داستان پیکان ، داستان مردان شجاعی است که بیش از 4دهه بر صندلی های لوکس و گران قیمت بزرگترین واحد تولید خودروی ایران تکیه زده اند تا خودرویی مطابق استانداردهای روز بسازند ؛ اما این آرزو
کد خبر: ۲۳۸۷۰
همچنان افسانه ای دست نیافتنی باقی مانده است . مردان شجاع داستان ما ، هنوز هم اصرار دارند تا این موجود پا به سن گذاشته را جوانی به روز معرفی کنند و همچنان بر تولید و احیای آن اصرار دارند. عمر پیکان ، این خودروی عجین شده با خیابان های شهر و رگ و پی صنعتمان ، دیگر به آخر رسیده است و طبق گفته مسوولان ، خط تولید پیکان تا سال 83 متوقف خواهد شد و خودرویی با سوخت مناسب جایگزین این پیر افسانه ای می شود. اما به نظر می رسد مردان شجاع داستان ما، همچنان بر تولید پیکان اصرار دارند. پیکان 90برابر استانداردهای بین المللی آلودگی تولید می کند و بنا به گفته کارشناسان اگر پیکان با این شرایط در امریکا تولید می شد، حدود 28هزار دلار مالیات محیط زیست به هر دستگاه آن تعلق می گرفت . مصرف پیکان در هر 100کیلومتر ، 15لیتر است در حالی که خودروهای جدید در هر 150کیلومتر چنین مصرفی دارند. خودروی خارق العاده ساخت مردان شجاع داستان ما در سال ، 2هزار و 849لیتر بنزین مصرف می کند. یعنی هزار لیتر بیشتر از رقیب خارجی اش ،در حالی که یک خودروی خارجی در کلاس مشابه تنها یک هزار و 839لیتر مصرف می کند. مصرف بالا، آلودگی بالا در قبال کیفیت پایین ، ایمنی پایین ، زیبایی و تنوع پایین دستاورد مردان شجاع است . پیکان ، پرمصرف ترین خودروی بنزین سوز کشور است ، سال گذشته از 400هزار دستگاه تولیدشده 200هزار دستگاه پیکان یا دارای موتور پیکان بود و این یعنی سرآغاز بحران انرژی و سوخت که قطعا در انتظارمان است . در سال 76روزانه 35میلیون لیتر بنزین در کشور مصرف می شد این رقم در سال 81
به 50میلیون لیتر رسید و پیش بینی می شود در سال 84 به 80میلیون لیتر برسد. ارزش بنزین مصرفی در سال 81 حدود
5/3 میلیارد دلار بود و با این روند در سال 84 به 7میلیارد دلار بالغ می شود. تهران به تنهایی در سال گذشته 12میلیون لیتر بنزین مصرف کرد که بخش عمده ای از آن را مدیون تردد 600هزار دستگاهی می داند که عمدتا خودروهای فرسوده اند. تردد همین میزان خودرو تهران را در صدر شهرهای آلوده دنیا قرار داد. تردد حدود 15میلیون خودروی فرسوده با فناوری 40سال قبل همچنان بر طبل فاجعه مصرف انرژی در ایران می کوبد. بنابر گفته مدیرعامل سازمان بهینه سازی مصرف سوخت کشور 300میلیارد دلار انرژی در ایران در 20سال گذشته مصرف شد و در 20سال آینده 680میلیارد دلار انرژی در کشور مصرف خواهد شد. با وجود تمام این مسائل ، پیکان تقریبا هر روز بدتر از دیروز وارد خیابان ها می شود؛ اما بنابر گفته رئیس هیات عامل سازمان گسترش و نوسازی صنایع قرار است خودروی دیگری جایگزین پیکان شود. مهندس ویسه فروردین ماه امسال خبر از تفاهم نامه ای بین سازمان گسترش و نوسازی و شرکت رنو - نیسان داد که قرار است تیرماه به مرحله قرارداد برسد. وی گفت : این تفاهم نامه برای جایگزینی تولید خودروهای کنونی کشور است و زمان شروع آن از سال 84 خواهد بود. با تولید خودروی مذکور، تولید خودروهایی مانند پیکان ، سپند پی کی ، آر.دی و پژو 405 با مدل فعلی متوقف می شوند.
