قلبم گواه می‌دهد که پیروز می‌شویم

تیم ملی بزرگسالان هم 31 مرداد عازم توکیو شد تا از روز جمعه (فردا) در آخرین مرحله از رقابت‌های والیبال انتخابی جهان، شانس خود را برای جهانی شدن امتحان کند.

این تیم بازی در زیر گروه لیگ جهانی را نیز طی روزهای 14 و 15 شهریور در قاهره و بعد در صورت پیروزی در تهران، پیش رو دارد و در صورت عبور از مصر و ژاپن، می‌تواند برای اولین بار جواز حضور در لیگ جهانی را به دست آورد.

این 3 رخداد بزرگ، اگرچه هاله‌ای از بیم و امید را در ذهن هواداران والیبال ایجاد کرده، اما در صحبت‌های رئیس فدراسیون والیبال فقط امیدواری است که به‌چشم می‌‌آید و بس.

تیم ملی بزرگسالان طی 20 روز آینده، این شانس را دارد تا هم جواز حضور در رقابت‌های جام جهانی را به دست آورد و هم برای اولین بار یکی از تیم‌‌های صعود‌کننده به لیگ جهانی باشد. از نگاه رئیس فدراسیون والیبال موفقیت در کدامیک از این رویدادهای بزرگ در اولویت قرار دارد؟

من واقعا نمی‌توانم بگویم کدامیک از این 2‌رویداد بزرگ برای ما در اولویت اول قرار دارد و کدام دوم است. الان 2 سال است که روی سطح کیفی والیبال بزرگسالان با دقت و ظرافت بالایی کار شده است. ما پس از آن که نسل جدیدی از بازیکنان را به این تیم تزریق کردیم، برای آنها روی یک منحنی برنامه‌ریزی کردیم که این روزها این منحنی در نقطه اوج خود قرار دارد و باید خودش را نشان دهد. ما هم باید جزو 2 تیم صعود کننده به جام جهانی والیبال باشیم، هم به لیگ جهانی راه پیدا کنیم و هم در جام ملت‌های آسیا حرف اول را بزنیم. اینها لازمه حضور ما در رقابت‌های المپیک 2012 است.

شرایط تیم را برای موفقیت در این 2 مسابقه چگونه ارزیابی می‌کنید؟

خوشبختانه همان طور که گفتم، تیم در اوج آمادگی قرار دارد و بچه‌ها برای انجام 7 بازی پر فشار در مقدماتی جام جهانی و زیرگروه لیگ جهانی، در بهترین فرم خود قرار دارند.

اگر واقعا چنین آمادگی در ملی‌پوشان هست، چرا درخواست تعویق بازی با مصر در زیر گروه لیگ جهانی را به FIVB مطرح کردید؟

دلیل اصلی درخواست ما برای تعویق بازی با مصر فاصله زمانی نزدیک این بازی با رقابت‌های مقدماتی جام جهانی در کره جنوبی است. ما نگران وضعیت بدنی ملی‌پوشانمان هستیم و از این حیث دوست نداشتیم آنها دچار یک فشار مضاعف در تمرین و مسابقه‌ها شوند که البته فدراسیون جهانی با این درخواست موافقت نکرد.

حال چه برنامه‌ای برای تیم ملی بزرگسالان در نظر دارید؟

ما جمعه با کره جنوبی مسابقه داریم، شنبه با ژاپن و یکشنبه با قزاقستان. از این 4 تیم 2 تیم جواز حضور در جام جهانی 2010 ایتالیا را به دست می‌آورند. بلافاصله بچه‌ها باید خودشان را برای بازی با مصر در روزهای 14 و 15‌شهریور آماده کنند. ما طوری برنامه‌ریزی کرده‌ایم که ویزایمان را از توکیو برای مصر صادر کنند تا از ژاپن به امارات برویم و از آنجا راهی کشور مصر شویم. من فکر می‌کنم حتی اگر بچه‌ها 24 ساعت در دبی توقف کنند باز برایشان بهتر است تا در فاصله زمانی کوتاهی که دارند ابتدا به تهران بیایند و از آنجا مسیر دبی و قاهره را برای بازی با مصر طی کنند.

با این برنامه ریزی تیم ملی بسکتبال دقیقا چند روز قبل ازبازی با مصر وارد این کشور می‌شود؟

ما سه شنبه 10 شهریور در قاهره خواهیم بود و بچه‌ها 3روز فرصت خواهند داشت تا برای 2 بازی روز‌های شنبه و یکشنبه (14 و 15 شهریور) آماده شوند.

به این ترتیب برای بازی با مصر، تغییری در ترکیب 12 نفره‌ای که در توکیو برای تیم ملی بازی می‌کنند، داده نخواهد شد. درست است؟

بله!‌ علیرضا نادی، محمد موسوی عراقی، حسام بخششی، مجتبی عطار، سعید معروف، مهدی مهدوی، حمزه زرینی، فرهاد نظری افشار،آرش کشاورزی،آرش صادقیانی و محمد محمدکاظم نفراتی هستند که در 3‌بازی مقدماتی جام جهانی برای تیم ملی بازی می‌کنند. البته ما در لیست نهایی‌مان 19 بازیکن را معرفی کرده‌ایم تا اگر خدای نکرده بازیکنی با مصدومیت مواجه شد، بتوانیم نفراتی را برای حضور در مصر جایگزین کنیم.

برای خیلی‌ها حضور ایران در لیگ جهانی والیبال، شاید هیجان‌انگیز‌تر از صعود به جام جهانی والیبال باشد. در مورد شرایطی که می‌تواند ما را به لیگ جهانی برساند توضیح می‌دهید.

یکی از کشورهایی که پیشنهاد انجام بازیهای پلی‌آف برای حضور در لیگ جهانی را مطرح کرد ایران بود. الان برنامه‌ریزی فدراسیون جهانی به این ترتیب است که آلمان و مکزیک مسابقه می‌دهند و برنده این 2 تیم با ونزوئلا که تیم آخر لیگ جهانی است بازی می‌کند. از سوی دیگر هم ایران و مصر در قاهره به مصاف هم می‌روند و برنده این بازی هم یک هفته بعد به مصاف ژاپن خواهد رفت. برای ما این یک فرصت استثنایی است که جواز حضور در لیگ جهانی والیبال را به دست بیاوریم که اساسا یک انقلاب در ورزش کشور است. لیگ جهانی بزرگترین رویداد والیبال در سطح دنیا و یکی از معتبرترین تورنمنت‌ها در میان تمام رشته‌هاست و ما بی‌صبرانه منتظر آن روزی هستیم که این موفقیت بزرگ را به دست آوریم.

با این شرایط چقدر می‌توان به موفقیت تیم ملی امیدوار بود؟

خب، اگر ما مصر را ببریم بازی با ژاپن در تهران خواهد بود. بردن ژاپن در تهران به مراتب آسان‌تر از بازی در توکیو است. اینجا هم از امتیاز تماشاگر برخوردار هستیم و هم بچه‌ها از لحاظ بدنی آماده‌تر از حریفشان خواهند بود. شما وقتی 7 ساعت در هواپیما هستید، برای این‌که از لحاظ بدنی به همان شرایط اول برگردید چند روز را از دست خواهید داد و این مشکلی است که ژاپنی‌ها در صورت پرواز به تهران، با آن دست به گریبان خواهند بود.

اما بازی با مصر در قاهره هم دشواری‌های خودش را دارد. در این میان شاید برخی از علاقه مندان به والیبال مقایسه درستی از سطح کیفی والیبال ایران و مصر نداشته باشند. چقدر می‌توانیم به پیروزی بر این تیم آفریقایی در کشورش امیدوار باشیم؟

ببینید، تیم‌‌های مصر، تونس و الجزیره تیم‌‌هایی هستند که سبک بازیشان به ما می‌خورد. ما 3 هفته پیش در صربستان 2 بازی دوستانه با الجزیره انجام دادیم و هر دو را بردیم. این تیم همان تیمی بود که سال گذشته در مسابقه‌های زیر گروه المپیک ما را شکست داده بود، اما آن زمان اول تغییرات ما در رده بزرگسالان بود و الان شرایط تیم ملی به مراتب بهتر از سال گذشته است. از مصر هم شناخت خوبی داریم. ما آنالیزور تیم ملی را هفته گذشته به مصر فرستادیم تا با تماشای بازیهای والیبال جام ملت‌های آفریقا، آخرین اطلاعات این تیم را در اختیار کادر فنی بگذارد.

