به گزارش فارس، محققان دانشگاه «لیهای» آمریکا، با پیچاندن رشتههای کوتاه DNA دور نانولولههای کربنی توانستهاند 12 نوع از رایجترین نانولولهها را از مخلوطهایی که هنگام تولید نانولولهها به ناچار تشکیل میشوند؛ جداسازی کنند. این روش پیچاندن رشتههای DNA بسیار وابسته به توالی DNA است.
خواص الکتریکی و فیزیکی نانولولهها بسیار به اندازه و ساختارشان وابسته است بنابراین جداسازی این مخلوطها میتواند منجر به افزارههای بسیار مؤثرِ مبتنی بر نانولولهها و حتی روشهای ساخت انواع ویژهای از نانولولهها شود.
مینگ زنگ و آناند زاگوتا از دانشگاه لیهای ، موقعی توانستند این روش را ابداع کنند که متوجه شدند توالیهای معین رشتههای DNA میتوانند به صورت انتخابی دور لولههایی با ساختار و اندازهی ویژه بپیچند.
مینگ زنگ گفت: این یک پیشرفت بزرگ در جداسازی و مرتبسازی نانولولهها است. هیچ کدام از روشهای جداسازی کنونی نمیتوانند به این سطح از جداسازی برسند. با روشهای موجود فقط میتوان یک یا دو نوع نانولوله خاص را از یک مخلوط جدا کرد، اما ما نشان دادهایم که با این روش میتوان همه انواع اصلی نانولولهها را از یک مخلوط جدا کرد.
زنجیرههای DNA که این محققان استفاده کردهاند از 8 تا 30 رشته طویل و تکراری معینِ بازی تشکیل شدهاند. این رشتهها نیز از 2 تا 4 باز تشکیل شدهاند که به صورت نرمال شامل یک باز پیورین منفرد (A یا G) و یک یا بیشتر باز پیریمیدین(C یا T) هستند.
مینگ زنگ گفت: متأسفانه هیچ رابطهای قابل پیشبینی بین این توالیها و نانولولههاییی که به صورت انتخابی با آنها پیوند میدهند؛ وجود ندارد.
وی افزود: ما هنوز تصور روشنی از مکانیزم این سیستمهای جداسازی نداریم اما توالیهای متفاوت DNA دور نانولولههایی با ساختارهای مختلف میپیچند و این امکان جداسازی انواع مختلف نانولولهها را از یک مخلوط فراهم میکند.
این محققان نتایج خود را در مجله Nature منتشر کردهاند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم