دیگو، زیدان برزیلی

این طور به نظر می‌رسد که الساندرو دل‌پیرو بازیکن محبوب سال‌های اخیر یوونتوس باید کم‌کم به فکر بازنشستگی باشد. دل‌پیرو بیش از یک دهه پیراهن شماره 10 معروف یوونتوس را که متعلق به بزرگانی چون میشل پلاتینی و روبرتو باجو بود، به تن داشت و در بسیاری از مسابقه‌ها در نقشی تعیین‌کننده ظاهر شد.
کد خبر: ۲۵۷۲۰۳

با این حال مسوولان یوونتوس بعد از شایعاتی که بیش از یک سال ادامه داشت، سرانجام دیگوی برزیلی را از وردربرمن به خدمت گرفتند و او را در فصل آینده با پیراهن راه‌راه‌پوشان خواهیم دید. دیگو از جمله بازیکنان موفق فصل اخیر بود که توانست با درخشش جالب توجهش وردربرمن را به فینال رقابت‌های جام یوفا برساند. آیا دل‌پیرو پیراهن شماره 10 خود را به دیگو خواهد داد؟

***

جیاکومو پترالیتو، مدیر برنامه‌های دیگو ریباس داکونیا اعلام کرد موکلش با عقد قراردادی 25 میلیون پوندی، به مدت 5 سال به یوونتوس تورین می‌پیوندد. بتازگی گفته می‌شد شاید دیگو از رفتن به ایتالیا صرف‌نظر کند و به بایرن مونیخ منتقل شود. چون بایرن احتمالا فرانک ریبری را در فصل نقل و انتقالات به فروش خواهد رساند و باید در پی جانشینی برای وی باشد.

دیگو یکی از بااستعدادترین فوتبالیست‌های نسل جدید فوتبال برزیل است. او از سن بسیار پایین و در حالی که فقط12‌ساله بود به تیم سانتوس پیوست و این همان تیمی است که زمانی په‌له را به فوتبال جهان معرفی کرد. دیگو در 16 سالگی برای اولین بار در لیگ برزیل به میدان رفت. از همان موقع بود که دیگو و روبینیو به عنوان جوانان آینده‌دار فوتبال برزیل و باشگاه سانتوس شهرت یافتند. این 2 بازیکن کم‌سن و سال مدام در برابر مدافعان باتجربه حریفان خودنمایی می‌کردند و خیلی زود مورد توجه استعدادیاب‌های باشگاه‌های اروپایی قرار گرفتند. کسب دو قهرمانی در برزیل حاصل تلاش این 2 بازیکن تکنیکی بود.

دیگو زودتر از روبینیو فوتبال برزیل و سانتوس را ترک کرد. او در سال 2004 به تیم پورتوی پرتغال پیوست. وی طی 2 سال حضور در پورتو یک جام باشگاه‌های جهان، یک قهرمانی لیگ پرتغال و یک سوپر جام پرتغال را در ویترین افتخاراتش قرار داد. با این حال او از حضور در پورتو راضی به نظر نمی‌رسید. مشکلات دیگو با کوآدریانسه، مربی‌اش در پورتو که وی را روی نیمکت می‌نشاند، باعث دلسردی دیگو شد. او در می 2006 با 6 میلیون پوند راهی وردربرمن شد. در شرایطی که طی 2 سال حضورش در پورتو در 48 بازی فقط 4 گل به ثمر رساند.

در وردربرمن دیگو خیلی سریع به بازیکن کلیدی تیمش تبدیل شد. توماس شاف، مربی وردربرمن توانایی‌های دیگو را باور داشت و نقش بازیساز را به او سپرد. خط حمله وردربرمن با پاس‌های ویرانگر دیگو و حضور موثر یارانی چون هوگو آلمیدا، ایوان کلاسنیچ، مارکوس روزنبرگ و البته میروسلاو کلوزه، بهترین خط حمله فصل 2007 - 2006 بود.

