مهدی زعیم‌زاده

عوامل حضور تماشاگران در ورزشگاه‌ها

همان طور که فوتبال ایران در بسیاری از ابعاد خود با نوسان روبه‌رو است، در تعداد حضور تماشاگران در ورزشگاه هم نوسانات زیادی دیده می‌شود. پرسپولیس در فصل گذشته در یکی از بازی‌های معمولی خود (بازی مقابل پگاه) 90 هزار تماشاگر روی سکوهایش دید و در بازی با راه‌آهن تعداد تماشاگرانش آنقدر کم بود که می‌شد آن چندصد نفر را با دقت شمرد. در این میان، این سوال پیش می‌آید که چه عواملی در کشیده شدن پای تماشاگران به ورزشگاه، بیشترین نقش را دارد؟
کد خبر: ۲۷۲۴۹۴

حساسیت بازی

اگر استقلال و پرسپولیس، 2 تیم میانه‌جدولی باشند؛ بازهم داربی تهران، ورزشگاه را پر می‌کند و در همین فصل قبل مشاهده شد طرفداران پرسپولیس اواخر فصل، دیگر بازی‌های لیگ را رها کرده بودند و بیشتر تمایل داشتند برای تماشای بازی‌های تیم محبوبشان در لیگ قهرمانان آسیا به ورزشگاه بروند. وقتی تیمی به قهرمانی نزدیک می‌شود و بازی‌هایش حساسیت بیشتری به خود می‌گیرد، سکوهایش هم پرتر می‌شود. در گذشته، هنگامی که پاس یک تیم تهرانی بود و بروبیایی داشت، همیشه بازی‌های این تیم مقابل استقلال و پرسپولیس با استقبال قابل توجه طرفداران قرمز و آبی روبه‌رو می‌شد؛ چراکه به صورت سنتی قرمز و آبی‌ها جدال تیم محبوبشان در برابر پاس را حساس‌تر از بازی برابر خیلی از تیم‌های دیگر می‌دانستند.

اشتیاق فوتبال

معمولا بازی‌های ابتدای فصل، تماشاگران زیادی به خود جذب می‌کند. علاقه‌مندان به فوتبال که چند ماهی دور از فوتبال و ورزشگاه بوده‌اند، برای دیدن یک مسابقه فوتبال اشتیاق فراوانی دارند. شاید خیلی از آنها پس از چند هفته رفتن به ورزشگاه به این نتیجه برسند که این کار برایشان تکراری شده و بهتر است در خانه بنشینند و از همان تلویزیون فوتبال ببینند.

شرایط محیط

شرایط جوی، تاثیر زیادی در جذب تماشاگر دارد. دیدن بازی زیر باران یا در سرما، انگیزه زیادی می‌خواهد. در کنار شرایط جوی، امکانات ورزشگاه، وضعیت رفت‌وآمد، قیمت بلیت، برخورد ماموران انتظامی و... دیگر عواملی است که می‌تواند در یک فرد رغبت رفتن به ورزشگاه را ایجاد ‌کند.

برگزاری مرتب بازی‌ها

هر زمان که بازی‌های لیگ از نظم خود خارج می‌شود، تعدادی از تماشاگران هم با ورزشگاه قهر می‌کنند. به هر حال ورزشگاه رفتن هم برنامه می‌خواهد.

ستاره‌ها

این حقیقت کتمان‌نشدنی است که در فصل گذشته، بخشی از تماشاگران پرسپولیس برای دیدن بازی علی کریمی به ورزشگاه می‌آمدند. دلیلی که بازی پرسپولیس  پگاه توانست ورزشگاه آزادی را پرکند، این بود که آن دیدار، اولین حضور کریمی در لیگ بود، نه چیز دیگری.

کیفیت بازی‌ها

تماشاگر کنونی فوتبال را نمی‌توان با تماشاگر دهه 60 مقایسه کرد. آن موقع خبری از پخش زنده فوتبال اروپا نبود و بازی‌های لیگ تهران، تماشاگران را راضی نگه می‌داشت؛ اما هم‌اکنون سطح توقع تماشاگر بالاتر رفته و وقتی آنها در طول هفته، بازی‌های بارسلونا و منچستر را می‌بینند، دیگر مثل تماشاگر دهه 60 به یک بازی داخلی نگاه نمی‌کنند و به دنبال دیدارهای باکیفیت‌ترند. یکی از دلایلی که در زمان حضور مصطفی دنیزلی، پرسپولیسی‌ها استقبال خوبی از بازی‌های تیمشان می‌کردند، کیفیت بازی آن تیم بود و الا تیم دنیزلی قهرمان نشد.

شرایط تیم

هر زمان تیم‌های پرطرفدار در کورس قهرمانی باشند و خوب نتیجه بگیرند، طبیعتا تماشاگر بیشتری هم جذب می‌کنند؛ اما در آن سو زمانی که تماشاگران استقلال و پرسپولیس متوجه شوند که دیگر تیمشان قهرمان نمی‌شود، از انگیزه‌شان برای حضور در ورزشگاه کم می‌شود، هواداران دیگر تیم‌ها نیز چنین خصلتی دارند.

زمان بازی

مطمئنا تفاوت زیادی بین دیداری که ساعت 14 یک روز زمستانی آن هم در میانه هفته برگزار می‌شود، با دیداری که در یک روز تابستانی آن هم ساعت 19 و در یک روز تعطیل برگزار می‌شود، وجود دارد. همان زمان بازی اول کافی است که بخش عمده‌ای از تماشاگران را حذف کند؛ اما برگزاری بازی در زمانی که کسی درگیر کار و تحصیل نیست، رفتن به ورزشگاه را شبیه رفتن به سینما می‌کند و بسیاری برای این‌که اوقات فراغتشان را پر کنند، راهی ورزشگاه می‌شوند. معمولا بازی‌هایی که در ماه رمضان و چند ساعت پس از افطار برگزار می‌شود، با استقبال خوبی روبه‌رو می‌شود؛ چون از زمان خوبی برخوردار است.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها