رادیو پیام

این انتظار طبعاً با برنامه‌های تبلیغاتی سیاستگذاران بهره‌بردار دولتی از رادیو نیز انطباق داشته و به آنها مجال می‌داد که دیدگاه‌های حکومت را با دیده‌های اجتماعی غالباً سنتی و گریزان از تحول و روشنفکری درآمیزند و به مخاطبان القا کنند.

در چنان دایره‌ای، طبعاً تحول نیز تعریفی جز رفرم‌های ساده و نمایشی نداشت و توجه یافتن تدریجی جامعه به اغراض سیاسی، باعث می‌شد که تحولاتی از نوع راه‌اندازی رادیو 100 نیز بازتاب‌هایی بسیار محدود و گذرا داشته باشند و نوآوری‌ها به سرعت رنگ کهنگی و تکرار پیدا کنند.

با وقوع و پیروزی انقلاب اسلامی که در تاریخ رسانه در ایران و سایر عصرها یک تحول تلقی می‌شد زمینه‌های موج آفرینی ملی رادیو فراهم شد و هماهنگی با تحولات جامعه در سایه توجه به تحولات دنیای رسانه و تغییر تعریف رسانه در جهان نیز به این مسیر و این گرایش بال و پر و عمق و اعتلا بخشید.

نخستین تجربه‌ها در همان ماه‌های نیمه دوم 57 با تلاش خاموش از عده‌ای از اصحاب رادیو برای همراه شدن با مردم شکل گرفت و سپس در حالی که رادیو تازه داشت سروسامانی تازه برای تبدیل‌شدن آوایی به تحول‌خواهی عظیم ایرانیان پیدا می‌کرد، آغاز جنگ 3 منشأ تجارت تازه و مفیدی از قبیل رادیوهای محلی کاملاً در اختیار اهداف جنگی (رادیو قصر شیرین) و تاسیس شبکه سراسری دفاع مقدس (رادیو جبهه) شد.

اما پاسخ اصلی به تحول دیدگاه‌ها و انتظارات مخاطبان از رادیو همچنان در راه بود و برای شنیده‌شدن این پاسخ باید تجارت قبلی به جمع‌بندی می‌رسیدند و نسل جدید گردانندگان رادیو در ایران به بلوغ کامل‌تری دست می‌یافتند.

چنین بود که سرانجام در سال 73، پس از تمرین‌هایی محدود، طرح تاسیس رادیو پیام کلید خورد و مسیر تازه حرکت به سمت تنوع شبکه‌ها برای پاسخگویی به تنوع روز افزون طیف‌‌های مخاطبان آغاز شد.

ارتباط لحظه به لحظه با مخاطبان و دستیابی به شیوه‌های برتر اطلاع‌رسانی روزآمد از جمله اهداف بنیانی شبکه پیام بود که در آغاز راه تعریف شد.

اما این همه ماجرا نبود. تاکید بر ارائه ترکیبی سنجیده از موسیقی، خبر، نکات ترافیکی و مطالب کوتاه مفید و مفرح، انتخابی بود که بزودی مخاطبان را متوجه قصد و برنامه‌ای درازمدت برای ایجاد و فقط همسویی و همگانی مستمر با جامعه و تحولات توقف‌ناپذیر آن کرد و این خود پشتوانه اصلی ادامه راه شبکه پیام بود و هست و خواهد بود.

شبکه پیام را باید مولود توجه گریزناپذیر به تغییر زمانه، تغییر شیوه‌های تعامل کلامی و فکری مردمان، تحول طیف‌بندی‌های سنی، اجتماعی و سیاسی جامعه، تغییر تعریف‌های رسانه، تولد رسانه‌های جدید و تغییر صحنه رقابت‌های رسانه‌ای دانست.

چنین مولودی طبعاً برای ادامه حیات خود محتاج ابزار کامل روزآمد و تامین‌کننده روزآمدی مستمر است که بعضاً عبارتند از:

‌ ارتباط فعال و پویای دوسویه با مخاطب.

تمکین به نظر و سلیقه مخاطب در عین توجه به ضرورت‌ها و شگردهای سلیقه‌سازی و مدیریت سلایق.

مطالعه و شناخت مستمر تحولات درون پیرامون جامعه مخاطب و ریشه‌ها و چگونگی شکل‌گیری این تحولات.

‌ شناخت و همگامی با تحولات ناشی از تولد رسانه‌های جدید و دیگر عوامل در نوع و نحوه تعامل فکری و گفتاری رایج در جامعه.

‌ تحول‌پذیری مستمر و غیرانفعالی.

به‌کارگیری هوشمندترین برنامه‌سازان مولف و نویسندگان نواندیش.

توجه به ضرورت‌های تعامل بین شبکه‌ای و تغییر مداوم چنین نیروها به منظور جلوگیری از بروز زمینه‌های تکراری شدن.

‌ تقسیم مناسب مطالب براساس شناخت از ویژگی‌های اوقات روز و هفته و شرایط و حالات متفاوت مخاطبان در هر مقطع از سال و ماه و هفته.

اکنون رادیو پیام، در حالی وارد هفتادمین سال تولد رادیو در ایران و نیمه دوم شانزدهمین سال حیات خود میشود که علی‌رغم همه چالش‌ها، افت و خیز، کم و کاست‌ها، تندروی‌ها و کندروی‌ها، توفیق و بی‌توفیقی‌ها کماکان به اصل روزآمدی پایبند و به الزامات حفظ این عهد واقف است.

به این‌گونه، شبکه پیام آنچه دارد متعلق به همه مخاطبان رادیو و همه جامعه دست‌اندرکاران رادیو است و آنچه خواهد داشت از هم‌اکنون به آن می‌بالد حاصل ادامه تعامل پویا با همه مخاطبان و همه همکاران بالقوه و بالفعل است. همکاران که برخی هنوز هستند و سرمایه‌های ماندگار شبکه پیام‌اند، برخی تدارک پیوستند، برخی رفتند و بازخواهند آمد و برخی روی در نقاب خاک کشیدند، اما حضورشان را در استودیوهای پیام هر لحظه احساس می‌کنیم.

روابط عمومی رادیو پیام