تعطیل و از سر گیری تولید
اما داستان مردان قدرتمند همچنان ادامه دارد. پیکان به هر دلیلی همچنان در خط تولید است ، آن هم با کیفیتی بسیار پایین تر از هر چیزی که می توان تصور کرد و سالانه میلیون ها تومان به جیب کسانی سرازیر می شود که پشت پرده های پنهان افسانه شجاعان نمایش گردان صنعت سردرگم خودروسازی کشورند. دکتر میرخانی ، رئیس انجمن قطعه سازان در تحلیل وضعیت تولید پیکان و سرانجام بی سرانجام خودروی ملی می گوید: بعد از بحران و محاصره اقتصادی سالهای 67 و 68ب ود که به دلیل فقدان ارز و مشکلات دیگری که پیش آمد ، تداوم تولید پیکان امکانپذیر نبود و وزارت صنایع سنگین تولید آن را متوقف کرد و در سال 68 قرارداد ساخت پژو 405بسته شد که بهترین ماشین روز اروپا بود و فقط یکسال از عرضه آن به بازار می گذشت ، اما متاسفانه وزارت صنایع سنگین بعد از دولت آقای هاشمی تولید پژو را به مدت 2سال متوقف کرد و قرار شد پیکان با موتور پژو ساخته شود. پس از 2سال تمام تصمیمات عوض شد و قرار شد مجددا پیکان تولید شود. قطعات آن از انگلستان خریداری شد و تولید پیکان شروع شد تا سال 78 که شرکت ایران خودرو که تحت مالکیت سازمان گسترش بود، ارز مورد نیازش را از طریق وزارت صنایع تامین کرد و در تمام این مدت از طرف وزارت صنایع برای تغییر موتور پیکان و یا بدنه و یا تولید ماشین جدید هیچ ارزی اختصاص نیافت و تولید پیکان با همین سبک و سیاق تکراری ادامه یافت . اما این که چرا حتی بعد از تصویب و تایید ، تولید پیکان متوقف نمی شود ، میرخانی معتقد است : ارزی برای این کار وجود نداشت . بعد از سال 76 بود که مدیران ایران خودرو با فروش اوراق مشارکت ، ماشین جدیدی به نام سمند را طراحی کردند. قرار بود سمند جایگزین پیکان شود و برنامه این بود که با تیراژ سالانه یکصد هزار دستگاه جایگزین پیکان شود؛ اما توجه داشته باشید پیکان ماشینی چند منظوره با فناوری ساده ، شبکه خدمات قوی ، قطعات یدکی ارزان و قابل تعمیر در هر نقطه است . یک قشر خاصی بشدت طرفدار آن هستند و هنوز مقبول ترین خودرو برای کاربری تاکسی است ، ماشینی بزرگ ، مقاوم و از همه مهمتر با قیمت مناسب . وقتی تولید خودروی سمند شروع شد، از نظر قیمت پاسخگوی مشتریان پیکان نبود، ضمن این که از نظر ارائه خدمات چون فناوری بالاتری داشت ، به راحتی پیکان نبود و نتوانست جایگزین آن شود. دبیر انجمن قطعه سازان معتقد است : مدیران ایران خودرو خیلی تلاش کردند تا خودرویی را با ویژگی های پیکان به بازار عرضه کنند؛ ولی تا امروز موفق نشدند و تا وقتی که خودرویی با آن قیمت و کاربری در تیراژ بالا عرضه نشود توقف خط تولید پیکان امکانپذیر نیست .
