مادر بمب اتم، لیز متنر

در سال 1945 میلادی، آکادمی سلطنتی علوم سوئد در حالی جایزه نوبل شیمی را به اوتو «هان» به‌خاطر کشف شکافت اتمی اعطا کرد که در کمال بی‌رحمی از لیز متنر، دانشمند جوان و همکار وی که نقش خیره‌کننده‌ای در این دستاورد تاریخی داشت، غفلت شده بود. نکته جالب این بود که لیز، نخستین تئوری توضیحی درباره فرآیند شکافت هسته‌ای را نیز ارائه کرده بود. از آن جالب‌تر این بود که این دو دانشمند به مدت 30 سال، تحقیقات مشترکی در زمینه شکافت اتمی داشتند و در این مدت رابطه دوستانه محکمی میان آنها رقم خورده بود؛ اما در نهایت این اوتو هان بود که با کسب جایزه نوبل شیمی در تاریخ ماندگار شد.
کد خبر: ۲۴۴۸۶۷

لیز در سال 1878 در اتریش چشم به جهان گشود و خیلی زود علاقه وافر خود را به فیزیک و ریاضیات بنیادین نشان داد. البته او پس از جنگ جهانی دوم به نوعی به حق خود رسید و به عنوان «مادر بمب اتمی» شناخته شد؛ هرچند بسیاری نیز بر این باور بودند که او هیچ نقش خاصی در این فرآیند نداشته است.

لیز در دانشگاه وین خوش درخشید و در نهایت در سال 1906 و در حالی که تنها 28 سال داشت، مدال تاریخی خود در زمینه فیزیک را دریافت کرد. گرچه هیچ‌کس هنوز اطلاع دقیقی درباره نقش وی در تولید بمب اتمی ندارد؛ اما حداقل او را می‌توان یکی از کاشفان قطعی عنصر پروتاکتینیم عنوان کرد. لیز در جریان جنگ جهانی دوم هچ تمایلی درخصوص کار روی بمب اتمی از خود نشان نداد و حتی مخالفت خود را نیز با توسعه این فناوری مخرب اعلام کرد. همین مساله موجب خبرساز شدن وی در صحنه علمی و سیاسی دنیا شد.

به عقیده بسیاری از کارشناسان، لیز متنر تقریبا در تاریخ شیمی و تحقیقات اتمی جهان گم شده و به نوعی نتوانست به حق اصلی خود برسد. در سال 1947 و در حالی که در سراسر اروپا به شهرت قابل توجهی رسیده بود، بشدت مورد توجه کمیسیون انرژی اتمی سوئد قرار گرفت و همین توجه موجب شد تا آزمایشگاه مجهزی برای لیز راه‌اندازی شود. این دانشمند در این آزمایشگاه، نمونه پیش‌ساخته و آزمایشی رآکتور هسته‌ای را مورد آزمایش قرار داد. این محقق برجسته در 27 اکتبر سال 1968 در کمبریج انگلیس چشم از جهان فروبست و این در حالی بود که تا پیش از مرگ در آزمایشگاه‌های مختلف تحقیقاتی به بررسی‌های علمی خود ادامه می‌داد.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها