در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گفتگو با نادر برهانیمرند از داوران جشنواره بینالمللی صدا
بهانهای برای گردهم آمدن
نادر برهانی کارشناس ادبیات نمایشی و مدرس دانشگاه، کارگردان و بازیگر از سال 1370 وارد رادیو شد و از همان ابتدا در اداره کل نمایش سابق و مرکز نمایش رادیویی فعلی در شغلهای مختلف نویسندگی، سردبیری و کارگردانی مشغول به کار بوده و هماکنون مسوول رادیو تئاتر است. داوری او در جشنواره دهم بهانه گفتگوی ماست که میخوانید.
برای فردی که میخواهد وارد تئاتر و نمایش رادیویی شود چه ویژگیهایی اهمیت دارد؟
در وهله اول علاقهمندی؛ بعد استعداد و بعد دانش کافی و وافی و عشق.
دانش کافی و وافی یعنی چه؟
از نظر من در رادیو، بخش نمایش رادیویی کاملا تخصصی است و مبنای علمی دارد یعنی نمیشود به صرف تجربه کارهای علمی کرد. من معتقدم تجربه لازم است و بیشتر از تجربه برخورداری از دانش کافی و مباحث تئوریک.
امسال دهمین جشنواره بینالمللی رادیو برگزار میشود، آیا این جشنواره میتواند ایجاد رغبت در مخاطب هم نماید؟
بله صد در صد. از نظر من جشنواره رادیو 3 محورقابل تأمل دارد:
اولاً دادن انگیزه مضاعف به کسانی که به خلاقیت بهای بیشتری میدهند، در واقع جشنواره فرصتی است برای مشخص شدن افراد خلاق.
در سالهای گذشته که جشنواره وجود نداشت کمتر ارزشگذاری صورت میگرفت، از این حیث جشنواره اتفاق مبارکی است.
ثانیاً جشنواره اردیبهشت هر سال بهانهای است برای گرد هم آمدن و تبادل تجربیات و دستاوردهای نوین عرصه برنامهسازی رادیو، خلاصه زمانی که جشنواره، بینالمللی شد و این عرصه فراختر شد، خانواده تولیدکنندههای رادیویی متوجه یک فقر عمده شدند که شاید در سالهای پیش کمتر این خلا‡ احساس میشد.
با بینالمللی شدن رادیو متوجه شدیم که در همه جای دنیا بحث صدا، خلاقیت و برنامهسازی برای صدا در عرصه رادیویی بحثی کاملا‡ علمی و آکادمیک است و در همه دنیا کسانی موفق و پیشتازند که در کنار تجربه از ارزش علمی هم برخوردارند. بنابراین از این حیث هم جشنواره، سودمندی داشت.
ثالثاً جشنواره بهانهای شده است برای تجدید خاطره میان خانواده رادیو که امروزه خیلی بزرگ شده است.
در سالهای گذشته که جشنواره در مشهد یا زیباکنار برگزار میشد، تجدید دیدارها، گفتگوها و از نزدیک دیدن و شنیدن تجربیات در اول سال انگیزه مضاعفی برای یکسال فعالیت بود.
تمهیدات شما به عنوان یک دستاندرکار و فردی که در رادیو مسوولیتی دارید، برای پر کردن خلاها و فقدانهای شدیدی که به آنها پی بردید چیست؟
پی بردن به خلا خود قدم اول است، متوجه شدم که متأسفانه اگر توجه کافی نداشته باشیم یکی از آفتهای عمده رادیو دچار روزمرگی شدن است.
به هر حال رادیو خوراک میخواهد و کمتر این ارزیابیها صورت میگیرد.
اما این جشنواره سبب شده است که برنامهسازان مورد ارزیابی قرار گیرند و اگر برنامهای در اندازهای که خودمان ادعا میکنیم نباشد یک افت محسوب میشود.
برای شخص من به این صورت است که توجه دارم اثری که من تولید کردهام ممکن است در جایی شنیده شود و مورد ارزیابی قرار گیرد و اگر در اندازه خودم نباشد، این کسر شأن خواهد بود.
آیا جشنواره رادیو در سطح جهانی توانسته جزو جشنوارههای تثبیت شده باشد؟
من خیلی در بطن ماجرا نیستم، ولی جاهای مختلف که میخوانم یا به سایتهایی که مراجعه میکنم یا به وبلاگهای میهمانان شرکتکننده که سر میزنم یا به سایت ABU که میروم میبینم که خودش یک تقویم جهانی پیدا کرده و یکی از جشنوارههای مهم در بخش رادیو میباشد.
اگر شیوه جشنواره عوض شود، مثلا اگر شخص شما به جای اینکه کار ضبط شده بفرستد به طور زنده کار را ببیند، چطور؟
به نظر من با این روش سودمندی از بین خواهد رفت. من معتقدم عوامل برنامهساز نباید کارهایشان را بفرستند بلکه برنامهها باید انتخاب شود، یعنی من برنامهساز احساس کنم که برنامه تولیدی من، ممکن است مورد داوری و ارزشگذاری قرار گیرد و امتیاز آن چه مثبت و چه منفی، در سرنوشت اداری و هنری من تأثیرگذار باشد. در نتیجه فضای جشنواره در طول سال مؤثر است و من برنامهساز در طول سال به این نکته توجه دارم که مورد ارزیابی واقع میشوم، نه تنها برای جایزه که حتی گاهی ممکن است مورد مؤاخذه هم قرار گیرم.
به نظر من ایدهآل این است که از همه برنامههایی که یک برنامهساز تولید میکند به طور اتفاقی چند برنامه انتخاب شود و مورد ارزیابی قرار گیرد که این هم باید برای تحسین و هم برای تنبیه باشد، آنوقت من همیشه مراقب خواهم بود.
یعنی نگاه شما این است که ما همیشه در حال امتحان باشیم و همیشه برای جشنواره کار کنیم؟
بله کاملاً درست است و همیشه باید به این نکته توجه کنیم که هر لحظه مورد داوری قرار خواهیم گرفت.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