خودروی فرسوده ، ابزار کار
میرخانی درباره طرح خارج کردن خودروهای فرسوده از سیستم حمل و نقل شهری می گوید: وقتی خودروی فرسوده به وجود می آید که درآمد سرانه و قدرت خرید مردم کم است و مردم نمی توانند براحتی خودروی جدید جایگزین کنند؛ لذا از خودروی خود به عنوان ابزار کار و درآمد استفاده می کنند. در کشورهای دیگر ورود به شبکه حمل و نقل شهری کنترل می شود و هر کسی نمی تواند براحتی وارد این سیستم شود؛ اما در ایران این طوری نیست . به دلیل مشکلات اقتصادی ، خودرو در ایران از یک کالای مصرفی بادوام به یک کالای سرمایه ای تبدیل شده است . وی معتقد است همه چیز در ایران بعکس دنیاست ، در تمام دنیا هزینه های نگهداری خودرو بالاست ، قیمت بنزین ،قطعات یدکی ، بیمه و... بالاست و در مقابل قیمت ماشین به نسبت درآمدها پایین است . بعکس در ایران قیمت خودرو بالاست و بنزین و قطعات ارزان . در کشورهای دیگر عوارض شهرداری برای خودروهای فرسوده گران است و نظام نگهداری طوری تنظیم شده که از 5سال به بعد هزینه نگهداری خودرو خیلی بالا می رود و اصلا نگه داشتن کهنه و قدیمی آن به صرفه نیست . میرخانی می گوید: از رده خارج کردن این همه خودروی فرسوده احتیاج به سرمایه گذاری هنگفتی دارد، که دولت قطعا چنین بودجه ای را ندارد. بهترین راه حل موجود به نظر من ترغیب صنعتگران داخلی و خارجی به سرمایه گذاری مشترک است تا قطعات با کیفیت بالا و قیمت ارزان تر تولید شود و در نتیجه قیمت خودرو کاهش یابد. اما الان شرایط سرمایه گذاری فراهم نیست ، ریسک سرمایه گذاری بالاست و شرکتهای خارجی رغبت چندانی ندارند و حتی خود ایرانی ها هم می روند در کویت و دبی سرمایه گذاری می کنند. به هر حال باید شرایط جذب سرمایه را فراهم کرد. راهی جز این نداریم . ترکیه را در نظر بگیرید، تا همین 10سال گذشته از ما عقبتر بود. اما با انتخاب اقتصاد آزاد، شرکتهای اروپایی در آنجا سرمایه گذاری کردند و الان ترکیه 5میلیارد دلار صادرات خودرو و قطعات دارد در حالی که صادرات ایران از 100میلیون دلار تجاوز نمی کند ، ترک ها نه از ما باهوش ترند و نه پرکارتر ، فقط زمینه های پیشرفت و توسعه صنعتی را فراهم کرده اند.
گرانترین ها و قراضه های در یک خیابان
روزانه صدها دستگاه خودروی جدید وارد خیابان ها می شود، بی آن که از خیل عظیم خودروهای سرگردان شهرها کم شود. در خیابان های تهران می توان جدیدترین ، لوکس ترین و گران قیمت ترین ماشین های روز دنیا را در کنار فولکس ها و پیکان های چند دهه پیش با قدمتی 30-40ساله دید. خودروها هر روز فرسوده تر و انبوه تر می شوند و هیچ دور نیست روزهای آلوده ، روزهایی که هوا در نتیجه تردد همین تعداد خودروها پرشود از بوی سرب و مرگ و... دکتر توکلی ، عضو کمیته خودروی مجلس هم همین نوید تکراری را می دهد: ایران خودرو طبق برنامه زمان بندی ،دنبال جایگزینی هست تا پیکان را از رده خارج کند و تولید آن از اوایل سال 83بتدریج کاهش پیدا کند، اگر شرایط طور دیگری شود، به سیاست های وزارت صنایع سنگین برمی گردد. اما توجه داشته باشید که هر چه باشد، پیکان یک خودروی جا افتاده است و قدرت درآمدزایی دارد. خودروی جدید باید چنین شرایطی داشته باشد بعلاوه خصوصیت مهم سوخت کمتر و کیفیت بالاتر. توکلی می گوید: مجلس و کمیسیون صنایع و حتی وزارت صنایع سنگین بر این مساله تاکید دارند که باید خودروهایی با کیفیت و در حد استاندارد بالا تولید شود و باید مجموعه خودروسازان را به این سمت و سو سوق داد. خیابان ها از شدت فشار تردد خودروها در حال انفجار است ، در شهرهای بزرگ این تردد، سخت ، وقت گیر و آزاردهنده است ، هوای آلوده پر از سرب است و همه چیز در شرایط بحرانی . رفت وآمد در شهر ، تنفس ، محیط زیست ، طبیعت ، بچه ها ، پیرها... همه و همه در خطرند ، باید به فکر راهکاری اساسی بود. حذف پیکان ، از رده خارج کردن خودروهای فرسوده ، بهبود کیفیت سوخت ، اجبار ماشین ها به داشتن برگ معاینه فنی ، یا هر ترفند دیگر، یک ضرورت اجتناب ناپذیر است برای بقای حیات در شهرهای بزرگ ...