ضریب نفوذ بالای 30درصد

مشکلات و نواقص و کمبودها البته در این میان قابل چشم‌پوشی نیست و همه برای رفع آنها می‌کوشند، اما سامانه‌ای که با تلاش فعالان عرصه ارتباطات و فناوری اطلاعات در همه دولت‌های گذشته و فعلی ساخته شده کم‌کم به مراحلی رسیده که آماده ارائه خدمات رفاهی طبق استانداردهای جهانی است. در این خصوص و به بهانه روز جهانی ارتباطات با دکتر سلیمانی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات گفتگو کرده‌ایم.

از نظر شما جایگاه فناوری اطلاعات در جامعه امروز کجاست؟

فناوری اطلاعات موضوع بسیار مهمی است، از این بابت که نقش پیشرانه در توسعه و تعالی کشور دارد. اگر نگاه کنیم بحث فناوری اطلاعات امروز یک بحث جدی برای همه کشورهاست، چون روی مسائل اجتماعی تاثیر کاملا مستقیم دارد. در مسائل اقتصادی دخالت می‌کند و تاثیر مثبت دارد. در مسائل فرهنگی زیربنا و زیرساخت است و همچنان که این حوزه دارد به فضای مجازی وارد می‌شود، تاثیر آن هم بیشتر می‌شود. در مسائل حمل و نقل اثرگذاری مستقیمی دارد. بر زندگی روزمره مردم بسیار موثر است.

فکر نمی‌کنم بشود مقوله‌ای را پیدا کرد که فناوری ارتباطات و اطلاعات در آن مقوله تاثیر مستقیم نداشته باشد و اهمیتش به همین دلیل است که جوامع و کشورها به صورت جدی به آن می‌پردازند و سرمایه‌گذاری و سیاست گذاری و مدیریت می‌کنند. کشور ما هم به هر حال از این حیث باید این‌گونه باشد که در طول 30 سال پس از انقلاب خدمات بزرگی در این حوزه انجام شده است.

امکانات و شرایط اولیه وزارت از نظر هزینه کرد‌ها چطور بود؟ الان شرایط اقتصادی درآمدی آن چطور است؟

در سال 84 درآمد شرکت مخابرات 350 میلیارد تومان بوده در حالی که سال 88 به 2 هزار میلیارد تومان خواهد رسید. تعداد خطوط تلفن ثابت به 18 میلیون رسیده است. در بخش پرسنلی در مجموعه مخابرات وقتی ما کارمان را شروع کردیم حدود 44‌هزار پرسنل داشتیم که الان 37 هزار نفر است. یعنی در واقع پرسنل کاهش یافته، اما کارها توسعه پیدا کرده است.

وضعیت فیبر نوری در کشور چگونه است؟

بحث زیر ساخت فیبر نوری کشور، بحث مهمی است، چون همه ارتباطات و ساختارها باید در یک زیرساخت مستحکم قرار بگیرد و در این شبکه‌ها پهنای باند وسیعی لازم است که باید استفاده شود.

فیبر نوری در سال 64 و 65 وارد کشور ‌شد و از کارهای خوب در این زمینه بود. تا شهریور84 زیرساخت فیبر نوری کشور کمتر از 60 هزار کیلومتر بود، اما هم‌اکنون بیش از 125هزار کیلومتر فیبر نوری در کشور داریم که تقریبا تمام آن مقداری که در طول عمر فیبر نوری در کشور وجود داشت در طول این 3‌سال و حدود 8 ماه به همان میزان کار شده و تمام آن کار عمرانی است؛ کاری که باید کانال زد و فیبرها را خواباند. حالا همه دانشگاها وصل شده‌اند.

بسیاری از بانک‌ها و موسسات مالی اعتباری هم متصلند و حدود پنج شش هزار تا از مدارس و تمام شهرهای کشور دارای ارتباط فیبر نوری هستند و همچنین بسیاری از روستاها به شبکه فیبر نوری وصل شده‌اند.

در موضوع خدمات عمومی مثل تلفن ثابت کاهش قیمت و رشد تعداد را داشتیم، این کار چطور اتفاق افتاد؟

در مورد خدمات عمومی مانند تلفن ثابت چند عامل مطرح می‌شود که یکی خواست مردم است. خواست مردم این بوده و هست که اگر تلفنی را ثبت‌نام می‌کنند در عرض چند روز برایشان برقرار شود.

تلفن در سال شروع انقلاب حدود 850‌‌هزار خط بوده، یعنی اگر مراجعه می‌کردید نمی‌توانستید براحتی تلفن بگیرید و ضریب نفوذ آن حدود 2.3 درصد بود. این روند پس از پیروزی انقلاب بسرعت توسعه پیدا ‌کرد و تا شروع دولت نهم به 18.6 میلیون ‌رسید، اما در عین حال تقاضا زیاد بود و زمان انتظار طولانی.

در شروع کار محاسبه کردیم از روزی که شخص ثبت‌نام می‌کرد به طور متوسط در کشور حدود 210 روز باید منتظر می‌ماند البته در بعضی نقاط 3 سال بود و بعضی نقاط هم کمتر، مثلا 6 ماه بود ولی متوسط آن خیلی زیاد بود. الحمدلله برنامه‌ریزی شد و تلفن در سال 85 تقریبا در بیشتر شهرهای کشور به روز شد.

در سال 86 به روزرسانی پایدار شد، چون بالاخره یک نوساناتی داشت و تحقق پیدا کرد و امروز تقریبا متوسط زمانی در کشور برای دریافت یک خط تلفن ثابت 21 روز است. این 21 روز هم شامل عمدتاً کارهای اداری، آوردن مدارک و صدور سند می‌شود، اما زمان متوسط انتظار برای دریافت خط بالاخره از 210 روز به 21 روز کاهش پیدا کرد.

قیمت این خطوط چه تغییری داشته است؟

خواست دیگر مردم قیمت بود. مردم دوست دارند قیمت خدماتی که دریافت می‌کنند معقول باشد و در سبد خانواده بگنجد. در تلفن ثابت، به‌روزرسانی بازار آزاد را کامل حذف کرد و اگر یادتان باشد و به آرشیوهای خودتان رجوع کنید می‌بینید در همین شهر تهران در چند نقطه عمده و بزرگ مثل میدان ونک، میدان آرژانتین و حتی بعضی نقاط نارمک، تلفن ثابت بالای یک میلیون تومان در بازار آزاد خرید و فروش می‌شد.

در کرج 300 هزار تومان یا 500 هزار تومان و 600 هزار تومان خرید و فروش می‌شد. حالا قیمت دولتی چقدر بود؟ در تهران 103 هزار تومان و امروز هر کسی رجوع می‌کند با قیمت 50 هزار تومان، یعنی آن 103 هزار تومان، آن بازار آزاد هم کلا از حوزه تلفن ثابت خارج شد و وجود ندارد.

پس این هم یک اتفاق شیرین و زیبایی بود که در دولت نهم اتفاق افتاد.الان 24 میلیون و 700 هزار خط تلفن ثابت در کشور وجود دارد در حالی که ما در سال 86 و 87 دیگر خیلی تقاضا برای تلفن نداشتیم. اگر بود همه پاسخ داده می‌شد. حتی بعضی جاها استرداد تلفن داشتیم.

اما سوالی که کردید شامل تلفن عمومی هم می‌شود و مردم هم دوست دارند هرجا مشکلی پیش آمد با یک تلفن همگانی بتوانند به صورت درون‌شهری و راه دور تماس بگیرند و کارشان را انجام دهند و البته هنوز همه مردم هم تلفن همراه ندارند. در شروع کار ما، مجموع تلفن همگانی شهری و راه دور به 188‌هزارتا می‌رسید و دیدیم هنوز خیلی کم است و دسترسی دشوار.

علی‌رغم این‌که تلفن همراه توسعه پیدا کرده و بسیاری از نیازها رفع شده، اما هنوز جمعیت قابل‌توجهی از مردم نیاز به تلفن همگانی شهری و راه دور دارند. سرمایه‌گذاری‌ها انجام شد و الان نزدیک به 380 هزار تلفن همگانی شهری راه دور وجود دارد و این هم یک کار بزرگی است که انجام شد؛ یعنی معادل هفتاد هشتاد سالی که تلفن همگانی وارد کشور شده، در این 3‌‌سال و نیم به همان میزان امکانات ایجاد شد.

