چه آن زمان که ایرانیان باستان، آواهای مذهبی خود را با نوای ساز درمیآمیختند، چه هنگامی که رودکی اشعارش را در حین نواختن چنگ میخواند و چه امروز که مخاطبان بیشتر به موسیقی همراه با کلام گرایش دارند، شعر و موسیقی همنشین هم بودهاند. همین تاریخ مشترک است که دیروز، هوشنگ کامکار و احمدرضا احمدی را در یک نشست خبری کنار هم نشانده بود تا از چگونگی تهیه و انتشار آلبوم موسیقی «دور تا نزدیک» بگویند؛ مجموعهای که در آن نمونههایی از شعر فارسی از خاقانی گرفته تا شاعران نوپرداز امروز با صدای احمدی خوانده و با موسیقی کامکار همراه میشود.
به گزارش خبرنگار ما، هوشنگ کامکار با اشاره به این که میخواسته سیر تحول شعر فارسی را به زبان موسیقی روایت کند، درباره چگونگی انتخاب اشعار این مجموعه توضیح داد: آلبوم با شعر ایوان مدائن خاقانی شروع میشود و از آنجا که قصیدهای پندآموز است، سعی کردم بافت ارکستر نیز ساده باشد.
وی افزود: بعد از خاقانی به سراغ حافظ رفتم تا شعری از او را با نوای سازها همراهی و زیبایی واژهها را بر بال نت موسیقی به مخاطب منتقل کنم. سرپرست گروه کامکارها ادامه داد: از بین شاعران نوپرداز هم، آثاری از نیما و احمدرضا احمدی را انتخاب کردم تا رنگینکمان شعر فارسی تا امروز در این آلبوم امتداد پیدا کند.
این آهنگساز درباره نگارش موسیقی برای قالبها و سبکهای گوناگون شعر فارسی گفت: در این مجموعه هرچه از خاقانی به امروز نزدیکتر میشویم، بافت و ارکستراسیون موسیقی مدرنتر میشود، چرا که کار شاعران متاخرتر زندهتر و جدیدتر است.
بعد از کامکار، نوبت به احمدرضا احمدی رسید که چند سال قبل در آلبوم گلستانه با این آهنگساز همکاری کرده بود. این شاعر معاصر درباره اشعار گنجانده شده در این مجموعه گفت: در تمام شعرهای این آلبوم، درد عنصر اصلی است، چرا که اگر شاعری بیدرد باشد، شعر او بیروح و بیمزه میشود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم