از نوجوانی به فکر چاقی شکمی باشید

در این مطالعه که توسط پژوهشگران سوئدی روی 612 مرد 20 18 ساله انجام گرفته است؛ پژوهشگران دریافتند، کسانی که در نوجوانی بالاترین میزان نمایه توده بدنی (BMI) را داشتند، برای داشتن چربی احشایی که ارگان‌های شکمی را در برگرفته، استعداد بیشتری دارند. این افراد همچنین چاقی شکمی ظاهری نیز داشتند که همان لایه‌های چربی در زیر پوست می‌باشد. لازم بذکر است که اگرچه تجمع چربی در لایه‌های زیر پوستی برای سلامتی مضر می‌باشد، اما در مقایسه با چربی احشایی، فاکتور خطر ضعیف‌تری در ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی و نیز بیماری‌های متابولیک مزمن می‌باشد. در مطالعه فوق‌الذکر که نتایج آن اخیرا در مجله علمی دیابت به چاپ رسیده است افزایش بی‌رویه وزن در دوران بلوغ با چاقی شکمی و نیز تجمع بی‌رویه بافت چربی در ناحیه احشایی در بزرگسالی ارتباط معناداری داشته است.

این یافته‌ها نشان می‌دهد، پیشگیری از اضافه وزن در دوران نوجوانی به کنترل تجمع چربی احشایی در بزرگسالی کمک می‌کند. بر این اساس پیشنهاد می‌گردد برای کنترل بیماری‌های قلبی و عروقی در بزرگسالی، اگر حتی کودکان در سنین ابتدایی در صدک‌های بالای رشد وزنی قرار داشتند و به عبارت دیگر از شاخص توده بدنیBMI دوران کودکی بالا برخوردار بودند، باید در دوران بلوغ از پیشرفت بیشتر این افزایش وزن جلوگیری شود. از طرف دیگر کودکانی که با وزن طبیعی وارد دوران بلوغ می‌شوند توجه به این نکته ضروری است که در این دوران بویژه در دختران افزایش بی‌رویه وزن علاوه بر آثار سوء بر روند طبیعی بلوغ جنسی، زمینه چاقی احشایی بیشتری را برای آنان فراهم نموده و در نهایت ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی را در دوران جوانی به همراه خواهد داشت.

نکته عملی: نتایج مطالعات حاکی از آنست که چربی احشایی از فاکتورهای خطر در بیماری‌های قلبی است. اگرچه افزایش وزن در تمامی سنین باعث افزایش چاقی شکمی خواهد بود ولی افزایش بی‌رویه وزن در دوران بلوغ از این نظر دارای اهمیت بیشتری بوده و می‌تواند سلامت قلب را در دوران بزرگسالی تهدید نماید.

دکتر حمیدرضا فرشچی
متخصص تغذیه بالینی و متابولیسم