برگی از تاریخ : اعلام استقلال ونزوئلا

جام جم آنلاین - 192 سال پیش در روز 5 ژوییه سال 1811 میلادی ، ونزوئلا نخستین مستعمره اسپانیا در قاره امریکا بود که استقلال خود را اعلام کرد.کشور ونزوئلا که در پیرامون دلتای وسیع اورنوکونه گسترش دارد نام خود را مدیون آمریگو وسپوسی است
کد خبر: ۲۵۹۸۱
که نام کوچک خود وی به قاره امریکا داده شد !
امریگو وسپوسی کاشف ایتالیایی اهل فلورانس به دلیل وجود آبراهه های زیاد در این منطقه آن را ونزوئلا (ونیز کوچک) نامید.
واردات برده های سیاهپوست منجر به توسعه کشتزارهای وسیع کاکائو و تشکیل یک جامعه دورگه و بسیار نابرابر گردید.
در سال 1776 میلادی ، این مستعمره با منطقه ترینیداد اورینوکو و نوئوا آندالوسیا (کشور کنونی کلمبیا) فرمانداری کل ونزوئلا را تشکیل داد.

اشغال مادرید توسط سربازان ناپلئون بناپارت موجب تشویق طبقه بورژوای سفیدپوست این مستعمره برای جدایی طلبی از اسپانیا شد.
مردم طبقه فقیر به دلیل وابستگی به فردیناند هفتم پادشاه اسپانیا و به ویژه از بیم این که توسط حاکمان آینده بیش از پیش مورد سوءاستفاده قرار گیرند ، در جنبش جدایی طلبی شرکت نکردند.
فرانسیسکو دومیراندا ، یک افسر ارتش که قبلا در کنار جدایی طلبان امریکای شمالی و سپس انقلابیون فرانسوی جنگیده بود ، شورش علیه استعمار اسپانیا را در سال 1806 میلادی آغاز کرد.
در 19 آوریل سال 1810 میلادی ، شورای شهرداری کاراکاس ، پایتخت این مستعمره ، اختیارات فرماندار کل نماینده رسمی اسپانیا را لغو کرد.
اما زمینداران بزرگ با به رسمیت شناختن حاکمیت فردیناند هفتم پادشاه اسپانیا با استقلال طلبان همراهی نکردند.
سیمون بولیوار جوان پس از بازگشت از یک ماموریت دیپلماتیک از لندن در 7 دسامبر سال 1810 میلادی به استقلال طلبان پیوست و به مقدمات تشکیل یک کنگره ملی پرداخت.
این کنگره با حضور نمایندگان هفت ایالت این مستعمره در 2 مارس سال 1811 میلادی تشکیل شد.
میراندا و بولیوار در این کنگره خواستار استقلال کامل ونزوئلا شدند.
در روز 5 ژوییه 1811 میلادی ، اعضای کنگره متفق القول استقلال ونزوئلا را تصویب کرده و ساعاتی بعد بیانیه استقلال را تهیه نمودند.

میراندا برای مدت کوتاهی اختیارات فرماندار کل را به عهده گرفت اما در 25 ژوییه سال 1812 میلادی در سن ماتئو از سلطنت طلبان شکست خورد و به اسارت اسپانیایی ها درآمد.
در روز 6 اوت سال 1813 میلادی ، سیمون بولیوار از سوی شورای شهرداری کاراکاس عنوان رسمی لیبرتادور (آزادکننده) را یافت. وی یک دیکتاتوری به راه انداخت و تلاش کرد با سرکوب بی رحمانه قدرت خود را تحکیم کند.
اما با به راه افتادن جنگ داخلی ، اسپانیایی ها دوباره به ونزوئلا بازگشتند. بولیوار به جاماییکا فرار کرد ، سپس با کمک انگلیسی ها بار دیگر مبارزه با اسپانیایی ها را از سر گرفت.
سرانجام ، وی موفق شد با پیروزی در جنگ کارابوبو در 24 ژوئن سال 1821 میلادی ، اسپانیایی ها را برای همیشه از خاک ونزوئلا بیرون براند.
به این ترتیب ده سال بعد از اعلام استقلال ونزوئلا در روز 5 ژوییه سال 1811 میلادی ، ونزوئلا موفق شد از یوغ استعمار اسپانیا رها شده و استقلال یابد.
استقلال ونزوئلا موجب تا سیمون بولیوار تلاش خود را صرف آزاد کردن سایر مستعمرات اسپانیا در قاره امریکای جنوبی نماید.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها