طبق آمارهای انستیتو ملی سلامت آمریکا، هیچ گونه درمان خاص و موثری برای این بیماران تاکنون یافت نشده است. در آزمایشی که محققان روی موشهای مبتلا به IBM انجام دادند، واکسن به طور کامل باعث مصونیت موشها نشد، اما به میزان قابل توجهی سرعت ایجاد اختلال در موتور حرکتی موشها را کند کرد.
یکی از خصوصیات مشخص بیماری IBM وجود مقدار بالای پروتئینی به نام بتاآمیلوید در بافت عضلات یا ماهیچههای مخطط است.
محققان امیدوارند این کشف به ایجاد روشهای آزمایشی روی انسان منجر شود و در نهایت به تولید واکسن برای افرادی که از بیماری IBM رنج میبرند یا در معرض ابتلا به آن هستند، بینجامد.
در این آزمایش محققان واکسن را روی موشهای یک ساله که دارای میزان بالایی از پروتئین بتا آمیلوید بودند، آزمایش کردند. 3 ماه پس از شروع آزمایش بدن موشها شروع به تولید پادتنهایی علیه این پروتئین کردند و در نتیجه میزان این پروتئین در ماهیچهها کاهش یافت.
همچنین میزان اشکال سمیتر این پروتئین در بدن موشها کمتر شد.
این موضوع نشان داد که پادتنهای تولید شده باعث ازبینبردن پروتئین مخرب شده یا از انباشته شدن آن در سلولهای ماهیچه جلوگیری میکند.
روشهای ایمنسازی همچون واکسیناسیون سالهاست به منظور جلوگیری از بیماریهای آلزایمر در انسان مورد مطالعه بوده است.
در این نوع بیماریها پروتئین بتاآمیلوید در مغز انباشته شده و منجر به ایجاد پلاکهای مخرب که یکی از اثرات آسیبهای آلزایمر است، میشود.
اگرچه ایمندرمانی مزیتهایی را به همراه دارد، اما در بعضی اوقات نگرانیهایی نیز به همراه داشته است.
به عنوان مثال در 6 درصد افراد باعث پیشرفت آنسفالیت (التهاب مغز) شده است.
البته محققان معتقدند بعید است بیماران مبتلا به IBM در اثر استفاده از این واکسن دچار پیشرفت آنسفالیت شوند، چراکه سلامت مغز در بیماران IBM قابل مقایسه با آلزایمر نیست. البته باید محتاط بود و فرض کرد که شاید بعضی از بیماران IBM هم دچار این مشکل شوند.
مترجم: آتنا حسنآبادی
منبع: physorg
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم