از میان حرف‌ها

«در دوران نوجوانی با تماشای فیلم‌های سینمایی علاقه‌مند شدم تا به جای بازیگران حرف بزنم. چون صدایم مناسب بود، هر کس که می‌شنید مرا به این کار تشویق می‌کرد. البته دوبله مثل هنرهای دیگر، تاثیری اندک‌اندک دارد، یعنی اشتباه است که یک‌شبه بخواهیم ره صدساله برویم. باید صبور بود و در استودیو با افراد باتجربه نشست، گرما و سرما را تحمل کرد تا یک جمله تبدیل به دو جمله شود، نصف صفحه بشود یک صفحه. باید صبور بود.»
کد خبر: ۲۵۳۵۷۶

این بخشی از صحبت‌های نصرالله مدقالچی یکی از گویندگان باسابقه است.

او در سریال بینوایان، گربه‌های اشرافی، افسانه شجاعان، شرلوک هولمز، داستان‌های باور‌نکردنی و ... صحبت کرده است.

مدقالچی ضمن بازگویی خاطره‌ای از دوبله سریال بینوایان به مدیریت لطیف‌پور می‌گوید: من در بینوایان نقش ژان والژان را می‌گفتم و زهره شکوفنده به جای کوزت حرف می‌زد. سکانس آخر مربوط بود به لحظه مرگ و وصیت‌کردن ژان والژان.

با خودم فکر کردم برای این که حال و هوای نقش بیشتر دیده شود، فضا را احساساتی کنم. استاد لطیف‌پور هم ناظر کار بودند. اجرا تمام شد و پیش خودم این تصور را داشتم که چقدر عالی شده، او در انتهای کار ورقه‌های دیالوگ (گفتگو)‌ را جمع کرد و با عصبانیت گفت: «این سکانس را امشب کار نمی‌‌کنیم و رفت.»

ما هم از هم سوال کردیم که کدام‌مان اشتباه داشتیم. خیلی ناراحت بودم و پس از یک ساعت قدم زدن به دفتر استاد رفتم و او انگار از قبل می‌دانست به آنجا می‌آیم. علت را پرسیدم. استاد گفت: خجالت نمی‌کشی که اینقدر ژان والژان را ذلیل کردی؟

آنجا بود که متوجه شدم چه خطایی کرده‌ام و با آن اجرا عزت نفس شخصیت را از بین برده‌ام.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها