داستانک
فالی
خدا جون آخه چرا من باید این‌جوری باشم. نه پولی، نه کاری، نه بساطی. اینم شد زندگی؟ توی این هوای سرد با این کسادی کار و این کفش پاره و ...
خلاصه هرچی به دلم می‌آمد تو ذهنم مرور می‌کردم. سرم را برگرداندم، دیدم روی دیوار خانه‌ای با زغال نوشته شده بود: «گریه می‌کردم که کفش ندارم، مردی را دیدم که پا نداشت.»
از خجالت سرخ شدم.
نیما اکرامی‌فر
گفت و گو
گفتوگو با فروغ زال، نویسنده
«خواهر معصومه»؛ روایت‌های ناگفته از تسخیر سفارت آمریکا
اردشیر صالح‌پور در گفتوگو با روزنامه «جام‌جم»
بازنمایی قائم مقام در آینه هویت ملی
محمد نوازی در گفتوگو با جام‌جم:
استقلال با وجود مشکلات، عملکرد رضایت‌بخشی داشته است
