملل بهای وارد کردن مواد غذایی مازاد مورد نیاز عراق از خارج را تا ژوئن 2004 پرداخته است.
امریکا می گوید هنوز تصمیم نگرفته است بعد از آن همچنان به وارد کردن مواد غذایی به عراق ادامه دهد یا به احیای کشاورزی عراق کمک کند.
عراقی ها بیم دارند در مورد بازسازی نیز سرشان کلاه گذاشته شود.
بچتل ، شرکت امریکایی ، ادعا می کند که 41 قرارداد از 75 قراردادی را که در معامله ای 680 میلیون دلاری برای بازسازی عراق به عهده گرفته ، به شرکت های عراقی محول کرده است .
اما عراقی ها می گویند فقط انجام کارهای بی فایده و پیش پا افتاده به آنها سپرده شده و قراردادهای درست و حسابی به دیگران (امریکایی ها) رسیده است.
آیا حسابرسی و نظارتی هم در کار است؛ در گذشته (در رژیم صدام) حرف زدن درباره حسابرسی از بودجه یک جنایت به حساب می آمد و با معیارهای محلی (یعنی معیارهای زمان صدام!) امریکا از شفافیت بی سابقه سخن می گوید.
جزییات جلسات و بودجه در اینترنت منعکس خواهد شد با این حال بسیاری از مردم عراق این حرفها را باور نمی کنند: گرچه در بودجه سال 2003 چیزهای مشکوک زیادی وجود نداشت اما امریکایی ها در برابر اندیشه پذیرفتن لشکری از حسابرسان مقاومت می کنند.
تا زمان برنامه ریزی شده انتقال قدرت به عراقی ها ، چیزی در حدود سال 2005 ، عراق باید سالی 20 میلیارد دلار درآمد نفتی داشته باشد که براساس یک قرارداد دفاعی هزینه های پایگاه های امریکا را در عراق نیز تامین کند.
این حداقل خواسته امریکایی ها است اما واقعیت فعلی نشانی از تحقق این رویا ندارد.
خط لوله شمالی که تا شروع جنگ روزی یک میلیون بشکه نفت را از طریق جیحان ترکیه صادر می کرد ، بر اثر چند حمله بکلی از کار افتاده است .
این وضع باعث شده است که برنامه ریزان پیش بینی 45/3 میلیارد دلار درآمد نفتی در بودجه سال 2003 را به یک سوم کاهش دهند.
میزان صادرات نفت در حال حاضر روزانه 800 هزار بشکه ، یا 500 میلیون دلار در ماه است که حدود نیمی از میزان پیش بینی شده است .
خرابکاری مانند یک شمشیر و اموکلس روی هدف 3 میلیون بشکه در هر روز تا تابستان آینده ، که بودجه 13 میلیارد دلاری سال 2004 به آن بستگی دارد ، در نوسان است .
از بیست میلیارد دلار وعده داده شده بوش ، بیش از 5 میلیارد دلار برای نیروهای مسلح عراق در نظر گرفته شده است .
امریکایی ها تشکیل ارتش 40 هزار نفری عراق در سه سال را سرعت بخشیده و حالا این کار را در یک سال انجام خواهند داد و تعداد نفرات پلیس و ارتش مرزی را به دو برابر - 90 هزار نفر - افزایش داده اند.
بعید است که حتی این تعداد کافی باشد شورای امنیت ملی امریکا براساس تجارب بالکان ، در بهار برآورد کرد که برای عراق بعد از جنگ حدود 500 هزار نفر برای برقراری صلح لازم خواهد بود.
امریکا و موتلفان آن حالا 155 هزار نظامی در عراق دارند حمله به این نظامیان رو به افزایش است .
مردم عراق ، همچنان که در مورد درآمدهای نفتی ، در مورد امنیت نیز تمایلی به سپردن مسوولیت به کلاه آبی های سازمان ملل ندارند.
اکثر مردم عراق می گویند بهتر از هر خارجی کشور خود را می شناسند و بهتر از آنها می توانند از آن حراست کنند.
اعضای شورای حاکم (منتخب امریکا) می گویند آنان می خواهند نیروهای خارجی از عراق خارج شوند نه این که وارد آن شوند.

ملاحظات بازسازی عراق (1)