استیو بوسمی

 از آن زمان تاکنون بوسمی با گروهی از بهترین فیلمسازان دنیای سینما و ازجمله کوئنتین تارانتینو، جری بروکهایمر و برادران کوئن کار کرده است. ازجمله بازیگران غیرمتعارف و مورد احترام سینماست. در زندگی طبیعی هم خیلی تند صحبت می‌کند و برای همین در بسیاری از نقش‌هایش از این نکته استفاده کرده است. این مساله به صورت وجه مشخصه کار سینمایی او درآمده است. نیمه ایتالیایی است و نام او منعکس‌کننده همین مساله است. ازجمله بازیگرانی است که از مدرسه بازیگری معتبر لی استراسبرگ فارغ‌التحصیل شده است. در اوایل دهه 80 به شغل آتش‌نشانی اشتغال داشت ولی تمام فکرش این بود که بازیگر شود. به زندگی خانوادگی اهمیت زیادی می‌دهد و یک پسر دارد که سال 1990 به دنیا آمده است. با حضور در 6 فیلم از برادران کوئن، تنها بازیگری است که توانسته در این تعداد زیاد از فیلم‌های یکی از بهترین فیلمسازان معاصر و مستقل آمریکا بازی داشته باشد.

در 3 فیلم از این 6 فیلم، کاراکتر او در پایان قصه می‌میرد. معروف‌ترین همکاری او با کوئن‌ها کمدی درام سیاه «فارگو»(1996) است. او که یک کارگر ساده بود و قبل از بازیگر شدن شغل‌های زیادی را تجربه کرد، از سوی منتقدان سینما لقب «بازیگر کاراکتر» را گرفته است. بوسمی توانایی ظاهر شدن در نقش‌های مختلف و متفاوت را دارد و خودش بیشتر از هر ژانری طرفدار کمدی‌های سیاه است. فیلمسازان معمولا دوست دارند به وی نقش آدم‌های تنبل و تن‌پرور را بدهند. از فیلم‌های مطرح او می‌توان این کارها را اسم برد: «جزیره»، «مجموعه فیلم نوجوانانه»، «بچه‌ جاسوس‌ها»، «آقای ویدز»، «ماهی بزرگ»، «بابای گنده»، «آرماگدن»، «لیبوسکی بزرگ» و «خواننده عروسی.»