کلایو اوئن

 در سیزده‌سالگی به گروه تئاتری نوجوان منطقه زندگی‌اش پیوست و در آنجا، در نمایش‌‌های متعدد و متفاوتی ایفای نقش کرد. در سال 1984 و پس از فارغ‌التحصیلی وارد «رویال آکادمی دراماتیک لندن»‌ شد و سه سال در آنجا درس بازیگری را به صورت حرفه‌ای آموخت. در همین مرکز بود که او در نمایش‌های سنگینی مثل «الیور» و «هنری پنجم» ظاهر شد. کمی بعد وی به کمپانی تئاتری معتبر «یانگ ویک» پیوست. در سال 1988 هنگام بازی در نقش رومئو در نمایش «رومیو و ژولیت» با همسر آینده‌اش ساراجین فنتون ملاقات کرد. آنها که یک سال بعد با یکدیگر ازدواج کردند، دارای دو فرزند هستند. سال 1988 از یک نظر دیگر هم سال خوبی برای اوئن بود. او در این سال اولین فیلم سینمایی خود «وروم» را هم بازی کرد. پس از آن وی در تعداد زیادی مجموعه تلویزیونی و فیلم سینمایی ظاهر شد و در همان حال، بازی و حضور در رشته تئاتر را فراموش نکرد. اوئن در تمام این سال‌ها، به صورت متناوب بازیگر فیلم‌های سینمایی، مجموعه‌های تلویزیونی و نمایش‌های تئاتری بوده است. در سال 1997 روی صحنه تئاتر لندن نمایش «نزدیک‌تر» را بازی کرد که با موفقیت مالی خیلی خوبی روبه‌رو شد و منتقدین بازی او را در این نمایش تحسین کردند. کمی بعد وی در نسخه سینمایی این نمایش محصول سال 1994 هم بازی کرد. سال 2001 در «پارگ گوسفورد» رابرت آلتمن ظاهر شد و یک سال پس از آن در نقش مقابل مت دیمون در «هویت بورن» ظاهر شد. در «شاه آرتور»( 2004)‌ نقش اصلی را بازی کرد. در «مرد درون»( 2006)‌ بازی‌اش به قدری طبیعی و جذاب بود که بازی دنزل واشنگتن را تحت‌تاثیر قرار داد. در سال 2007 دوباره در یک کار تاریخی دیگر یعنی قسمت دوم «الیزابت» بازی کرد. یکی از گزینه‌های ایفای نقش جیمزباند مامور دو صفر هفت بود، که رقابت را به دانیل کریگ واگذار کرد. «فرزندان انسان»( 2006)‌ او در ایران به نمایش در آمده است. «سین سینی 2» و «بچه‌ها به شهر برگشته‌اند» را آماده نمایش دارد.