نکته دیگر در واقع بحث تعداد کل تلفن‌هاست. تا پیش از شروع کار، حدود 25 میلیون تلفن همراه و ثابت در کشور وجود داشت و الان این عدد به 70 میلیون افزایش یافته و راحت قابل محاسبه است که 45 میلیون خط ثابت و همراه واگذار کرده‌ایم.

یعنی می‌توانیم بگوییم این دولت در هر ماه به طور متوسط بیش از یک میلیون تلفن ثابت و همراه به مردم واگذار کرده است. آیا ما 10 سال پیش نمی‌توانستیم به این عدد برسیم؟ می‌توانستیم. آیا این کاری که در این 40 ماه کردیم کاری بود که 10 سال پیش نمی‌توانستیم انجام بدهیم؟ به نظر من می‌توانستیم انجام بدهیم و کشور این قابلیت را داشت.

دلایل انجام نشدنش چه بود؟

بالاخره بحث‌های مدیریتی هست، انگیزه‌هاست، مدیریت فضای کارهست. به هر حال شرایطی که در دولت نهم ایجاد شده بحث توسعه همه‌جانبه است. کار و تلاش بیشتر برای بسترسازی فعالیت است. اصلی‌ترین هم این است که مناقشات سیاسی و درگیری‌های حیدری و نعمتی در این دولت وجود ندارد و همه سرشان را پایین انداخته‌اند و کار می‌کنند. شما الان بار چندم‌تان است که با من مصاحبه می‌کنید. بار اول. درست است؟

بله.

همین که شما بار اول است می‌آیید اینجا، یعنی ما دنبال تبلیغ در کل ایران نبودیم.

عوامل دیگر موفقیت هم عبارت بودند از بستر انگیزه در مدیران ایجاد کردن، میدان دادن به پیمانکاران، آموزش دادن به پیمانکاران، روان کردن سیستم اداری، جلوگیری از برخی حیف و میل‌ها، جلوگیری از یک‌سری خریدهای بی‌مورد، مدیریت کردن و نظم دادن و برنامه‌ریزی.

وقتی من می‌گویم تلفن ثابت را به روز کردیم همین‌جوری نبوده. هر هفته تمام استان‌ها در دفتر من مونیتور شده است. گزارش آمده وضعیت هر استان و شهر به شهر چگونه است. اینجا کنترل شده و خود من هم در آن جلسه حضور داشته‌ام.

برای نظارت بر طرح‌‌ها هم کاری کردید؟

بله. شورای کنترل طرح‌‌ها را ایجاد کردیم و در خود وزارت که اینها را مو به مو نظارت کردند. باز وقتی می‌گویم مثلا این تعداد سیمکارت واگذار شده، نمی‌تواند راحت انجام شده باشد. خوب دیگران هم 10 سال پیش می‌توانستند این کار را انجام دهند. 5 سال پیش هم می‌توانستند انجام دهند. حالا چرا نشده نمی‌دانم.

سال 82 ثبت نامی که برای سیمکارت شد، 5 میلیون ثبت نام بود، اما واگذاری سیمکارت تا پایان 84 طول کشید که یک و نیم میلیون آن در دولت ما بود و در 6 ماه دوم 84 ثبت نام کردیم که 8 میلیون شد و طبق برنامه در اردیبهشت 85 قرعه‌کشی کردیم، چون 8 میلیون را همزمان نمی‌توانستیم واگذار کنیم.

آن موقع بنده یک مصاحبه کردم و گفتم این 8 میلیون را ان‌شاءالله در سال 85 به مردم واگذار می‌کنیم؛ چون بسترش را فراهم کرده بودیم، مصوبات را گرفته بودیم، اقدامات اجرایی مدیریتی و دفتری و تقسیم کار را انجام داده بودیم و قدرت داشتیم به حرفی که می‌زدیم عمل کنیم.

وزیر سابق همان موقع جواب ما را داده و گفته بود اینها نمی‌توانند این کار را انجام دهند. اگر من بودم نمی‌توانستم.ایشان گفته بود توان کشور برای دادن سیمکارت بیشتر از 2 تا 3 میلیون در سال نیست اما طبق مدارک ثبت و ضبط شده در سال 85 تا بهمن 85 به همه کسانی که ثبت نام کردند، سیمکارت واگذار شده است. این نشان می‌دهد که کشور قابلیتش خیلی بیشتر از آن چیزهایی است که ما در صحنه داریم و عمل می‌کنیم. اگر فضا را درست و خوب مدیریت و کنترل کنیم، دانش را افزایش بدهیم چرا نتوانیم؟

درباره قیمت و وضعیت موبایل چطور؟

در آغاز کار ما تلفن همراه دولتی 440 هزار تومان بود و در بازار آزاد یک میلیون تا یک میلیون و 200 هزار تومان خرید و فروش می‌شد سرمایه‌گذاری در موبایل بود مردم را تحریک می‌کرد که پول بگذارند اما بخش خدمات برای سرمایه‌ گذاری نیست.

ما می‌دانستیم اگر زودتر سرمایه‌گذاری کنیم این پول با هزینه‌ای که مردم ماهانه می‌پردازند، باز خواهد گشت و اگر مثل قبل پول را نگه داریم، از نظر اقتصادی به صرفه نیست و هر چه زودتر سیمکارت به دست مردم برسد، ارزش اقتصادی‌اش قابل توجه است، هم برای دولت هم برای مردم و همه راضی‌اند.

الان هر کس سیمکارت بخواهد با چند هزار تومان می‌تواند ظرف چند روز سیمکارت را بدست بیاورد، حالا از هر اپراتوری. دانشجوها و جوان‌ها و روستایی‌ که شاید انتظار نداشتیم سواد خواندن و نوشتن داشته باشد، امروز موبایل در دست دارند و از این فناوری استفاده می‌کنند.

قیمت دولتی سیمکارت الان چقدر است؟

سیمکارت اعتباری 22 هزار تومان. پس پرداختی‌ها 2 سیستم دارد، یکی 123 هزارتومانی و یکی هم 288 هزار تومانی، برای کسی که می‌خواهد به خارج برود و تا 200 هزار تومان هم صحبت کند. کسی که داخل کشور است، 123 هزار تومانی می‌خرد و نیازی به 288 هزار تومانی ندارد.

اختلاف هم بین اعتباری و پس پرداختی نیست. پیش‌‌پرداخت از نظر سرویس‌ها فرقی ندارد، به همین دلیل خرید اعتباری‌ها خیلی بالاتر است و این اپراتورها فروش پس‌‌پرداختشان بسیار کم است.

در حرم حضرت امام رضا‌(ع) بودم، چند نفر آمدند و گفتند ما تاجریم و با ترکیه کار می‌کنیم. همیشه در موبایل و بحث‌های این‌طوری سرمان را پایین می‌انداختیم. ما شرمنده بودیم که نمی‌توانیم وقتی به ایران می‌آیند، یک سیمکارت و موبایل دستشان بدهیم. الان می‌توانیم سیمکارت بخریم و دراختیارشان بگذاریم.

در شروع دولت نهم ضریب نفوذ بسیار پایین بود. ما 7 میلیون تلفن همراه در کشور داشتیم و 10 درصد ضریب نفوذ؛ اما الان ضریب نفوذ 63 درصد است. در 11 سالی که ضریب نفوذ به 10 درصد می‌رسد، آیا فناوری عوض شده ؟ نه. آیا اتفاق خاصی افتاده؟ نه. نسل دوم بوده و الان هم هست ولی در این 40 ماه 53 درصد ضریب نفوذ افزایش پیدا کرده است.

همان سالی که ما شروع کردیم، ترکیه 46 - 45 میلیون موبایل داشت و ما 7 میلیون، معلوم است که می‌شد این کار را انجام داد. اگر حرف ما را کسی قبول ندارد، می‌تواند آن کشورها را نگاه کند. پس اگر مدیریت خوب بود، مطمئنا می‌شد.

مثل زمان تحویل سیمکارت که از 2‌‌سال در 82 به چند روز رساندیم یا در ارسال پیامک که بسیار تاثیرگذار است و آنهم مانند شما به نوعی یک رسانه است در عید نوروز سال 85 توان ارسال پیامک در شبکه موبایل حدود 3‌‌میلیون در روز بود و الان بالای 120 میلیون در روز را مردم ما همین امسال در عید تجربه کردند. آن هم با توانایی بومی‌سازی شده از سوی متخصصان داخلی.

آیا ما در اینترنت از نظر زیرساخت و کارکرد توفیقی داشتیم؟

اینترنت سال 71 وارد کشور شد، سال 84 به ضریب نفوذ 10 درصد رسید با حدود 7 میلیون کاربر و الان حدود 23 میلیون نفر استفاده می‌کنند. چون دانشگاه‌ها، مدارس و بانک‌ها وصل شدند. در نتیجه الان ضریب نفوذ بالای 30 درصد داریم. هر چه 13 سال اتفاق افتاده بود تو این 3 سال و 8 ماه بیش از 2 برابر آن اتفاق افتاد.

دفاتر خدمات روستایی را هم در این حوزه داشتید؟ وضع ارتباطات روستایی چطور هست؟

در روستاها کار قشنگی شد که آن احداث دفاتر آی‌سی‌تی روستایی بود. الان در بیش از 1800 روستای کشور این دفاتر ایجاد شده‌اند. پست و پست بانک آنجاست.

روستایی برای پرداخت 1500 تومان پول آب و برق باید 5000 تومان خرج می‌کرد و به شهر می‌آمد. حالا در روستای خودش راحت پرداخت می‌کند، تسهیلات برایش فراهم شده است. در استان اصفهان در 6 ماه اول سال 86 ، یک میلیون و 200 هزار سفر بین روستا و شهر به خاطر توسعه آی‌سی‌تی روستایی در آن زمان کاهش یافت. تقریبا تمام روستاهای بالای 50 خانوار دارای تلفن خانگی‌اند.

حدود 200 روستا مانده که شرایط خیلی خاصی دارند. روستای بالای 20 خانوار هم در بیش از 12 استان کشور تلفن خانگی به روز دارد. چند تا استان هم داریم که تمام روستاهایش حتی روستاهای دوخانواری هم دارای تلفن خانگی هستند. ما برنامه گذاشتیم استان به استان جشن می‌گیریم. پیش از عید رفتیم مازندران. تمام روستاهای استان مازندران تلفن خانگی دارند، حتی اگر یک خانوار باشند.

برای تولید تجهیزات در داخل و رشد فناوری چه فکری کردید؟

بزرگترین قرارداد در این زمینه به نظرم در طول تاریخ برای تولید تجهیزات در داخل کشور بسته شده است. کنسرسیومی از همه تولیدکنندگان داخلی تشکیل شد و یک قرارداد 168 میلیارد تومانی با آنها برای تولید بی‌تی‌اس و تجهیزات تلفن همراه بستیم که این فناوری در کشور رشد کند.

بحث بعدی نسل شبکه بود. شبکه تلفن همراه ما سال 73 که وارد کشور شد تا سال 84 نسل دوم بود. بعد ما دیدیم خیلی عقب هستیم و نسل 2.5 و 2.75 چند سال قبل تجاری و وارد بازار شده بود که ما به آن نپرداخته بودیم.

برنامه‌ریزی کردیم، شبکه گسترده شد و فکر کردیم یک‌ساله می‌توانیم انجام دهیم اما دیدیم کار خیلی پیچیده‌تر از آن است و 2 سال طول کشید. تا در شهریور 86 این ارتقا از نسل 2 به 2.5 انجام گرفت. الان برنامه‌ریزی برای 2.75 هم شده و امیدوارم تا تابستان بتوانیم نسل 2.75 در همراه اول را هم در بسیاری از استان‌های کشور فراهم کنیم.

خصوصی‌سازی مخابرات ایران چه تاثیری بر کار شما داشت؟

شما تاریخش را ببینید. از سال 85 بعد از ابلاغ سیاست‌های کلی بند «ج» توسط رهبر معظم انقلاب تقریبا ما دیگر از شهریور 85 کارمان را شروع کردیم و موفق شدیم در تیرماه 87 مخابرات را وارد بورس کنیم. کار بسیار بزرگی بود. بدون حاشیه و مساله 30 درصد واگذار شده است. اگر بخواهم خصوصی‌سازی مخابرات را توضیح بدهم خودش یک مصاحبه جداگانه می‌طلبد.

چقدر کمیته‌های تخصصی برایش ایجاد شد، چقدر شورای سیاستگذاری درست شد، چند ساعت کار کارشناسی برایش انجام شد، چقدر تفکیک املاک وقت گرفت. تمام اساسنامه‌ها بازنگری شد و دولت تصویب کرد.

تمام اساسنامه‌های سازمان فضایی، سازمان تنظیم مقررات، شرکت زیرساخت، شرکت مخابرات و شرکت فناوری اطلاعات، چون تحت تاثیر خصوصی‌سازی قرار می‌گیرد عوض شد، دوباره تهیه شد و رفت مصوب شد.

برنامه شما برای خصوصی‌سازی چیست؟

مخابرات کارش انجام شد، پست‌بانک تمام کارهایش انجام شده است، اساسنامه‌اش اصلاح شده، مصوباتش از دولت گرفته شده، مجوزهایش اخذ شده، مجوزهای بانک مرکزی گرفته شده و موانعی که داشت همه برطرف شده و آماده ورود به بورس است.همچنین اپراتور دوم برای پست تعریف و پروانه اپراتور دوم برای پست تهیه شده و در سازمان تنظیم مقررات در حال بررسی است که اگر این پروانه تصویب شود به شرکت خصوصی پروانه خواهیم داد تا خودش بیاید در حوزه پست سرمایه‌گذاری کند.

انتخاب این شرکت به صورت مزایده خواهد بود؟

بله مزایده است.

حدودا چه زمانی؟

تلاش می‌کنیم در چند ماه آینده مثلا شاید دو سه ماه آینده اتفاق بیفتد.

در همین دولت این اتفاق خواهد افتاد؟

اگر تا شهریور 88 بگیریم، بله.

شنیدیم که وزارت ارتباطات با شرکت‌های انتقال داده (PAP) مذاکراتی داشته که یک نقشه راهبردی برای ارائه چند میلیون پورت به کل کشور ارائه دهند. از طرفی هم مخابرات یک مصوبه درباره ارائه 3 میلیون پورت داشت. حالا این 2 تا چطور با هم قابل جمع است؟

اینها متناقض نیست. پورت (اینترنت) پرسرعت در کشور ما نقطه‌ضعفی هست که ما داریم. برای این که به دلایل مختلف توسعه پیدا نکرده است. سال‌های 84، 85 و 86 شرکت مخابرات را از دادن پورت پرسرعت که به نظرم این یک اشتباه تاریخی بود، محروم کردند. نباید محروم کنیم.

تقاضا در بازار وجود دارد. ترکیه بیش از 6 میلیون پورت پرسرعت دارد، اما کشور ما 200‌‌هزار تا دارد که عددی نیست. 24 میلیون و 700 هزار تلفن خانگی داریم. تمام اینها هم قابلیتADSL دارند. نمی‌گویم همه اینهاADSL می‌خواهند، اما 50 درصدشان که بخواهند می‌شود 12‌‌میلیون.

کشور فرانسه هم جمعیتی اندازه ما و بیش از 15‌میلیون خط ADSL دارد. الان من هر جا می‌روم جوان‌ها از من ADSL می‌خواهند. یعنی می‌خواهند من واسطه شوم، یکی به اینها خط ADSL بدهد. باز به قیمت نگاه کنیم، قیمتی که داده می‌شود در بازار خیلی بالاست.

در سبد خانواده نمی‌گنجد. به نظر ماADSL باید با قیمت زیر 10 هزار تومان به خانواده‌ها داده شود، اما راهکارش چیست؟ راهکار این است که عرضه انبوه داشته باشیم. اگر 100 هزار تا، 4 میلیون شود، قضیه فرق می‌کند.

بنده هم که استاد دانشگاهم و نیاز دارم، نمی‌توانم ماهی 70‌‌هزار تومان پرداخت کنم چه برسد به جوانی که تازه ازدواج کرده، تازه شغل پیدا کرده، ابزار کارش هم است و واقعا نیاز دارد، اما از کجا می‌تواند بدهد. امکان ندارد. پس ما باید این کار را انجام بدهیم. آقایان با شرکت مخابرات همکاری کنند.

برنامه وزارت برای اصلاح الگوی مصرف چیست؟

اگر منظور در ساختمان‌هاست که باید مصرف انرژی ازجمله آب و برق را اصلاح کنیم.

خیر. به عنوان کار فرهنگی؟

اصلاح الگوی مصرف این است که مردم را تشویق کنیم از فناوری اطلاعات بیشتر استفاده کنند. با یک تلفن و پیامک خیلی کارها انجام می‌شود و نیازی به ماشین سوار شدن نیست. باید خدمات ارزش افزوده را در شبکه‌ها گسترش دهیم و بتوانیم از جابه‌جایی مردم جلوگیری کنیم.

اگر این کار را انجام دهیم، الگوی مصرف اصلاح خواهد شد. باید اینجا همین طور سرمایه‌گذاری کنیم که این خدمات ارزش افزوده زیاد شود که آن طرف روی الگوی مصرف بخصوص در بحث حمل و نقل اثر بگذارد.

درباره تعرفه‌های مخابراتی چه برنامه‌ای دارید؟

ما برنامه‌ای برای افزایش نداریم، ولی در تلفن ثابت واقعا داریم به بن‌بست می‌رسیم. هزینه مکالمه تلفن ثابت خیلی ارزان است؛ دقیقه‌ای 16 ریال در حالی که در همراه دقیقه‌ای بیش از 44‌‌تومان است.

یعنی قیمت مکالمه ثابت افزایش پیدا می‌کند؟

به نظر من الان فصلش است که نرخ تعرفه تلفن ثابت افزایش پیدا کند.

در این دولت افزایش نخواهیم داشت؟

پیشنهادش داده شده و منتظریم.

برای پیامک چطور؟

پیامک کاهش پیدا کرد.

البته فقط در فارسی کاهش پیدا کرد که آن هم محدودیت کاراکتر دارد و در واقع نصف یک پیام استاندارد است.

اینها مهم نیست ببینید در واقعیت چه اتفاقی می‌افتد. حفظ زبان فارسی یک تکلیف است نه‌تنها بر عهده دولت، بر عهده تک‌تک فارسی‌زبانان است. نه حتی ایرانی‌ها، هر فارسی‌زبانی، حتی در هند شما می‌بینید علاقه‌مند هستند خط و زبان فارسی را حفظ کنند.

در مکه همه فارسی حرف می‌زنند. مدینه، سوریه و عراق که بروید مشکل ندارید و همه می‌فهمند و این یک ارزش است که ما باید حفظش کنیم. حالا شما نباید وارد بحث فنی شوید، چراکه با همین وضع موجود قیمت پیامک فارسی از 14 تومان به 8 تومان کاهش پیدا کرد.

با تدبیری که دولت به خرج داد، میزان پیام‌های فارسی بشدت افزایش پیدا کرد. همین نوروز امسال بیش از 500 میلیون پیامک ارسال شد که بیش از 80 درصد آن فارسی بود. کاملا تراز برعکس شد.

این نشان می‌دهد مردم ما فهمیده، باشعور و حساس به زبان و ادبیات فارسی هستند و ما نمی‌خواهیم حروف لاتین را در کشور توسعه بدهیم. باید محدودیت‌هایی برای آن ایجاد کنیم. البته تعرفه کافی نیست، باید فرهنگ‌سازی کرد ؛ مسائلی هست که تا حدودی به عهده خود شما رسانه‌هاست. روی آنها کار کنید.

سعید نوری‌آزاد