در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
ریاکاری غرب
مصطفی برغوثی رهبر سیاسی حماس هفته گذشته وقتی به عنوان بخشی از هیاتی از اعضای پارلمان اروپا با او دیدار کردم، به طعنه از من پرسید: «آیا مالیاتدهندگان اروپایی واقعا خوشحال هستند برای بازسازی آنچه که مالیاتدهندگان آمریکایی هزینه ویران کردن آن را دادهاند، پول بدهند؟»
در شرایطی که رهبران سیاسی برای شرکت در کنفرانس بازسازی غزه در شرمالشیخ گرد آمدهاند، دستور کار آنان باید فراتر از تامین کمک بیشتر باشد اگرچه کمک موضوع مهمی است. اما درخواست غرامت از اسرائیل باید در راس فهرست اولویتهای آنان باشد. اتحادیه اروپا، در محافظهکارانهترین برآورد، به تنهایی در طول 10 سال گذشته بیش از 50 میلیون یورو در غزه خرج کرد که اسرائیل طی چند روز با حمایت آمریکا بیشتر آنها را ویران ساخت.
اولویتهای دیگری هم وجود دارد که از مهمترین آنها لغو محاصره غزه است. چه فایدهای دارد اگر کمکدهندگان هزاران تن دیگر کمک بفرستند که پشت انبوه کمکهای ارسالی دیگر پشت مرز انبار شود؟ مقامات سازمان ملل در غزه در دیدار با همراهان ما گفتند برای این که مایحتاج ضروری مردم تامین شود لازم است هر روز بار حدود 750 کامیون تخلیه شود اما در حال حاضر اسرائیل به بیش از 30 کامیون اجازه خروج از مرز نمیدهد. همچنان که «جان گینگ» مدیر عملیات در کارگزاری امدادرسانی سازمان ملل با صراحت به ما گفت: «در غیرانسانی و غیرقانونی بودن اوضاع همین بس که کالاها اینجا هست اما گذرگاهها را باز نمیکنند تا آنها را بین مردم توزیع کنیم.»
لغو محاصره فقط شروع کار است. رفتوآمد آزادانه مردم، و همچنین کالاها در تمام کرانه غربی و غزه لازم است تا مردم بتوانند بازسازی جوامع و اقتصادشان را شروع کنند. این یعنی خاتمه دادن به اصل اشغالگری. با هر تعداد فلسطینی که هفته گذشته صحبت کردم همه گفتند به آنچه که حتی بیش از کمک نیاز دارند، عدالت است.
مسوولان اسرائیلی، برخلاف تعهدات خود براساس توافقهای صلح اخیر، به گسترش شهرکسازی در کرانه غربی و شرق بیتالمقدس و ساخت دیوار حائل ادامه میدهند. فلسطینیان شنبه گذشته به عنوان بخشی از مقاومت خود در برابر ویرانسازی برنامهریزی شده 88 خانه در محله به شدت حساس سیلوان فلسطین در شرق بیتالمقدس، اعتصاب عمومی برپا کردند. ویران کردن این خانهها اقدامی استراتژیک در تلاش اسرائیل برای تحکیم کنترل بر نواحی اشغال شده این شهر و از بین بردن یکپارچگی ارضی خود کرانه غربی است. با ایجاد چنین «واقعیات ملموسی در منطقه»، دورنمای رسیدن به راهحلی بر مبنای دو کشور، به سرعت از نظر جغرافیایی غیرممکن میشود. با این حال جامعه بینالمللی در مقابل نقض مکرر هر دو قرارداد اسلو به وسیله اسرائیل هیچ واکنشی نشان نمیدهد.
اتحادیه اروپا، بهویژه، برای غیرعادیترین تبانی با اسرائیل مقصر است. اگرچه ارتقای برنامهریزی شده روابط اتحادیه اروپا با اسرائیل در حال حاضر، حداقل به صورت غیررسمی، در حال اجراست، باور نکردنی است که بسیاری از اعضای شورا و کمیسیون اروپا تا همین اواخر، حتی پایان دسامبر، توانسته باشند به خود بقبولانند که این کاری مناسب است. در مورد قرارداد همکاری اسرائیل با اتحادیه اروپا چه جوابی دارند که همچنان به اسرائیل امکان دسترسی ترجیحی و بیشتر به بازارهای اروپا را میدهد؟ علی رغم این واقعیت که این قرارداد مادهای دارد که در آن به صراحت گفته شده در صورت نقض حقوق بشر قرار داد به حال تعلیق درخواهد آمد، اعضای شورای اروپا حتی حاضر نیستند چنین اقدامی را بررسی کنند. در این حال اروپا همچنان به وارد کردن تجهیزات نظامی از اسرائیل ادامه می دهد به صورتی که اسرائیل در حال حاضر چهارمین صادرکننده بزرگ مرگافزار در جهان است و حتی انگلیس را پشت سر گذاشته است.
پس از سالها دو دوزهبازی و ریاکاری، شگفتآور نیست که بسیاری از مردم فلسطین اعتماد خود را به استفاده از حکومت قانون برای پس گرفتن حقوق قانونی خود از دست داده باشند. با این حال، پس از حمله اسرائیل به غزه، ضروریتر از هر زمان دیگر لازم است که جامعه بینالمللی تعهد خود را به سازوکار موثر و معتبر پاسخگویی و مسوولیتپذیری نشان دهد. تشکیل یک نهاد مستقل و فراگیر بینالمللی برای تحقیق درباره نقض حقوق بینالملل در جریان حملات سه هفتهای به غزه یک گام نخست ضروری است.
از جمله وظایف این نهاد باید رسیدگی به مسائل زیر باشد: آیا دو طرف به عمد به غیرنظامیان حمله کردند، براساس رعایت اصول تناسب عمل کردند، آیا از سلاحهای ممنوعه استفاده شد، آیا به آمبولانسها حمله کردند، رفتار آنها با مجروحان چگونه بود، آیا تخلیه آنان را به تاخیر انداختند؟
طی چند هفته آینده، رهبران سراسر جهان فرصتی بیسابقه برای برقراری صلح در منطقه از طریق حمایت از فرآیند در حال ظهور گفتگو و آشتی بین جناحهای مختلف فلسطینی خواهند داشت.
14 حزب سیاسی فلسطینی از جمله حماس و فتح هفته گذشته در دیداری حیاتی در قاهره توافق کردند اختلافات داخلی خود را کنار بگذارند و برای تشکیل دولت وحدت ملی همکاری کنند. این فرآیندی بلندپروازانه است. پنج کمیته تازه تاسیس قرار است بین 10 تا 13 مارس درباره شکل دولت جدید تصمیم بگیرند و درباره اصلاح نیروهای امنیتی فلسطین، بازسازی سازمان آزادیبخش فلسطین (ساف)، برقراری انتخابات آزاد و دموکراتیک تا 25 ژانویه 2010، و شروع برنامه آشتی و مبادله زندانیان به توافق برسند.
این لحظهای تاریخی است. در حالی که اسرائیل در آستانه تشکیل یکی از دست راستیترین دولتها در سالهای اخیر است، و در شرایطی که رشد شهرکسازی و دیوار جداسازی ادامه دارد، دورنمای راهحل دو کشوری به سرعت در حال نابودی است. برنامه و اصول سیاسی یک دولت وحدت جدید بسیار مهمتر از حضور یا عدم حضور حماس در آن است. به عبارت دیگر، اگر فلسطینیان بتوانند یک دولت واقعا متحد براساس مسامحه و کثرتگرایی و همچنین متعهد به توافقهای قبلی تشکیل دهند، وظیفه جامعه بینالمللی است که آن را به رسمیت بشناسد.
دقیقا ناکامی اتحادیه اروپا و آمریکا در شناسایی دولت وحدت ملی قبلی بود که باعث جنجال و درگیری در کرانه غربی و غزه شد. ما نمیتوانیم همان اشتباهات را تکرار کنیم.
کارولین لوکاس
مترجم: علی کسمایی
گاردین
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
