اما زیبایی این بنا و شکوهش همه را مبهوت و شگفتزده کرد، به گونهای که در گرمای ظهر شیراز آنها حتی لحظهای چشم برنمیگرداندند که عکاس همراه بتواند یک عکس یادگاری از آنها بگیرد. یک لحظه احساس کردم شور و اشتیاق آنها بیشتر از ماست.
انگار آنها قدر و شان آثار و ارزشهای فرهنگی ما را بیشتر احساس میکنند. آقای اوایا، رئیس امور بینالملل رادیو ژاپن که هیجانزده شده بود، میگفت: «به کشورم که برگردم، به هموطنانم خواهم گفت شماها نشستهاید و به فکر فناوری جدید هستید. بروید ایران ببینید 2500 سال پیش ایران چه تمدن و فرهنگی داشته و ایرانیان با چه نبوغ و استعدادی در شهر شیراز تختجمشید را بنا کردهاند.»
خانم یانگ هم از چین آمده بود و میگفت: «شگفتانگیز است. نمیدانم چگونه این همه زیبایی و خلاقیت را با استفاده از رادیو و با کمک کلمات به تصویر بکشانم.»
هندیها نیز شگفتزده بودند و نمیتوانستند لحظهای از این اثر بیبدیل و ماندگار چشم بردارند. انگار به 2500 سال پیش برگشته بودند و داشتند با این آثار حرف میزدند.
آقای نگهبان یکی از راهنماهای میراث فرهنگی شیراز از نقش رستم و آثار پادشاهانی چون داریوش و خشایارشا و عظمتشان میگفت و اشعار حافظ و سعدی را میخواند و مهمانان هم از سر رضایت او را تشویق به ادامه کار میکردند، انگار آنها اشعار حافظ و سعدی را که به زبان فارسی خوانده میشد، میفهمیدند و حسابی لذت میبردند.
البته در شیراز ما از بازار وکیل، باغ و موزه زندیه هم غافل نشدیم و مهمانها از خلاقیت هنرمندان معاصر در هنرهای دستی نیز بهره بردند، در نهایت فالوده شیرازی در گرمای 36 درجه شیراز چیزی بود که همه مهمانان از خوردنش استقبال کردند و این سفر بعد از خستگی ناشی از جشنواره، کلاسها و کارگاههای فشرده، تصویر واضح و ماندگاری از فرهنگ مقدس ایران در ذهن همه برنامهسازان و مدیران رادیویی جهان به یادگار گذاشت تا هر وقت که نامی از ایران به گوششان خورد، همان لحظه به یاد فرهنگ و تمدن 2500 ساله ایران بیفتند.
زینت پستادست