در مورد تیم ملی والیبال نوجوانان که از فردا رقابت‌هایش را در سطح جهانی آغاز می‌کند، چه فکر می‌کنید؟

من معنقدم این تیم نوجوانان، بهترین تیم والیبال تاریخ ما در این رده سنی است. با اردو‌های متعدد خارجی و داخلی،‌ تیمی را درست کرده‌ایم که اگر 3 ساعت بازی کند، کم نخواهد آورد. قطعا آمادگی بالای این تیم را در مسابقه‌های جهانی ایتالیا شاهد خواهیم بود.

اما در مورد تیم جوانان هم چنین ذهنیتی وجود داشت. تیمی که در نهایت عنوانی بهتر از هفتمی جهان را به دست نیاورد... .

در جوانان هدفمان این بود در جمع 4 تیم باشیم، چراکه می‌دانستیم تیم‌‌های برزیل، کوبا و آرژانتین از ما قوی‌تر هستند.

پس چه شد که این تیم نتوانست به هدفش برسد؟!

عوامل زیادی را به عنوان دلیل این ناکامی می‌توان برشمرد. اول آن که روند آماده‌سازی تیم مان به لحاظ آمادگی جسمانی با مشکل مواجه بود. این چیزی بود که خود بازیکنان به آن اعتراف داشتند. در ضمن 2 بازیکن اصلی تیم با مشکل خروج از کشور روبه‌رو بودند و این خیلی در کیفیت کار بچه‌ها تاثیرگذاشت.

البته در این میان، قرعه هم با ما یار نبود...

در مورد این مساله صحبت‌های زیادی در رسانه‌ها شد و برخی منتقدان گفتند اگر تیم ایران در مرحله مقدماتی به عنوان تیم دوم گروه صعود می‌کرد، شرایط بهتری داشت. ما هم تمام این حساب و کتاب‌ها را کرده بودیم اما واقعا نمی‌توانستیم روی اما و اگرها برنامه‌ریزی کنیم. ما اگر به عنوان تیم دوم صعود می‌کردیم باید به مصاف هند میزبان می‌رفتیم و روسیه‌ای که در دوره قبلی بازی‌ها نایب‌قهرمان شده بود. این هم شرایط آسانی نبود که ما به خاطرش تن به باخت مصلحتی بدهیم. به این خاطر با برزیل و کوبا همگروه شدیم و پیش بینی کردیم با چنین شرایط سختی حداقل بتوانیم عنوان پنجمی دنیا را به دست آوریم.

که البته این عنوان هم از دست رفت.

راستش بعد از این‌که تیم نتوانست به جمع 4 تیم صعود کند، بچه‌ها بشدت با افت روحی مواجه شدند. ما هم خیلی سعی کردیم این مساله را مرتفع کنیم، اما نشد و تیم مقابل بلژیک که در روز اول در 3 گیم مغلوب ما شده بود، نتیجه را واگذار کرد. بچه‌ها واقعا خودشان نتیجه آن بازی را واگذار کردند چون هیچ انگیزه‌ای برای برتری نداشتند.

اما همین تیم بی انگیزه مقابل آمریکا خوش درخشید. چرا یک روز قبل و در مقابل بلژیک نتوانست خودش را نشان دهد؟

خب، اگر قرار بود به آمریکا نیز ببازیم شرایط خیلی بد می‌شد، از این رو در یک سناریوی قهر و آشتی ساختگی با مصطفی کارخانه، بچه‌ها را برای پیروزی مقابل آمریکا تهییج کردیم و در نهایت هم آن بازی را پس از 4 گیم پراسترس به سود خود خاتمه دادیم. نمایش بچه‌ها در آن بازی بیشتر از همه اسباب تعجب آمریکایی‌ها را فراهم کرد تا جایی که سرپرست آنها به من گفت واقعا فکر نمی‌کردیم تیم شما پس از آن باختی که مقابل بلژیک داد مقابل ما این‌گونه بازی کند، که من هم در جواب گفتم تیم‌‌های ایرانی همیشه مقابل تیم‌‌های آمریکایی انگیزه بالایی دارند.