دیگو در گلزنی چندان موفق نبود و اولین گلش را در بوندس‌لیگا در آوریل 2007 به ثمر رساند. این گل در ضمن یک گل استثنایی هم بود، چرا که دیگو آن را از فاصله 5/62 متری وارد دروازه آلمانیا آخن کرد. این گل در پایان فصل بهترین گل فصل بوندس‌لیگا شد.در پایان فصل 2007 - 2006 دیگو به عنوان بازیکن فصل بوندس‌لیگا انتخاب شد. او در یک رای‌گیری که توسط مجله معتبر کیکر انجام شد، بیش از 50 درصد آرا را به خود اختصاص داد. با این که وردربرمن زیباترین بازی‌های فصل بوندس‌لیگا را ارائه می‌کرد، اما بعد از اشتوتگارت و شالکه، تنها رتبه سوم جدول نصیب این تیم شد.

در فصل 2008 - 2007 دیگو کماکان بازیکن کلیدی وردربرمن بود و بیش از گذشته گل می‌زد. زدن 13 گل که البته نیمی از آنها از روی نقطه پنالتی بود و دادن پاس‌های طلایی، دیگو را به یک ستاره مبدل کرد. این بار اما دیگو مرد سال فوتبال آلمان نشد. او پشت سر فرانک ریبری روی سکوی دوم ایستاد.

دیگو در فصل اخیر فوتبال آلمان هم به هنرنمایی‌هایش ادامه داده و با زدن 11 گل، دومین گلزن برتر تیمش بوده است. با این حال وردربرمن در طول فصل با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم کرده است و هرگز نتوانسته خود را به صدرنشین‌های جدول نزدیک کند.

برخلاف بوندیس لیگا، وردربرمن با شایستگی‌ و با پشت سر گذاشتن رقبای بزرگی چون میلان، اودنیزه و هامبورگ، خود را به دیدار نهایی جام یوفا رسانده است. دیگو که نقشی اساسی در صعود وردربرمن به فینال داشت، در بازی برگشت مقابل هامبورگ در مرحله نیمه نهایی از داور کارت زرد گرفت و نمی‌تواند در فینال استامبول به میدان برود. او تا به حال در87 بازی که پیراهن وردربرمن را پوشیده 33 گل به ثمر رسانده است.

در رده ملی نیز دیگو مدت‌هاست با پیراهن زردرنگ برزیل آشناست. او در سال 2001 در مسابقه‌های قهرمانی نوجوانان آمریکای جنوبی با پیراهن برزیل قهرمان شد. او یک سال بعد با برزیل در تورنمنت سالانه تولون فرانسه که اواخر بهار برگزار می‌شود، هم قهرمان شد.

دیگو سال گذشته یکی از بازیکنان تیم المپیک برزیل بود که مقام سوم المپیک پکن را کسب کردند. در رده بزرگسالان، دیگو 38 بازی ملی و 7 گل ملی در کارنامه‌اش دارد. او در قهرمانی برزیل در 2 دوره پیاپی کوپا آمریکا در سال‌های 2004 و 2007 سهیم بوده و اکنون امیدوار است در جام جهانی 2010 یار ثابت برزیل باشد.

دیگو بتازگی با مصدومیتی خفیف روبه‌رو شده، ولی قصد دارد خود را برای فینال جام حذفی آلمان مقابل بایر لورکوزن آماده کند. او می‌گوید: در ماهیچه‌ام احساس درد دارم، اما به مرور بهتر می‌شوم. دیگو درخصوص حضور در یوونتوس می‌گوید: می‌خواهم برای یوونتوس بازی کنم. همیشه رویای حضور در ایتالیا را در ذهنم داشته‌ام. به نظر من، لیگ ایتالیا مشکل‌ترین و در عین حال زیباترین مسابقه‌های باشگاهی جهان است. بازیکنان بزرگ زیادی در ایتالیا بازی کرده‌اند. زیدان در پست من بازی می‌کرد. بازی‌های او را از تلویزیون دیده‌ام. او فرانسوی بود، اما پاهایی برزیلی داشت! از فشار موجود در سریA هراسی ندارم، چون به این فشارها عادت دارم. از 19 سالگی در تیم ملی برزیل بازی می‌کنم و همه می‌دانند که باخت در آن پیراهن چه معنایی دارد.

اکنون همه هواداران یوونتوس منتظر ورود این نوستاره24 ساله به تورین در شروع تابستان آینده هستند. شاید بازی برزیل  ایتالیا در جام کنفدراسیون‌ها، زمان خوبی برای معرفی بیشتر دیگو به رسانه‌ها و مردم ایتالیایی باشد.

مزدک میرزایی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها