مروری بر جاذبه‌های گردشگری چابهار

سرزمین همیشه بهار

به سرزمین همیشه بهار خوش آمدید. 4 فصل سال با هوای بهاری، حس عجیبی را در نهان آدمی شکوفا می‌کند. شاید تا پیش از این فکر می‌کردید چابهار یک منطقه گرم و سوزان است؛ اما برعکس این شهر از خوش‌آب‌وهواترین بنادر جنوبی ایران به شمار می‌رود. این خنکا زمانی روح‌انگیز می‌شوند که مونسون یا همان بادهای موسمی شبه‌قاره هند، تابستان چابهار را به خنک‌ترین ناحیه و زمستان آن را به گرم‌ترین بندر جنوبی کشور تبدیل می‌کند. اتفاقا فصل خوبی را برای مسافرت به این منطقه انتخاب کرده‌اید؛ چون زمان وزیدن این باد همین ماه است. با این وزش، جلوه بی‌نظیری از موج دریا در ساحل پدیدار می‌شود. حاصل وزش این باد در طول هزاره‌ها شکل و حجم خاصی به صخره‌ها بخشیده است، همچون یک تندیس مفهومی.
کد خبر: ۲۷۶۹۲۵

برای باور این مساله کافی است بدانید میانگین درجه حرارت بندر چابهار 27 درجه سانتی‌گراد است. حالا به خاطر این‌که سفر ما پرماجراتر شود بدانید این منطقه تقریبا دورترین نقطه از مبدا تهران است و یکی از زیباترین سواحل دنیا را دارد. حالا شما به شرق کشور آمده‌اید؛ اما زیادی هم به شرق نروید، چون سر از پاکستان درمی‌آورید.

شاید چابهار به لحاظ گردشگری چندان شناخته شده نباشد؛ اما وجود طبیعت زیبا و آثار تاریخی چیزی خلاف آن را بیان می‌کند. وجود مسجدجامع تیس، قلعه پرتغالی‌ها، درخت کهنسال مکرزن در تیس کوپان، غار تیس، پناهگاه حیات‌وحش (تمساح) در باهوکلات، تپه گل‌فشان در کهیر، قلعه قدیمی تیس، امامزاده غلام رسول و... لابد کمی دچار تردید شدید. علاوه بر اینها اکوتوریسم طبیعی جزیره و... از جاذبه‌هایی است که نگاه ناگهانی شما را وادار به تمجید از خویش می‌کند. راستی از گل‌فشان‌ها این اعجاز طبیعت چیزی شنیده‌اید؟ ما برایتان می‌گوییم.

گل‌هایی از جنس شگفتی

حباب‌های گل و لای از دل زمین برمی‌آیند و دوباره آرام فرود خواهند آمد. این فرآیند شگفت‌انگیز هر 30تا‌36 ثانیه تکرار می‌شود، یعنی گل و لای فشرده به همراه گاز خارج به طور مرتب سر برمی‌آورند. لابد تعجب کردید و نشانی می‌خواهید. شما برای دیدن این مکان می‌توانید به 2 دشت کهیه و تنگ بروید. در آنجا 3 تپه وجود دارد که در مسیر 20 کیلومتری روستای کهیه و در مسیر جاده تنگ گالک در شمال غربی شهرستان چابهار قرار گرفته‌اند. ارتفاع این تپه‌ها هم برحسب تخمین مابین 8 تا 40 متر است.

این گل‌فشان‌های تپه‌ای دارای یک دهانه اصلی و چند دهانه کوچک‌تر هستند که دهانه اصلی آن به صورت طبیعی در وسط گل‌فشان واقع شده و شکل آن چیزی شبیه به کاسه‌ یا تیغی است. دهانه‌های اطراف، ثابت و دائمی نیستند و هرازگاه یکی متولد و یکی دیگر محو می‌شود. هرچند آنها شبه‌آتشفشان هستند؛ اما مطمئن باشید اصلا خطری شما را تهدید نمی‌کند، چون انفجار فورانی ندارند.

هرچند برای ما زیبا و تعجب‌برانگیز است؛ اما برای مردمان دوست‌داشتنی این دیار، معنا و مفهوم دیگری دارد. آنها از این گل و لای برای درمان برخی از بیماری‌ها و امراض پوستی استفاده می‌کنند. آنها می‌توانند کلی از فواید درمانی و شفادهنده آن را برای شما به زبان محلی توضیح دهند. جالب بود مگه نه!

یک جا و کلی چیز

باز هم ردپای پرتغالی‌ها! یادتان نرفته که در بندرعباس و جزیره کیش، آنها کلی ویرانگری داشتند و البته چند قلعه هم ساخته و پرداخته بودند. آنها (پرتغالی‌ها) بناهای دیگری هم در ایران دارند. خب ابتدا عازم روستای تیس شوید؛ جایی در 5 کیلومتری شمال غرب چابهار که رودخانه لاوی از آن می‌گذرد و کوه‌های زیبایی آن را احاطه کرده‌اند. این قلعه دارای معماری خاص و ویژه‌ای است که توانسته شمار قابل توجهی از گردشگران را به خود جلب کند. در قسمت شمال شرقی در ورودی اصلی قرار دارد و دارای 4 گوشواره خلفی است که در پشت دیوارهای هشتی واقع شده‌اند. در ضلع شمال شرقی، آثار اتاق‌هایی وجود دارد که اکنون خراب شده‌اند و هر کدام دارای یک اتاق بزرگ‌تر مشرف به ایوان اختصاصی هستند.

اینجا تنها یک روستا نیست؛ بلکه تاریخی در خود نهان دارد به وسعت قلب‌های بزرگ همین اهالی. توضیح زیادی نمی‌خواهد. کافی است سری هم به قلعه بلوچ گت بزنید، یعنی 5 کیلومتری شمال غربی روستا. این قلعه بر بالای کوهی مرتفع قرار گرفته است و آوای مردمان روزگار خویش را بازمی‌گوید. در اینجا، آثار دیوار قلعه و یک برج دیده‌بانی از آن برجای مانده است. بقایای دو مقبره هرمی‌شکل برجسته هم وجود دارد که با سنگ و ساروج بنا شده و از نوع قبرهای اسلامی است. چندین چاه هم در صخره حفر شده‌اند. شاید روزگاری چشمه سیراب‌کننده مردمان بوده است.

البته