به فوتسال باید توجه کرد هدیه سازمان تربیت بدنی به این تیم چیست؛
تیم فوتسال کشورمان پنجمین قهرمانی را هم در آسیا جشن گرفت تا التهاب هواداران فوتبال با شیرینی فروکش کند. روز سه شنبه تقریبا تمامی مسوولان
کد خبر: ۲۷۳۰۶
ورزش کشور در سالن 12هزارنفری آزادی حاضر بودند و دیدند که ژاپن تا چه اندازه سختکوشانه و سمج به دنبال فتح قله ای رفیع بود.
همه آنهایی که در سالن بودند ، تلاش ژاپنی ها و اضطراب زیرپوستی بازیکنان ما را دیدند و در همان حال فقط از سفیدپوشان ما پیروزی می خواستند. غافل از آن که این تیم بدون توجه ، بدون پول و بدون امکانات بالا و تنها به واسطه عرق ملی برای شادی دل ملت خود می جنگید. تیمی که بازیکنانش طی سال حتی 5میلیون تومان هم نمی گیرند ، با اهداف میهنی برای ارضای حس غرور ملی تماشاگران بازیهای خود دویدند و قهرمانی را هدیه کردند. نه امکانات ما با کشورهای صاحب سبک فوتبال تناسب دارد و نه پول ما به اندازه آنهاست . حتی نگاه ما نیز نگاه تایلند و ژاپن نیست . مهندس مهرعلیزاده که روز سه شنبه مثل همه ایرانیان ورزشدوست در زمان بحران بازی آرزوی پیروزی فوتسال ایران را داشت ، به این نتیجه رسید که باید به فوتسال توجه کرد. این توجه در چه چارچوب و قالبی قرار می گیرد؛ محمدحسن انصاری فر ، سرمربی تیم ملی خوب می داند که این تیم بدون انگیزه های مادی و با پشتوانه ای ناسیونالیستی گام به میدان گذاشت ، ولی متاسفانه از دست او هم کاری ساخته نیست تا بازیکنان خود را از بابت مسائل مادی بی نیاز کند. سازمان تربیت بدنی پس از قهرمانی تیم فوتبال در بوسان ، به هرکدام از بازیکنان فوتبال و حتی سرپرست وقت فدراسیون یک خودروی سمند هدیه داد. بازیکنانی که بابت بازی در تیمهای باشگاهی خود نیز دهها میلیون تومان در سال دریافت می کنند. حالا هدیه سازمان تربیت بدنی به این تیم چیست؛ سمند؛ یک سکه بهار آزادی و یا یک تشکر کتبی؛ محض اطلاع رئیس سازمان تربیت بدنی (که به صرافت افتاده تا به این تیم توجه کند) یادآور می شویم که بسیاری از بازیکنان تیم ملی فوتسال و از جمله کاپیتان این تیم که یکی از بهترین ، تکنیکی ترین و باشخصیت ترین بازیکنان ماست ، خودروی شخصی ندارند. توقع تماشاگران و فوتبالدوستان ما از فوتسال ، پیروزی هایی خیره کننده است ، غافل از آن که حقایق فوتبال ما بالهای این پرنده را به زمین چارمیخ کرده اند. روزی فوتبال ما آقای بی چون و چرا و بی بدیل فوتبال آسیا بود ، اما با خواب و ندانم کاری و مسامحه بعضی از تصمیم گیرندگان فوتبال به این روز دچار شد که بیش از دو دهه در حسرت فتح جام ملتها و حضور در المپیک سوخته است . حالا فوتسال ما چنین اوضاعی دارد. آنقدر از این تیم غافل نشویم که سالها بعد در غبار تیمهای فوتسال آسیا هم بمانیم و حسرت امروز و دیروز را بخوریم .