بنیاد سینمایی فارابی با در دست داشتن این «ابزار» در سالهای اخیر بی نهایت قدرتمند شده بود. این بنیاد میتوانست هر نوع فیلمی را که مورد تایید خود بود، در بخش مسابقه جشنواره وارد و برای کسب جایزه توسط این فیلم «لابی» کند. در همین جشنواره فیلم کودک امسال، فیلمهای ساخته شده توسط این بنیاد که برخی از آنها هنوز مراحل فنی خود را طی نکرده بودند بسادگی وارد بخش مسابقه شدند. البته در پیش گرفتن چنین رویهای کاملا طبیعی است، زیرا وقتی نهاد قدرتمندی مانند بنیاد سینمایی فارابی میپذیرد که در تولید فیلمی سرمایهگذاری کند، طبیعتا از همه ابزارهای خود برای موفقیت آن فیلم نیز استفاده خواهد کرد. برای درک بهتر این مفهوم کافی است تصور کنید یک تهیهکننده خصوصی که هر سال 5 فیلم تولید میکند، برگزاری جشنواره فیلم فجر را به عهده بگیرد. قاعدتا این تهیهکننده یا نباید فیلمهای خود را در جشنواره شرکت دهد یا اگر شرکت داد، طبق حساب و کتابی عقلانی باید تمام تلاش خود را برای موفقیت آن فیلم به کار بندد.
سالهاست اعمال چنین رویهای با اعتراضهای فراوانی از سوی اهالی سینما مواجه میشود. اینکه بزرگترین تولیدکننده سینمای ایران خودش بزرگ ترین جشنواره را برگزار کند، هیات انتخاب و داوری تعیین کند، فیلم خارجی انتخاب کند و.... برخی از نکات مورد اعتراض سینماگران در این سالها بوده است.
حالا جواد شمقدری با صدور حکمی مهدی مسعودشاهی یکی از مدیران قدیمی سینمای ایران را به عنوان دبیر جشنواره بیست و هشتم فیلم فجر معرفی کرده است. بجز چند عبارت کلی و کلیشهای ابتدای مطلب، در بخش پایانی آن اشاره جالبی است: «از خداوند متعال موفقیت شما را در پرتو تدابیر شایسته و جلب همراهی و همدلی اهالی شریف سینمای ایران مسالت دارم.»
به نظر میرسد انتخاب یکی از مدیران قدیمی سینمای ایران فارغ از جناح بندیهای خاص سیاسی نشان دهنده اراده قوی جواد شمقدری برای حل و فصل مشکلات ریشهای و اساسی سینمای ایران است.
در همین مدت کوتاهی که این سینماگر بر صندلی معاونت سینمایی نشسته، اتفاقهای امیدوار کننده یکی از پس از دیگری در حال وقوع است و بر همین اساس میتوان امیدوار بود که دوره سینمایی چهارساله در پیش رو، دورهای قابل قبول باشد.
رضا استادی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم