کشف نقاشیهای 7 هزار ساله روی سفالهای حوزه سیمره
گروه شهرستانها: رئیس هیات باستانشناسی حوزه سد سیمره حد فاصل 2 شهرستان دره شهر و ایلام از کشف فراوان خرده سفالهای مزین به هنر نقاشی خبر داد.
دکتر عباس مقدم افزود: این خرده سفالها از نقطه نظر سبکشناسی و نقوش به دست آمده، هم با سفالهای معرفی شده از زاگرس مرکزی و خوزستان و هم (تا حد زیادی) به سفالهای بینالنهرین شباهت دارد.
وی بیان کرد: نمونه زیادی از سفالهایی که با استفاده از قیر در دوران پیش از تاریخ متصل شدهاند از بستر باستانشناختی ترانشه افقی محل <چم قیله> بهدست آمد.
وی وجود این مواد پرارزش را در بستر باستانشناختی چم قیله در ارتباط با چشمههای قیر منطقه که توسط وی و همکارانش به ثبت رسید، دانست و خاطرنشان کرد: مشکل اساسی در پژوهش حاضر، نبودن بودجه لازم برای ادامه کاوشهاست.
وی اظهار امیدواری کرد، فصل دوم کاوش در اواسط تابستان انجام شود تا اهداف اصلی هیات یعنی نمونهبرداری منسجم از بقایای گیاهی، جانوری، سنگی و قیری همراه با ساختارهای واضحتر معماری (در صورت داشتن بودجه) برآورده شود.
وی مساحت این محوطه را کمتر از یک هکتار و 660 متر بالاتر از آبهای آزاد اعلام کرد و گفت: براساس راهبرد کلی برنامه نجاتبخشی، تمرکز اولیه هیاتهای کاوش در حوزه سد سیمره بر نقاطی است که از نقطه نظر ارتفاعی، ارقامی برابر با 720 متر از سطح آبهای آزاد یا کمتر از آن دارند، بنابراین محوطه چم قیله یکی از چند گسترهای است که در فاصله اندکی از حوزه آبگیری سد سیمره زیر آب خواهد رفت.
به گفته این باستانشناس، کاوش محوطههای کوچکی نظیر چم قیله نه تنها در منطقه زاگرس مرکزی بلکه در دیگر مناطق فرهنگی ایران از ضروریات برنامههای باستانشناسی پرسش محور است.
گفتنی است که محوطه چم قیله، روستایی از هزاره پنجم پیش از میلاد است که به صورت منفرد در تراسی رودخانهای با مساحت 75 هکتار به ما رسیده و بررسیهای فشرده باستانشناسان مشخص کرد تا دوران معاصر هیچ استقراری در این تراس رودخانهای و پیرامون چم قیله شکل نگرفته است.
مقدم به میراث آریا گفت: ما در این راستا با یک نمونه کاملا ایدهآل مواجهایم و امیدواریم کاوشهای گسترده بتواند، هم از نقطهنظر گاهنگاری مطلق و هم از نقطهنظر ساختارهای معیشتی و اجتماعی به درک عمیقی از ماهیت این محوطه پیش از تاریخ منجر شود.
