دو. سازمانهای بسیاری انعکاس فعالیتهای خود روی فضای وب را جدی گرفتهاند. با مرور سر و شکل وبسایتهای آنها هم میتوان رد الگوهای مشابه و پورتالهای کپی شده و بستههای از قبل سروسامانیافته را دید. جای خوشحالی است که «ارتباط با ما» و عنوانهای مشابه از قلم نیفتاده و میتوان در وب برایشان پیام گذاشت.
اما باید از یک «اما»ی مهم نیز در این زمینه نام برد: بیشتر پیامهایی که برای روابطعمومیها میگذاریم بیپاسخ میماند و دریغ از یک بازخورد تکواژهای! این ادعا را به استناد محکهای متعدد روی وبسایتهای وزارتخانهای، شرکت ملی، سازمان دولتی، بانک و حتی سرویسدهندگان اینترنت روایت میکنیم. در همه این موارد هم درخواست شده بود که اگر کسی این پیام را دید فقط برای این که فرستنده را خوشحال کند که کسی پیامش را دیده، بازخوردی بدهد؛ که نداد! حتی در یک مورد (دو سال پیش) مدیرکل حوزه ریاستی معاون یکی از وزیران که کار بینالمللی انجام میدهند، در پاسخ به پیام مستقیم ارسال شده برای آن معاون، نامهای برایم فرستاد که به پیوست آن پاسخ چاپ شده ایشان همراه بود ...
سه. دکتر دنیس کاوالوچی عضو هیات علمی دانشگاه استراسبورگ فرانسه است. او به دانشجویان رشتههای مختلف مهندسی، روشهای علمی و تکنیکهای تفکر خلاق و نوآوری را تدریس میکند. از آنجا که دانشجویان او از کشورهای مختلف پذیرش شدهاند، او برای مدیریت ایشان و بهبود کیفی و کمی تدریسش، روشی ابتکاری را انتخاب کرده و هر کجای دنیا که باشد، نقش معلمی خود را برای دانشجویانش ایفا میکند. وی میگفت بچهها هم میدانند که روز و ساعت تحویل پروژه و هر نوع تکلیف دیگری روی سیستم ثبت میشود و عذر و بهانهای برای ندیدن من و در دسترس نبودنم نیست. دکتر کاوالوچی برای ارتباط بهتر با جوانهای دانشجو دانش وبی خود را بالاتر برده تا دانشجویان دانش تخصصیاش را هم باور کنند. وبسایت او بهکمک مترجم همزمان گوگل طی چند ثانیه به 19 زبان ترجمه میشود. اگر دانشجویی از دیگر زبانها به کلاسهایش اضافه شود، آن زبان را هم در صورت امکان به لیست میافزاید.
چهار. این در شرایطی است که هنوز در پی ارسال ایمیل به بسیاری از اعضای هیاتعلمی دانشگاههای خودمان پاسخی دریافت نمیکنیم و مدیران بسیاری هم هستند که یا ایمیل ندارند یا نمیدانند چطور باید آن را ارسال و دریافت کنند. وبسایت دکتر کاوالوچی میتواند الگوی خوبی برای علاقهمندان دانشگاهی و مدرسهای ما باشد:
پنج. تا اینجا نیمه خالی لیوان روایت شد، نه به این معنا که نیمه پر را نمیبینیم. غرض این است که نیمه خالی لیوان را هم پر کنیم تا در دنیای ارتباطات و سازوکار روابط عمومی، تنها لباسی از جنس وب تن خود نکرده باشیم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم