jamejamonline
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۲۸۶۴۷۳   ۱۸ مهر ۱۳۸۸  |  ۰۰:۱۱

مهدی یاورمنش: بچه‌ها، تالار نمایش را روی سرشان گذاشته‌اند. با فریاد یکدیگر را صدا می‌زنند، با ذوق و شوق به گوشه و کنار سالن نگاه می‌کنند و لحظه‌ای که بازیگران روی صحنه می‌آیند، با تشویق‌هایشان به آنان خوشامد می‌گویند. کودکان با حضورشان، شادی، نشاط و سرزندگی را به محیط‌‌های هنری می‌آورند و به همه چیز رنگ و بویی متفاوت می‌بخشند. اگر می‌خواهید از نزدیک شاهد ارتباط گرم بچه‌ها با هنر نمایش باشید، کافی است مهر ماه هر سال به اصفهان سفر کنید و در جشنواره تئاتر کودک و نوجوان حاضر شوید؛ تنها جا و تنها وقتی که می‌توان این هنر را زنده و پویا دید.

در شرایطی که تهران 10 میلیون نفری در طول سال حداکثر میزبان 30 نمایش ویژه کودک و نوجوان است و در دیگر شهرهای کشور از همین فعالیت اندک هم خبری نیست، جشنواره‌های تئاتر می‌توانند تا حدی این کم‌کاری را جبران کنند.

در حال حاضر جشنواره‌های موضوعی متعددی در کشور برگزار می‌شوند که همگی در قانونی نانوشته، تنها بزرگسالان را مخاطب خود می‌دانند و برای او نمایش به روی صحنه می‌برند. جشنواره‌های تئاتر رضوی، ایثار، دفاع مقدس، ماه، بانوان، مقاومت و نمایش‌های آیینی و سنتی همچون برادر بزرگ‌ترشان که همان جشنواره تئاتر فجر است، کمترین اعتنایی به کودکان و نوجوانان ندارند.

این در حالی است که اگر بخش ویژه کودک و نوجوان در هریک از این جشنواره‌ها گنجانده شود، هم آن رویداد فرهنگی با حضور بچه‌ها گرم‌تر برگزار خواهد شد و هم تئاتر کودک از این انزوا خارج می‌شود.

در موقعیتی که آموزش و پرورش درگیر مسائل ریز و درشت مدیریتی و آموزشی است و توجه به هنر و بویژه تئاتر به هیچ وجه اولویتش محسوب نمی‌شود، آشنایی کودکان و نوجوانان با این هنر که می‌تواند جنبه‌های تعلیمی و تربیتی هم داشته باشد، تنها از دوازدهمین جشنواره‌ها امکان‌پذیر است؛ آن هم جشنواره‌هایی که هرچند سال یک بار در یکی از شهرستان‌ها برگزار می‌شود و به چهار گوشه ایران سفر می‌کند. جشنواره‌های موضوعی تئاتر گرچه دغدغه هنر دارند؛ اما همان طور که از عنوان هریک از آنها برمی‌آید، اهداف فرهنگی و اجتماعی دیگری را هم دنبال می‌کنند. برای مثال اگر قرار بر زنده نگاه داشتن ارزش‌های دفاع مقدس و انتقال آنها به نسل‌های آینده است، چه مخاطبی بهتر از کودکان و نوجوانان می‌توان یافت یا در جشنواره‌ای چون تئاتر رضوی، چگونه می‌توان از خیر حضور تماشاگرانی گذشت که به مقتضای سن و سالشان بسیار پاک و معصوم بوده و آماده پذیرفتن و ارتباط برقرار کردن با مفاهیم مذهبی و دینی هستند.

اگر در برنامه‌ریزی‌های فرهنگی و هنری خودمان دوراندیش هستیم و آینده را رصد می‌کنیم، هیچ راهی نداریم که از شیوه اشتباه گذشته درس بگیریم و کودکان و نوجوانان را به همه جشنواره‌های سراسری و منطقه‌ای تئاتر کشور دعوت کنیم.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
شنبه ساعت 4 اتفاق افتاد

شنبه ساعت 4 اتفاق افتاد

ساعت چهار بار نواخت.../به مادرم گفتم: «دیگر تمام شد»/گفتم: «همیشه پیش از آن‌که فکر کنی اتفاق می‌افتد/باید برای روزنامه تسلیتی بفرستیم...»

محتوای موفق را در اوج تمام کنیم

محتوای موفق را در اوج تمام کنیم

موفق‌ترین محتواها را باید در اوج تمام کرد و نباید این‌طور باشد که آن‌قدر یک برنامه را ادامه دهند که بیننده یا شنونده، زده شود.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
وضعیت قرمز گیشه

سینما سال جدید را هم با بحران شروع کرده و ظاهرا مردم هنوز رغبتی به فیلم دیدن ندارند

وضعیت قرمز گیشه

پیشخوان

بیشتر