با بررسی نتایج تیم‌‌های ملی ما در رده‌های سنی مختلف مسابقه‌های جهانی مشخص می‌شود که تیم نوجوانان موفق‌تر از جوانان و بزرگسالان است. چرا این تیم هر چه بالاتر می‌آید فاصله بیشتری با تیم‌‌های مطرح دنیا پیدا می‌کند؟

حق با شماست. الان در تیم جوانان بازیکنانی همچون کمالوند و قائمی داریم که بخوبی می‌توانند به آینده والیبال ما در رده بزرگسالان کمک کنند. در نوجوانان هم چنین بازیکنانی وجود دارند، فقط نکته‌ای که باید به آن توجه داشت این است که این سیستم و تفکری را که الان 2 سال است در تیم بزرگسالان پیاده می‌شود، از رده نوجوانان اجرا شود تا بازیکن از همان رده پایه آمادگی حضور در تیم بزرگسالان را به دست آورد. برای همین در مسابقه‌های جوانان جهان، اشتباه بزرگ ما این بود که بعد از قهرمانی نوجوانان در جهانی مکزیک، کادر فنی را با همان تیم و همان تفکر به تیم جوانان منتقل نکردیم. البته در آن برهه از داخل فشارهای زیادی هم روی فدراسیون بود که چرا به مربیان داخلی بها نمی‌دهید. ما هم تصمیم گرفتیم از وجود مصطفی کارخانه استفاده کنیم. اما متاسفانه سیستم کاری او با سیستمی که تیم نوجوانان با آن قهرمان جهان شده بود کاملا فرق می‌کرد و همین باعث شد 32 بازیکن کلیدی تیم از جمله اشکان درخشانی، از ترکیب تیم کنار گذاشته شوند. اشکان کاپیتان تیم بود و نبودش واقعا در مسابقه‌های جهانی هند احساس شد.

الان وضعیت آقای کارخانه برای ماندن در تیم ملی جوانان به چه صورت است؟

او دیگر مسوولیتی در این تیم ندارد.

یعنی قراردادش تا پایان مسابقه‌های جام جهانی جوانان بود؟

نه!‌ ما با هیچ یک از مربیانمان قرارداد نمی‌بندیم، بلکه به آنها ابلاغ می‌کنیم که تا پایان فلان تورنمنت مسوولیت هدایت تیم را به عهده داشته باشند. اصولا بنده مخالف قرارداد بستن با مربیان داخلی هستم و این کاری را که در فوتبال انجام می‌شود که با مربی داخلی قرارداد بسته می‌شود را نمی‌پسندم. البته صحبت من پیرامون مربیان خارجی نیست چراکه قرارداد بستن با آنها بر اساس عرف و قوانین بین‌المللی است، اما شما وقتی مربی داخلی را به فدراسیون می‌آورید با او قرارداد چند صد میلیونی امضا می‌کنید، در واقع تمام معادلات داخلی را به هم می‌زنید. زمانی افراد افتخار می‌کردند که مربی ملی باشند اما الان تا با یک مربی برای تیم ملی مذاکره می‌شود، اول از همه سراغ رقم قراردادش را می‌گیرد، به طوری که انگار عرق ملی کاملا از بین رفته است.

در پایان می‌خواهیم پیش‌بینی شما را در خصوص نتایج تیم‌‌های ملی نوجوانان و بزرگسالان در مسابقه‌های آینده بدانیم.

پیش‌بینی که سخت است، اما قلب من به موفقیت تیم نوجوانان در مسابقه‌های جهانی و پیروزی‌های تیم ملی بزرگسالان در مقدماتی جام جهانی و پلی‌آف لیگ جهانی روشن است. امیدوارم طی روزهای آینده همان طور که بسکتبال با درخشش در آسیا اسباب شادی ملت عزیز ایران را فراهم کرد، والیبال نیز بتواند با کسب 3 موفقیت بزرگ، دل این مردم را شاد کند.

رضا پورعالی