ماه رهایی از خویش

گرچه این سال‌ها ابتدای ماه رمضان، مصادف است با آوازه گری برای سریال‌ها و فروشگاه‌های زنجیره‌ای و بازارها که ظاهرا قرار است همه کسادی بازار خود را در فصل نیایش جبران کنند، سر زدن به مفاتیح و مواریث مکتوب اسلامی درباره حال و هوای ورود به ماه رمضان و عبور از ماه شعبان ضروری است. آنجا که هر روز باید بخوانیم: خدایا اگر در آنچه از ماه شعبان گذشته مرا نیامرزیدی، در آنچه باقی مانده مرا مورد بخشش خود قرار بده.یا مناجات شعبانیه، این فراز بلند و میراث جاودانه تشیع که علما و بزرگان بویژه امام راحل(ره) بدان تاکید داشته‌اند.

آنجا که خداوند را همزبان با علی و اولاد علی علیهم‌السلام با مفاهیمی عالی و درخواست‌هایی متعالی می‌خوانیم و از این همزبانی و تبعیت در کلام، امید ایجاد همدلی و به بیان شهید مطهری، هماهنگی روح بطلبیم و در مقام نیایش به تعبیر شیخ بهائی در کشکول از او بخواهیم که در بازار جهان بد و خوب را با هم بخرد و به مقام راستی پاکانی که این گونه او را ستوده‌اند، ندای روسیاهان و ناراستان را نیز بشنود. یا به بیان سیدالشهدا که جان عالم بفدای او باد آنقدر خوبی‌ها را بر خود تکرار کنیم که عامل آن گردیم.

از زبان عاشقان او را بخوانیم تا عاشق شویم و بگوئیم:

ان اخذتنی بجرمی اخذتک بعفوک... (اگر مرا به سبب گناهانم بگیری، تو را به موجب بخشایشت خواهم گرفت...) و فارغ از بهشت و جهنم فریاد زنیم:

و ان ادخلتنی النار اعلمت اهلها انی احبک...( و اگر مرا به آتش وارد کنی به همه دوزخیان خبر می‌دهم که عاشق توام)!

و از او بخواهیم که در مسیر خود، از غیر خویش رهایمان کند. (هب لی کمال انقطاع الیک).

آری، چه خوب است که در روزهای باقی مانده از ماه شعبان به این مواریث سری بزنیم و بدانیم که روح بزرگی که شایسته نزول ملائکه در شب‌های قدر باشد بدون توجه به پاک نمودن جان و آمادگی وجود بر کالبد آدمی حلول نخواهد کرد.

یک بار دعاهای این ماه با فضیلت بویژه مناجات عظیم شعبانیه را مرور کنیم که خواجه نیک فرموده: فرصت شمار صحبت،کز این دو راهه منزل / چون بگذریم دیگر، نتوان بهم رسیدن.

محمد صادق دهنادی