هواپیما در خدمت اکتشافات فضایی

آژانس های تحقیقاتی فضایی ، مدتهاست که برای پی بردن به اسرار کهکشان ها اقدام به هر کاری کرده اند ؛ فرستادن انواع فضاپیماهای بی سرنشین و حتی با سرنشین از مهمترین این اقدامات است .

کد خبر: ۲۶۷۳۴

یکی از جالب ترین کارهایی که در زمره پروژه های ناسا بوده است ، جمع آوری غبار دم ستاره های دنباله دار است . به این ترتیب ستاره شناسان می توانند اطلاعات بسیار ارزشمندی را از منظومه شمسی به دست آورند. آیا فکر کرده اید که ناسا چگونه این کار را انجام می دهد؛ بیش از 20سال است که ناسا انواع هواپیماهای تحقیقاتی را به ارتفاعات بالا می فرستد تا بتوانند بقایای غبارهای کیهانی مربوط به ستاره های دنباله دار و خرده سیاره ها را که منظومه شمسی مملو از آنهاست ، جمع آوری کنند. در اواخر آوریل امسال نیز ناسا اولین کوششهای خود را برای جمع آوری ذرات غبار ستاره دنباله داری با نام Grigg -Skjellerup آغاز کرده است . تا قبل از این پرواز دانشمندان هیچ راهی برای فهمیدن منشا کیهانی ذرات غبار جمع آوری شده نداشتند؛ اما سرانجام با به کار گرفتن یک مدل رایانه ای که توسط یکی از محققان انستیتوی تحقیقاتی مواد فضایی ناسا با نام «دکتر اسکات مسنجر» ساخته شده بود، آنها توانستند تاریخ دقیق پرواز هواپیما را برای شکار کردن قطعاتی از این ستاره دنباله دار مورد نظر به دست آورند. دکتر مسنجر پیش بینی کرده بود که 22 آوریل بهترین شانس برای جمع آوری ذرات غبار است ؛ زیرا در این تاریخ زمین از بین جریان غبارهایی که توسط این ستاره در حین دور زدن خورشید ایجاد شده است ، عبور می کند. بین غبارات مربوط به ستاره دنباله دار و بارشهای شهابسنگی شباهت هایی وجود دارد؛ اما چند نکته اصلی در این میان آنها را از هم متمایز می کند. اول این که ذرات ستاره دنباله دار خیلی کوچکتر از ذرات ایجاد شده توسط بارشهای شهابسنگی است . دوم این که این ذرات غبار با سرعتهای خیلی کمتری با اتمسفر زمین برخورد می کنند و به این ترتیب قادرند در اتمسفر باقی بمانند و ذوب نشوند و سوم این که این غبارها خیلی جوانند و مربوط به 30سال گذشته هستند؛ در حالی که جریانات مربوط به بارشهای شهابسنگی صدهاسال عمر دارند. به این ترتیب می توان از بین مجموعه بزرگ جمع آوری شده ذرات غبار کیهانی ، ذرات مربوط به ستاره های دنباله دار را تشخیص داد. البته این پروسه ممکن است چند سال طول بکشد. منجمان به وسیله تابشهای الکترونی می توانند اطلاعات ترکیبی را در مقیاس اتمی از این غبارات به دست آورند. برای ستاره شناسان بهترین منابع جستجوی اطلاعاتی درخصوص اوایل عمر منظومه شمسی همین نمونه های مربوط به ستاره های دنباله دار است ؛ زیرا خود آنها از بقایای ستاره های اولیه در جهان به وجود آمده اند. با شناسایی دقیق ذرات ستاره دنباله دار می توانیم نسبت به دورترین قسمتهای منظومه شمسی در مقیاس میکروسکوپی اطلاعاتی به دست آوریم .