jamejamonline
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۲۸۶۱۰۶   ۱۶ مهر ۱۳۸۸  |  ۰۰:۱۱

پونه شیرازی: جای بسی تعجب است که در فهرست مرموز‌ترین بیماری‌های لاعلاج تمدن بشری جای خالی بیماری‌‌های قلبی در کنار بیماری‌هایی چون ایدز، شیزوفرنی، آنفلوآنزای مرغی و... به چشم می‌آید. بیماری‌ای که نه‌تنها بیشترین آمار مرگ و میر را در سراسر دنیا به خود اختصاص می‌دهد، بلکه با روند افزایشی خود در کشورهای در حال توسعه‌ای مثل ایران تا سال 2020 اپیدمی خواهد شد. امسال اگرچه روز جهانی قلب را کم‌ هیاهوتر از سال‌های گذشته پشت سر گذاشتیم، اما طبق شواهد موجود، سن مبتلایان بیماری‌های قلبی در ایران ‌با وجود اقدامات چند سال اخیر وزارت بهداشت ‌به طرز نگران‌کننده‌ای در حال کاهش است و این مساله زنگ خطری است که از همین امروز باید صدایش را شنید.البته بالا بودن آمار مرگ و میر بر اثر بیماری‌های قلبی، خاص ایران نیست و در همه کشورهای دنیا وضع به همین منوال است. در کشورهای صنعتی اما با اجرای برنامه‌های کنترل جمعیت، کنترل آلودگی هوا، بهبود تغذیه و ایجاد بسترهای لازم برای داشتن برنامه‌های ورزشی در زندگی روزمره، مردم توانسته‌اند آمار ابتلا به این بیماری را به شدت کاهش دهند.

این در حالی است که در ایران همچون بسیاری از کشورهای در حال توسعه قضیه برعکس است و سن ابتلا به بیماری‌‌های قلبی، بین 7 تا 10 سال کمتر از دیگر کشورهای دنیا است.

همین وضعیت است که خواسته و ناخواسته پرسش‌های زیادی را در ذهن آدم به وجود می‌آورد. مثلا این که چرا مردم و مسوولان ما نسبت به مرگ‌های ناشی از بیماری‌های قلبی در مقایسه با تلفات ناشی از حوادث هوایی یا جاده‌ای این‌قدر بی‌‌تفاوت‌اند؟! یا این که چرا مرگ بسیاری از انسان‌ها آن هم در دهه‌ چهارم و پنجم زندگی‌شان مهم نیست؟ خصوصا آن که در 80 درصد موارد می‌شود از بیماری بسیاری از آنها پیشگیری کرد. آیا این مساله آنقدر اهمیت ندارد که مسوولان کشور در کنار رسانه‌ها، قبل از آن که وضعیتی غیرقابل کنترل پیش بیاید، چاره‌ای برای کاهش آن بیندیشند.

شاید رسیدن به یک‌سری اهداف بزرگ ‌که بار اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی زیادی دارند ‌در کوتاه مدت ممکن نباشد ولی کنترل و پیشگیری از بیماری‌های قلبی و مرگ زودرس و نابهنگام ناشی از آنها با توجه دادن مردم به بهبود رژیم غذایی‌شان و گنجاندن یک برنامه ورزشی سبک (روزی نیم ساعت پیاده‌روی)‌، کاهش مصرف سیگار و کنترل سالانه قند و فشار خون نه‌تنها هزینه چندانی به همراه ندارد، بلکه مسوولیتی است که هیچ یک از ما حق نداریم از آن شانه خالی کنیم...

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
از بنده خدا به بنده خدا

از بنده خدا به بنده خدا

جناب آقای رئیسی! رئیس‌جمهور منتخب تمامی مردم ایران اسلامی، یقین دارم از دیروز صبح، سونامی آدم‌ها و پیام‌های تبریک به سوی شما روانه شده و به احتمال زیاد خسته‌تر از آن هستید که همه آنها را بخوانید، هرچه هست این یک پیام تبریک نیست.

فرصت افزایش سرمایه‌ اجتماعی

فرصت افزایش سرمایه‌ اجتماعی

خبر کوتاه بود: «سیزدهمین رئیس‌ جمهور ایران انتخاب شد». به بهانه این خبر می‌خواهم به چند نکته اشاره کنم که چگونه می‌توان این انتخاب را تبدیل به یک فرصت کرد تا مردم رنگ آرامش را بیشتر ببینند.

دولت آینده جبران کند

دولت آینده جبران کند

انتخابات ریاست‌ جمهوری بار دیگر عرصه‌ای برای خلق حماسه از سوی مردم انقلابی و فهیم جمهوری اسلامی ایران بود.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
وضعیت قرمز گیشه

سینما سال جدید را هم با بحران شروع کرده و ظاهرا مردم هنوز رغبتی به فیلم دیدن ندارند

وضعیت قرمز گیشه

پیشخوان

بیشتر