مصرف ماهی در ایران 11 کیلو کمتر از سرانه جهانی

به گزارش مهر، بی‌شک به دلیل خواص غذایی عالی و سلامت بخش گوشت مفید ماهی می‌توان با تولید فرآورده‌های جدید شیلات و افزایش سهمیه فرآورده‌ها در سبد مصرفی خانوارها سرانه مصرف ماهی در ایران را افزایش داد.

گوشت ماهی سرشار از پروتئین با اسیدهای آمینه ضروری، ویتامین‌های محلول در آب و چربی و املاح معدنی و دیگر مواد مغذی مورد نیاز بدن است.

پروتئین ماهی به دلیل داشتن اسیدهای آمینه ضروری و عوامل محرک رشد، اثر مهمی در ترمیم بافت‌ها، سلامت، شادابی انسان و به‌طور کلی رشد بدن داشته و کمبود این پروتئین سبب عدم‌تعادل دستگاه عصبی می‌شود و عقب‌ماندگی فکری، رنجوری و ضعف جسمانی را در انسان پدید می‌آورد و مقاومت بدن را در برابر بیماری‌های عفونی کاهش می‌دهد.

افرادی که بیماری‌های قلبی دارند طبق توصیه پزشکان باید حداقل 2 بار در هفته از فرآورده‌های آبزیان مصرف کنند که به علت داشتن اسیدهای چرب غیراشباع امگا 3 باعث کاهش کلسترول خون واحتمال ابتلا به سکته‌های قلبی را کاهش می‌دهد.

علی‌رغم اهمیت و تاثیر مصرف ماهی و سایر آبزیان در افزایش ضریب سلامتی افراد جامعه و افزایش طول عمر، مصرف سرانه آبزیان در کشور‌ما هم اکنون حدود 7 کیلوگرم بوده که در مقایسه با سرانه مصرف جهانی (18 کیلوگرم) رقم ناچیزی است.

سفره‌های بی‌ماهی

مصرف ماهی در ایران حتی در مقایسه با جوامع و کشورهایی که به دریاها و اقیانوس‌ها هم دسترسی ندارند، کمتر و ناچیز است و هنوز درصد بالایی از مردم کشورمان رغبت چندانی به خوردن ماهی و سایر آبزیان دریایی نشان نمی‌دهند.

این بی‌توجهی‌ها و بی‌علاقگی‌ها را می‌توان به دشواری پاک کردن ماهی کامل، فسادپذیری بالا، بوی مخصوص و استخوان‌های ریز ماهی نسبت داد، اما علت اصلی بها ندادن به آبزیان و فرآورده‌های حاصل از آنها عدم شناخت کافی از ارزش‌های غذایی، دارویی و درمانی گوشت ماهی و سایر آبزیان است.

بدیهی است که در چنین شرایطی رسانه‌ها، شرکت‌های خصوصی تولیدکننده فرآورده‌های گوناگون آبزیان و دیگر نهادهای مرتبط وظیفه معرفی گونه‌های متنوع آبزیان و خواص منحصر به فرد آنها را به عهده دارند. مطالعات نشان داده است که گوشت ماهی و میگو به طور اعم در جوامع شهری 24‌استان کشور و در جوامع روستایی 22‌استان کشور مصرف می‌شود.

در ارتباط با پراکندگی مقادیر مصرف باید گفت برای کل گوشت ماهی و میگو دامنه مصرف در جوامع شهری از 2/0 تا 4/20 کیلوگرم (متوسط سرانه مصرف در سال) و برای جوامع روستایی از 089/0 تا 88/9 کیلوگرم می‌باشد که نشان‌دهنده تفاوت عمیق بین جوامع شهری و روستایی و نیز فاصله بسیار زیاد حداقل و حداکثر مصرف و نهایتا نابرابری در توزیع مصرف آبزیان است.

در هر حال آمارها گویای این واقعیت هستند که تفاوت بین مصرف آبزیان اولا بین جوامع شهری و روستایی بسیار قابل توجه است و ثانیا بین جوامع استان‌های ساحلی با استان‌های غیرساحلی نیز تفاوت‌های قابل توجهی وجود دارد. وضعیت موجود شرایطی است که بخش صنایع شیلاتی در صید دریایی با میانگین ضایعات (به صورت افت کیفی و غیرقابل مصرف شدن) حدود 20درصد (بویژه در روش‌ها و شناورهای سنتی صیادی) مواجه است. به‌علاوه تمامی تولیدات کشور نیز با کیفیت قابل قبول به مصرف نمی‌رسند.

گرایش عامه مردم هنوز تازه‌خوری ماهی است

مدیر کل شیلات استان گیلان درباره جایگاه مصرف ماهی در بین مردم گفت: عامه مردم یک باوری از محصولات شیلاتی و نیروهای متخصص باور دیگری دارند.

هادی رفیعی افزود: با همکاری رسانه‌ها محصولاتی با منشاء ماهی مانند فیش برگر، بستنی ماهی و... تا حدودی در جامعه تبلیغ شده ولی گرایش عامه مردم هنوز تازه‌خوری ماهی است.وی اظهار کرد: ماهی غذای سلامتی است، وقتی برای مصرف ماهی مقدار زیادی روغن به‌کار می‌رود خصوصیات مثبت مصرف آن کاهش می‌یابد که باید به مردم نشان داد که چگونه از خصوصیات خوب ماهی درست استفاده کنند.